Beachlover

Beach Lover ได้นำเสนอสถานการณ์การกัดเซาะชายฝั่งบริเวณหาดประพาสไปแล้วในโพสก่อนหน้านี้ ติดตามได้จาก https://beachlover.net/praphat-ranong-dec2025/ เมื่อเดินสำรวจไปทางทิศเหนือเรื่อยๆสุดหาดประพาส จะเป็นที่ตั้งของสถานีวิจัยเพื่อการพัฒนาชายฝั่งอันดามันของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเชื่อมต่อกับปากคลองกำพวนทางด้านเหนือสุด พบว่าชายหาดของสถานีวิจัยฯ มีโครงสร้างป้องกันชายฝั่งลักษณะเป็นบล็อคคอนกรีต เพื่อป้องกันริมถนนของสถานีวิจัยเองตลอดแนวประมาณ 320 เมตร จากปากทางเข้าสถานีฯไปทางทิศหนือ เนื่องจากระดับถนนสูงกว่าระดับน้ำทะเลไม่มาก จึงพบทรายจำนวนมากอยู่บนถนน คาดว่าเกิดจากคลื่นซัดขึ้นมาด้านบนและพาทรายมาด้วย จากโพสก่อนหน้า ที่ Beach Lover ได้พาสำรวจหาดประพาสไปแล้วนั้นพบว่า หาดทางทิศใต้ของสถานีวิจัยฯ ที่ไม่มีโครงสร้างป้องกันชายฝั่งใดๆ ถูกกัดเซาะจนถนนเสียหายเกือบตลอดทั้งแนว เมื่อเทียบกับถนนเส้นเดียวกันที่วิ่งเข้าสู่สถานีวิจัยฯทางทิศเหนือของหาด ที่ยังคงสภาพใช้การได้อยู่นั้น จึงเป็นเหตุผลให้จังหวัดระนองประชุมพิจารณาโมเดลการวางแนวกันคลื่นแก้ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งในพื้นที่อำเภอสุขสำราญ โดยให้ศูนย์วิจัยและพัฒนาวิศวกรรมปฐพีและฐานราก คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นผู้นำรูปแบบมาเสนอ (https://share.google/4vY2OrGhsNmpRDGwH) รอติดตามอย่างใจเย็น…..

จากโพสก่อนหน้านี้ (https://beachlover.net/thungwualaen-coconut-signature-dec2025/) ที่ Beach Lover ได้เกริ่นไว้ว่า เมื่อเดินเท้าสำรวจชายหาดกว่า 3 กิโลเมตร พบว่า ทิศเหนือของชายหาดมีร่องรอยการกัดเซาะชายฝั่ง โดยพบความพยายามในการป้องกันชายฝั่งโดยใช้กระสอบทรายขนาดเล็กตามภาพ บางตำแหน่งที่เราพบร่องรอยการกัดเซาะนั้น เป็นการกัดเซาะลานปูนริมทะเล ที่ไม่แน่ใจว่าตั้งใจทำไว้เพื่อจอดรถ หรือว่าเพื่อวัตถุประสงค์ใด โดยพบว่ามีการนำกระสอบทรายขนาดเล็กมาอุดร่องรอยนี้เพื่อบรรเทาปัญหา เท่าที่ Beach Lover พอคาดคะเนด้วยสายตาพบว่า ตลอดระยะทาง 2.78 กิโลเมตร ของหาดทุ่งวัวแล่นนั้น พบร่องรอยการกัดเซาะตามภาพที่นำเสนอมานี้ระยะทางรวมประมาณ 70-80 เมตร ส่วนอื่นๆของชายหาดพบว่ายังมีความสมบูรณ์ และสวยงามอยู่มาก

หาดทุ่งวัวแล่นมีความยาวประมาณ 2.78 กิโลเมตร วางแนวในทิศเหนือ-ใต้ เป็นชายหาดชื่อดังของจังหวัดชุมพร ตั้งอยู่บริเวณตำบลสะพลี อำเภอปะทิว เป็นแนวชายหาดที่พัฒนาเพื่อการท่องเที่ยวพอสมควร แต่ยังคงบรรยากาศชายฝั่งแบบธรรมชาติให้เห็นได้ชัด โดยมีแนวต้นไม้ชายหาด ร้านค้า ร้านอาหาร และที่พัก ที่เป็นระดับกลางๆไม่หรูหรา กระจายตัวอยู่ในหลายบริเวณ หาดนี้โดดเด่นด้วยเม็ดทรายสีอ่อนค่อนข้างละเอียด และหน้าหาดที่มีความลาดเอียงน้อยประมาณ 3.38 องศา (ข้อมูลจากการสำรวจภาคสนาม) พร้อมเขตน้ำตื้นที่ค่อย ๆ ลึกลงไปทีละน้อย ส่งผลให้ชายหาดเหมาะกับกิจกรรมริมทะเลและการลงเล่นน้ำ เพราะความลาดชันต่ำช่วยลดความชันของคลื่นแตกและทำให้พื้นที่น้ำตื้นมีบทบาทเป็นกันชนธรรมชาติดูดซับพลังงานคลื่นก่อนถึงฝั่ง  Signature หรือเอกลักษณ์ของหาดทุ่งวัวแล่น คือแนวต้นมะพร้าวริมชายหาดที่หลายต้นมีลำต้นโอนเอียงไปทิศทางเดียวกัน จนเกิดเส้นสายภูมิทัศน์ที่ดูเหมือนชายหาดกำลังเอนตัวเข้าหาทะเล Beach Lover ได้เคยเขียนเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับต้นมะพร้าวที่โอนเอนออกทะเลไปแล้ว หาอ่านได้จาก https://beachlover.net/coconut-tree-bending/ ในช่วงปลายปีแบบนี้ พบนักท่องเที่ยวต่างชาติหนีหนาวมาเยือนหาดทุ่งวัวแล่นจำนวนมาก และเท่าที่คาดการณ์ด้วยสายตาในวันหยุดยาวช่วง Christmas ต่อเทศกาลปีใหม่สากลนั้นพบว่า มีจำนวนมากกว่านักท่องเที่ยวชาวไทยเสียอีก อย่างไรก็ตาม หาดแห่งนี้เป็นอีกหนึ่งหาดที่เลื่องชื่อถึงกระแสน้ำกินคน หรือ Rip current ซึ่งมักเกิดขึ้นในช่วงฤดูมรสุมที่ความลาดชันชายหาด และความชันของคลื่นได้สัดส่วนกันอย่างพอเหมาะจนส่งผลให้เกิดกระแสน้ำย้อนกลับดูดออกจากฝั่ง Beach Lover เคยเขียนเรื่องนี้ไว้แล้ว ตามอ่านได้จาก https://beachlover.net/rip-current/ เมื่อเดินเท้าสำรวจตลอดความยาวกว่า 3 กิโลเมตร […]

อ่าวมะนาว จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นชายหาดทรายในบริบทของอ่าวโค้งกึ่งปิด ซึ่งมีแนวแหลมและภูมิประเทศด้านข้างช่วยกำหนดรูปทรงของอ่าว ทำให้การกระจายพลังงานคลื่นและทิศทางกระแสบริเวณใกล้ฝั่งมีความเฉพาะตัวมากกว่าชายฝั่งที่เปิดโล่ง แนวชายหาดมีลักษณะโค้งรับทะเลต่อเนื่อง ส่งผลให้บางช่วงของอ่าวได้รับคลื่นมากกว่าช่วงใกล้หัวอ่าวที่ถูกบังคลื่นไปบางส่วน ลักษณะทางสัณฐานเช่นนี้ทำให้ตะกอนทรายจำนวนหนึ่งมีแนวโน้มหมุนเวียนอยู่ภายในอ่าวภายใต้อิทธิพลของคลื่นตามฤดูกาล แทนที่จะถูกพัดพาออกไปไกลแบบชายฝั่งเปิด อย่างไรก็ดี เมื่อเกิดช่วงคลื่นแรง เช่น ในฤดูมรสุมหรือเหตุการณ์พายุ ชายหาดทรายยังสามารถถูกกัดเซาะ ได้ชั่วคราว ทำให้หน้าตัดชายหาดเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว อ่าวมะนาวเป็นหาดทรายที่โดยภาพรวมมีลักษณะทรายละเอียดถึงปานกลางปะปนเศษเปลือกหอยตามธรรมชาติ ซึ่งเป็นชนิดตะกอนที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงคลื่นได้ไว กล่าวคือ เมื่อสภาวะคลื่นแรงขึ้น ทรายบริเวณหน้าหาดอาจถูกดึงออกไปสะสมในเขตน้ำตื้นด้านนอก เกิดสัณฐานอย่างสันทรายใต้น้ำหรือการเปลี่ยนความชันของหน้าหาด และเมื่อเข้าสู่ช่วงคลื่นสงบ ทรายบางส่วนจึงค่อย ๆ เคลื่อนกลับเข้าหาดเกิดการฟื้นตัวตามฤดูกาล อย่างไรก็ตาม หากระบบตะกอนเกิดภาวะขาดดุล หรือทรายออกมากกว่าเข้าอย่างต่อเนื่อง การฟื้นตัวจะไม่เต็มที่และระดับผิวหาดมีแนวโน้มต่ำลงสะสม ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการกัดเซาะในเชิงปริมาตร แม้แนวชายฝั่งอาจไม่ได้ถูกกัดเซาะอย่างเด่นชัดในระยะสั้นก็ตาม Beach Lover สำรวจอ่าวมะนาวในช่วงปลายปี ยังไม่พบร่องรอยการกัดเซาะอย่างรุนแรง พบเพียงรากของต้นสนที่ลอย หรือ ทรายที่ปกคลุมรากสนถูกพัดพาออกไป เผยให้เห็นรากสนอย่างชัดเจน โดยได้เขียนเรื่องราวนี้ไว้แล้วใน “รากสนโผล่=กัดเซาะ” ตามอ่านได้จาก LINK

Beach Lover เคยเขียนเรื่อง “สนทะเลดีหรือไม่กับชายหาด” ไปแล้วในอดีต ติดตามได้จาก Link ที่ชื่อเรื่อง ครั้งนี้ขอชวนคุยเรื่อง รากต้นสนที่มักโผล่หรือหลายคนมักเรียกว่า รากลอย ซึ่งเป็นสิ่งที่เรามักพบเห็นตามชายหาดโดยเฉพาะหลังสถานการณ์คลื่นลมแรง รากสนทะเลที่โผล่พ้นผิวทราย เป็นภาพที่พบได้บ่อยขึ้นตามชายฝั่งหลายพื้นที่ และมักถูกตีความทันทีว่า “ชายหาดกำลังกัดเซาะ” อย่างไรก็ตาม ในเชิงวิศวกรรมชายฝั่ง รากที่โผล่เป็น “ตัวชี้วัดเชิงกายภาพ” ที่สะท้อนการเปลี่ยนแปลงระดับทรายและสมดุลตะกอนของชายหาดในช่วงเวลาหนึ่ง การทำความเข้าใจกลไกที่อยู่เบื้องหลังจึงสำคัญ ทั้งเพื่อสื่อสารต่อสาธารณะอย่างถูกต้อง และเพื่อประเมินความเสี่ยงที่ต้นสนจะรอดหรือโค่นตายในอนาคต โดยธรรมชาติ รากของสนทะเลจะถูกฝังอยู่ในทรายและเนินทรายด้านหลังหาด การที่รากจำนวนมากถูกเปิดให้เห็น แปลว่าระดับทรายบริเวณนั้นลดลง เมื่อเทียบกับสภาพเดิม ซึ่งสามารถเกิดได้จาก 2 กลไกหลัก และทั้งสองกลไกนี้เกี่ยวข้องกับกระบวนการกัดเซาะชายฝั่งโดยตรง เมื่อชายหาดถูกกัดเซาะถอยร่น คลื่นช่วงมรสุมหรือคลื่นพายุกัดหน้าหาด ทำให้ทรายหน้าต้นไม้หายไปเร็ว รากที่เคยถูกฝังจึงโผล่ หรือต่อให้แนวชายฝั่งไม่ได้ถูกกัดเซาะมาก ถ้าระบบตะกอนขาดดุล (ทรายออกมากกว่าทรายเข้า) หรือถูกพัดพาออกนอกหน้าหาด ชายหาดจะเตี้ยลงเรื่อย ๆ จนรากของสนถูกเปิดออกตามภาพ แผงรากใหญ่โผล่ยาวตามผิวหาดบอกได้ว่าทรายรอบโคนต้นลดลงมานานพอสมควร ไม่ใช่แค่หลุมเล็กจากคนเดินหรือการไหลบ่าของน้ำบนผิวดินอย่างเดียว รากสนโผล่ ไม่ได้เป็นสัญญาณยืนยันเสมอไปว่าชายฝั่งถูกกัดเซาะ แต่เป็นหลักฐานที่ค่อนข้างชัดว่า บริเวณนั้นเกิดการลดระดับทรายหรือสูญเสียตะกอน ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการกัดเซาะเชิงปริมาตร และเป็นสัญญาณที่ควรติดตามต่อเนื่อง แนวต้นสนช่วยลดความเร็วลมบางส่วน ทำให้เกิดการดักทรายลมและสนับสนุนการก่อตัวของเนินทรายด้านหลังหาด ขณะเดียวกัน ระบบรากช่วยยึดเกาะทราย ลดการพังทลายจากลมและน้ำฝนในพื้นที่หลังหาด ส่งผลให้แนวสนเป็นแหล่งสำรองทรายของระบบชายหาดในภาพรวม […]

หาดประพาสเป็นส่วนหนึ่งของ อุทยานแห่งชาติแหลมสน ด้านทิศใต้เป็นภูเขาหินซึ่งเป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยาน ส่วนด้านทิศเหนือเป็นที่ตั้งของสถานีวิจัยเพื่อการพัฒนาชายฝั่งอันดามันของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เชื่อมต่อกับปากคลองกำพวน ส่วนด้านในเป็นป่าชายเลนที่ค่อนข้างสมบูรณ์  บริบทแบบ “ชายหาด–ปากคลอง–ป่าชายเลน” นี้สำคัญมาก เพราะเป็นตัวกำหนดทั้งแหล่งตะกอนและการเปลี่ยนรูปของปากร่องน้ำ/สันทราย หาดประพาสจึงถือเป็นระบบผสมระหว่าง ชายหาดเปิด (open coast) กับ ปากคลอง (inlet) ทำให้รูปชายหาดเปลี่ยนได้ทั้งจากคลื่นและจากพลวัตของปากคลอง ชายหาดมีความยาวประมาณ 2.7 กม. วางตัวแนว เหนือ–ใต้ เป็นหาดทรายละเอียด โดยด้านเหนือเชื่อมกับคลองกำพวน ซึ่งบริเวณปากคลองมีแนวสันทรายขนาดใหญ่ ขณะที่ด้านในคลองเป็นป่าชายเลนและชุมชนประมง ด้านทิศใต้มีแนวกองหิน/หัวแหลมขนาดเล็ก ทำหน้าที่ช่วยบังคลื่นบางส่วนในช่วงมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมบางโซนของชายหาด อาจมีเสถียรภาพมากกว่าอีกโซน ทั้งที่เป็นชายหาดเดียวกัน Beach Lover ได้เดินเท้าสำรวจหาดประพาสในช่วงปลอดมรสุมในเดือนธันวาคม พบว่าขอบถนนเลียบหาดถูกกัดเซาะจนเกิดหน้าตัดดินและแผ่นแอสฟัลต์ทรุดแตกเป็นช่วง ๆ ชายฝั่งอันดามันแถบนี้ได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันตกเฉียงใต้เป็นหลัก ในช่วงเวลายาวระดับหลายเดือนตั้งแต่ช่วงกลางเดือน พ.ค. จนถึงช่วงปลายเดือน ต.ค. โดยระดับน้ำทะเลและคลื่นในช่วงเวลานี้จะส่งผลต่อการกัดเซาะเป็นสำคัญ หากมีพายุร่วมด้วยยิ่งทำให้หาดกัดเซาะมากยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อหน้าหาดแคบลง  ระยะกันชนระหว่างคลื่นกับขอบถนนจึงลดลง เมื่อระดับน้ำทะเลสูงขึ้นชั่วคราวในช่วงมรสุม คลื่นจะวิ่งขึ้นถึงตีนคันทางบ่อยขึ้น เกิดการกัดเซาะฐาน (undercutting) ทำให้ดินคันทางถูกเซาะเป็นโพรง/รอยเว้า จนเกิดการพังของแผ่นแอสฟัลต์แตกทรุดลงเป็นช่วง ๆ ตามที่เห็นในภาพ นี่คือเหตุผลที่บางครั้งเราเห็นความเสียหายดูเหมือนเกิดขึ้นเร็ว ทั้งที่จริงอาจสะสมมานาน และถูกเร่งให้พังในไม่กี่วันของเหตุการณ์คลื่นแรง มีข่าวรายงานว่าจังหวัดระนองได้ประชุมพิจารณาแนวทางแก้ปัญหาการกัดเซาะในพื้นที่อำเภอสุขสำราญ รวมถึงหาดประพาส ร่วมกับมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  และมีการพิจารณาโมเดลการวางกำแพงกันคลื่นเพื่อแก้ปัญหาระยะยาว (https://ranongcities.com/2561/news/detail/8520) รอติดตาม…อย่างใจเย็น

อ่าวเคยที่หลายคนเรียก “หาดอ่าวเคย” อยู่ในเขต อุทยานแห่งชาติแหลมสน พื้นที่ ต.คุระ อ.คุระบุรี จ.พังงา มีความยาวประมาณ 3.9 กิโลเมตร วางตัวตามแนวเหนือใต้ เป็นหนึ่งในหาดที่ค่อนข้าง สงบ เงียบ คนน้อย เมื่อเทียบกับหาดท่องเที่ยวฝั่งอันดามันหลายแห่ง หาดอ่าวเคย คือหนึ่งในชายหาดที่ให้ความรู้สึก “เงียบและบริสุทธิ์” แบบที่หาได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ ในยุคที่ชายฝั่งหลายแห่งถูกทำให้เข้าถึงง่ายจนแน่นไปด้วยกิจกรรมท่องเที่ยว ที่นี่กลับเป็นพื้นที่ที่คนรู้จักไม่มาก ชายหาดยังคงปล่อยให้ธรรมชาติทำหน้าที่ของมันอย่างเต็มที่ ทั้งคลื่น ลม น้ำขึ้นน้ำลง และพืชพรรณริมฝั่ง ภาพที่ทำให้อ่าวเคยน่าจดจำคือแนวต้นไม้ริมชายหาดที่โน้มตัวออกสู่ทะเลให้ร่มเงาบนผืนทราย แนวพืชพรรณชายฝั่งยังทำหน้าที่สำคัญในเชิงนิเวศและเชิงกายภาพ เป็นแนวช่วยดักทราย ลดแรงลม และเป็นปราการด่านสุดท้าย ที่ช่วยรับแรงคลื่น หากสังเกตดี ๆ เราจะเห็นเส้นแบ่งระหว่างทรายแห้งกับทรายเปียก ซึ่งสะท้อนขอบเขตการทำงานของคลื่นในแต่ละวัน เป็นหลักฐานเล็ก ๆ ว่า “หาดกำลังหายใจ” ตามจังหวะน้ำขึ้นน้ำลง ที่แตกต่างกันไปในแต่ละวัน สิ่งที่โดดเด่นอีกอย่างของอ่าวเคยคือภาพของ “หินธรรมชาติ” ในโซนด้านทิศเหนือของชายหาด ในบางช่วงเราจะเห็นแผ่นหินสีเข้มโผล่ขึ้นสลับกับผืนทรายในเขตน้ำตื้น หินเหล่านี้เพิ่มมิติให้ชายหาดดูสวยแปลกตา ทั้งยังมีบทบาทสำคัญต่อกายภาพชายฝั่ง เพราะหินทำหน้าที่คล้ายฐานแข็งที่ช่วยลดพลังงานคลื่นในบางตำแหน่ง ทำให้เกิดบริเวณกำบังคลื่นที่ทรายสามารถตกตะกอนสะสมได้ ขณะเดียวกันบริเวณปลายหินหรือร่องน้ำเล็ก ๆ รอบหินอาจเกิดการขุดลึกเฉพาะที่ ทำให้บางวันทรายถูกพัดออกจนเห็นหินชัดขึ้น นี่คือ “ลายเซ็นของธรรมชาติ” […]

Beach Lover มีโอกาสลงสำรวจพื้นที่ชายฝั่ง จ.ชุมพร อีกครั้งในช่วงต้นมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งนี้พาสำรวจหาดบ้านเกาะเตียบ อำเภอปะทิว ที่มีสโลแกนว่า “ฟีลเหมือนติดเกาะ ที่ไม่ใช่เกาะ” ภาพรวมที่นักท่องเที่ยวจำนวนมากพูดตรงกันคือ “เป็นชุมชนริมทะเลขนาดเล็ก” ที่ยังคงวิถีชีวิตดั้งเดิม ไม่วุ่นวาย ที่นี่ถูกโปรโมทว่าดูพระอาทิตย์ตกได้สวยงามมาก ซึ่งเป็นที่น่าแปลกใจเป็นอย่างยิ่งเนื่องจากชายฝั่งทะเล จ.ชุมพร นั้น ทอดยาวจากทิศเหนือไปทิศใต้ โดยมีทะเลอยู่ฝั่งตะวันออกของแผ่นดิน ไม่น่าจะมีมุมใดมองเห็นพระอาทิตย์ตกได้จากฝั่งชายทะเล จ.ชุมพร แต่เมื่อได้ทราบตำแหน่งที่ตั้งของบ้านเกาะเตียบ ก็คลี่คลายความสงสัยได้ทันที เนื่องจากชายหาดบริเวณนี้เป็นส่วนหนึ่งของจะงอยแหลมที่ยื่นออกไปนอกฝั่งโดยวกเข้าหาฝั่ง จึงมีทะเลอยู่ทางทิศตะวันตกของแผ่นดิน ทำให้เราสามารถเห็นพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าได้อย่างงดงาม แม้จะไม่ได้ตกลงในทะเลก็ตาม ช่วงปลายปี ถือเป็นเวลาทองของที่นี่ น้ำทะเลสวยใสและสงบนิ่งมากๆ ชายหาดมีความกว้างไม่มากนัก ความลาดชันต่ำมาก พบสันทรายยื่นออกจากฝั่งในบางตำแหน่งของชายหาดช่วงน้ำลง ทางทิศใต้สุดของพื้นที่นี้ เข้าใจว่าเป็นที่ดินเอกชนเนื่องจากมีร้านอาหาร ที่พัก ลานกางเต้นท์ และลานจอดรถ Moterhome พบว่ามีการนำก้อนหินขนาดกลางมาเรียงเป็นกำแพงกันคลื่น ในขณะที่โซนกลางและทางทิศเหนือของชายหาดไม่พบโครงสร้างป้องกัน เท่าที่เดินเท้าสำรวจ ยังไม่พบร่องรอยการกัดเซาะชายฝั่งตลอดแนว 550 เมตร ของชายหาดบ้านเกาะเตียบ