บาเฆะ…เละเหมือนเดิม?

Beach Lover เคยเขียนถึงชายหาดแห่งนี้ไปเมื่อหลายปีก่อน ตามอ่านได้จากโพส “หาดทรายกลายเป็นหิน @ หาดบาเฆะ นราธิวาส” ต้นเดือนตุลาคม 2569 Beach Lover มีโอกาสกลับไปที่ หาดบาเฆะ จังหวัดนราธิวาส อีกครั้ง สิ่งที่เห็นอย่างเต็มตาตอนนี้คือแนวหินทิ้งยาวไปตามชายฝั่ง ทั้งบริเวณที่มีชุมชนและบริเวณชายหาดธรรมชาติที่ไม่มีบ้านเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอยู่ด้านหลัง ในวันนี้ หาดยังคงกัดเซาะและกองหินก็ยังคงเพิ่มขึ้น จากการเดินเท้าสำรวจพบว่า มีกองหินใหม่ๆวางเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยสังเกตได้ไม่ยากจากสีของหิน บางช่วง “ชายหาด” แทบจะไม่เหลืออยู่แล้ว เพราะพื้นที่ที่เคยเป็นหาดทรายถูกกองหินวางทับลงไปโดยตรง ส่วนตรงด้านหน้าของแนวหินก็ไม่มีพื้นที่หาดให้เราเดินอีกต่อไป ภาพที่เห็นจึงชวนให้คิดว่า เรากำลังป้องกันอะไรกันแน่ หากเป้าหมายคือการรักษาบ้าน ถนน หรือโครงสร้างพื้นฐานที่มีความจำเป็น การป้องกันชายฝั่งในบางตำแหน่งอาจมีเหตุผลความจำเป็น แต่ถ้าพื้นที่ด้านหลังยังเป็นพื้นที่ธรรมชาติ ไม่มีสิ่งปลูกสร้างสำคัญ และชายหาดยังมีพื้นที่ให้สามารถปรับตัวตามธรรมชาติได้ คำถามคือ เราจำเป็นต้องเอาหินไปวางทุกครั้งที่แนวชายฝั่งถูกกัดเซาะหรือไม่ ? เพราะชายหาดไม่ใช่สิ่งที่อยู่นิ่ง ตามธรรมชาติ หาดสามารถแคบลง กว้างขึ้น ถอยเข้าฝั่ง หรือสะสมตัวกลับมาได้ตามฤดูกาล คลื่น และปริมาณตะกอน แต่เมื่อเราเอาหินก้อนใหญ่ไปวางบนพื้นที่หาด สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นแน่นอนคือ พื้นที่ตรงนั้นจะไม่ใช่หาดทรายแบบเดิมอีกแล้ว การวางหินอาจช่วยรักษา “แนวชายฝั่ง” ให้อยู่ในตำแหน่งเดิมได้บางส่วน แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะรักษา “ชายหาด” ไว้ได้ […]

Beachlover

October 5, 2026

หาดนราทัศน์…ยังไม่หยุดนิ่ง

ต้นเดือนตุลาคม 2569 Beach Lover ได้กลับมาที่ หาดนราทัศน์ จ.นราธิวาส อีกครั้ง หาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เราแวะเวียนกลับมาดูอยู่หลายครั้ง และเคยเขียนถึงการเปลี่ยนแปลงของชายหาดไว้ตั้งแต่หลายปีก่อน ทั้งเรื่องการกัดเซาะ การสร้างเขื่อนกันคลื่นนอกชายฝั่ง การเกิดสันทรายด้านหลังโครงสร้าง รวมถึงการที่ชายหาดบางช่วงเคยกัดเซาะไปมากอย่างเห็นได้ชัด ตามอ่านได้จากโพส https://beachlover.net/หาดนราทัศน์-กลับมา/ ครั้งนี้ เมื่อกลับมายืนในตำแหน่งเดิม ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง บางบริเวณเริ่มเห็นทรายกลับมาสะสม ขณะที่บางบริเวณยังคงมีแนวหิน โครงสร้าง และรูปร่างชายฝั่งที่แตกต่างไปจากชายหาดเดิมในอดีต สิ่งที่เห็นทำให้นึกถึงธรรมชาติพื้นฐานอย่างหนึ่งของชายหาดว่า “ชายหาดไม่เคยหยุดนิ่ง” ชายหาดเป็นระบบที่มีความเป็น พลวัต  ตลอดเวลา เม็ดทรายถูกพัดพาไปมาโดยคลื่น กระแสน้ำ ลม และระดับน้ำทะเล บางฤดูทรายอาจถูกดึงออกไปนอกฝั่ง พอเข้าสู่อีกฤดูก็อาจถูกพากลับเข้ามาสะสมใหม่ เมื่อมีโครงสร้างชายฝั่งเข้ามาอยู่ในระบบ กระบวนการเหล่านี้ก็ยิ่งซับซ้อนขึ้น บางจุดอาจมีทรายสะสมมากขึ้น เพราะอยู่ในบริเวณที่คลื่นอ่อนกำลังลง ขณะที่พื้นที่ข้างเคียงอาจได้รับทรายน้อยลงหรือเกิดการกัดเซาะแทน ดังนั้น สิ่งที่เราเห็นว่า “หาดกลับมาแล้ว” ในวันนี้ อาจไม่ได้หมายความว่าปัญหาทั้งหมดสิ้นสุดลง ในทางกลับกัน สิ่งที่เราเห็นว่า “หาดหายไป” ในช่วงเวลาหนึ่ง ก็ไม่ได้หมายความว่าชายหาดจะไม่มีโอกาสกลับมาอีกเลยเช่นกัน สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นคือ ชายหาดพยายามปรับตัวเข้าหา สมดุลใหม่ แต่คำว่า “สมดุล” ของชายหาด ไม่ได้หมายถึงการหยุดนิ่ง สมดุลหนึ่งอาจเกิดขึ้นได้ช่วงหนึ่ง ก่อนที่คลื่นฤดูใหม่ พายุ การเปลี่ยนแปลงของปริมาณตะกอน หรือแม้แต่โครงสร้างชายฝั่ง จะเข้ามารบกวนและทำให้สมดุลนั้นเปลี่ยนไปอีกครั้ง สมดุลใหม่จึงเกิดขึ้นได้ และการเสียสมดุลใหม่ก็เกิดขึ้นได้เช่นกัน […]

Beachlover

October 5, 2026

แผนที่น้ำทะเลสูงขึ้นอย่างเดียว อาจไม่ใช่ “แผนที่ภัยชายฝั่ง” ตอนที่ 3

ตามอ่านตอนที่ 1 และ 2 ได้จาก https://beachlover.net/coastal-hazard1-sep2026/ และ https://beachlover.net/coastal-hazard2-sep2026/ แผนที่ที่ละเอียด ไม่ได้แปลว่าถูกต้องเสมอไป แผนที่สมัยใหม่สามารถแสดงผลด้วยความละเอียดสูงและสีสันสวยงาม แต่ความน่าเชื่อถือไม่ได้ขึ้นกับจำนวนพิกเซลเพียงอย่างเดียว เราควรตั้งคำถามต่อว่า: – DEM มี vertical accuracy เท่าใด? -ระดับพื้นดินกับระดับน้ำใช้ datum เดียวกันหรือไม่? -รวมผลจากแผ่นดินทรุดแล้วหรือยัง? -รวม tide, surge, wave setup และ runup หรือไม่? -สมมติให้ชายหาดคงรูป หรือจำลองการกัดเซาะชายฝั่งแล้ว? -มีโครงสร้างป้องกันชายฝั่งใดบ้าง และระดับสันโครงสร้างเท่าใด? -รวมการระบายน้ำจากแผ่นดินหรือไม่? -แบบจำลองผ่านการตรวจสอบกับเหตุการณ์จริงหรือยัง? -ความไม่แน่นอนของขอบเขตและระดับน้ำท่วมมีค่าเท่าใด? หากยังตอบคำถามเหล่านี้ไม่ได้ แผนที่ควรถูกใช้เป็น screening map ไม่ใช่เส้นแบ่งเขตปลอดภัย–ไม่ปลอดภัยอย่างเด็ดขาด บทสรุป 1.การเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลเป็นภัยคุกคามสำคัญ แต่ Sea level rise map ไม่เท่ากับ coastal hazard map 2.แผนที่ที่ใช้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นเพียงอย่างเดียวช่วยให้เราเริ่มต้นมองเห็นพื้นที่เสี่ยง แต่ยังอาจพลาดผลของคลื่น พายุ การกัดเซาะ การเปลี่ยนแปลงชายหาด การทรุดตัวของแผ่นดิน และการล้มเหลวของโครงสร้างพื้นฐาน 3.สำหรับชายหาดท่องเที่ยวและเมืองชายฝั่งของไทย การประเมินที่เหมาะสมควรพัฒนาจาก: Passive SLR → Total Water Level […]

Beachlover

September 30, 2026

แผนที่น้ำทะเลสูงขึ้นอย่างเดียว อาจไม่ใช่ “แผนที่ภัยชายฝั่ง” ตอนที่ 2

จาก Hazard Map ไปสู่ Risk Map การมีขอบเขตน้ำท่วมและการกัดเซาะตามที่ได้นำเสนอมาแล้วจากโพสแรก พบว่ายังไม่เพียงพอ เพราะ hazard map บอกเพียงว่า “ภัยอาจเกิดที่ไหน” แต่ยังไม่ได้บอกว่าผลกระทบจะรุนแรงเพียงใด ขั้นต่อไปจึงควรนำแผนที่ภัยไปซ้อนกับข้อมูลสำคัญ เช่น โรงแรมและธุรกิจท่องเที่ยว บ้านเรือนและประชากร ถนนและเส้นทางอพยพ โรงพยาบาล โรงเรียนและศูนย์พักพิง ระบบไฟฟ้า ประปาและโทรคมนาคม ท่อระบายน้ำ สถานีสูบน้ำและระบบบำบัดน้ำเสีย พื้นที่สาธารณะและทางเข้าชายหาด ระบบนิเวศที่ช่วยลดภัย เช่น เนินทราย ป่าชายเลนและพื้นที่ชุ่มน้ำ ประเด็นที่มักถูกมองข้ามคือ functional connectivity เป็นต้นว่า ถนนเส้นหนึ่งอาจมีพื้นที่น้ำท่วมเพียงช่วงสั้ ๆ แต่หากเป็นเส้นทางเข้าออกเพียงเส้นเดียวของชุมชนหรือแหล่งท่องเที่ยว ผลกระทบอาจรุนแรงกว่าถนนที่ถูกน้ำท่วมเป็นพื้นที่กว้างแต่ยังมีเส้นทางสำรอง ในทำนองเดียวกัน หากสถานีสูบน้ำหรือระบบบำบัดน้ำเสียหยุดทำงาน ความเสียหายอาจลุกลามไปยังพื้นที่ที่ไม่ได้ถูกน้ำทะเลท่วมโดยตรง ดังนั้น risk map ที่ดีจึงควรพิจารณาอย่างน้อย 3 เรื่อง ได้แก่ Risk = Hazard \times Exposure \times Vulnerability ภัยอาจมีขนาดเท่ากัน แต่ผลกระทบไม่เท่ากัน หากจำนวนทรัพย์สิน ความเปราะบาง และความสามารถในการฟื้นตัวของแต่ละพื้นที่แตกต่างกัน แล้วควรใช้วิธีการใดในการวิเคราะห์ ไม่มีแบบจำลองใดตอบทุกคำถามได้ในครั้งเดียว การเลือกเครื่องมือควรขึ้นกับระดับรายละเอียด ข้อมูล งบประมาณและวัตถุประสงค์ ตัวอย่าง workflow ที่เหมาะกับชายหาดท่องเที่ยวของไทยคือ: 1. […]

Beachlover

September 29, 2026

แผนที่น้ำทะเลสูงขึ้นอย่างเดียว อาจไม่ใช่ “แผนที่ภัยชายฝั่ง” ตอนที่ 1

เมื่อพูดถึงผลกระทบจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเล หรือ Sea-Level Rise  ภาพที่เราพบเห็นบ่อยที่สุดคือแผนที่ซึ่งระบายสีพื้นที่ต่ำตามระดับน้ำที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้น เช่น 0.5 เมตร 1 เมตร หรือ 2 เมตร วิธีนี้ช่วยให้เราเห็นภาพได้ง่ายว่า หากระดับน้ำทะเลสูงขึ้น พื้นที่ใดอาจอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำในอนาคต แต่คำถามสำคัญคือ แผนที่ดังกล่าวแสดง “พื้นที่เสี่ยงภัยชายฝั่ง” ได้ครบถ้วนแล้วจริงหรือ? ……… คำตอบคือ ยังไม่ครบถ้วน เพราะภัยชายฝั่งไม่ได้เกิดจากระดับน้ำทะเลสูงขึ้นเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลจากการทำงานร่วมกันของน้ำขึ้นน้ำลง คลื่น พายุ การยกตัวของระดับน้ำจากลมและความกดอากาศ การไหลบ่าของน้ำจากแผ่นดิน การระบายน้ำที่ไม่ดีจนท่วมขังริมฝั่ง ตลอดจนการกัดเซาะและการเปลี่ยนแปลงสัณฐานของชายหาด ดังนั้น หากเราต้องการใช้แผนที่เพื่อวางแผนป้องกันเมือง ชุมชน โรงแรม ถนน หรือพื้นที่ท่องเที่ยวริมชายหาด เราจำเป็นต้องมองให้ไกลกว่า “น้ำทะเลจะสูงขึ้นกี่เซนติเมตร” แผนที่แบบง่ายที่สุด: น้ำสูงขึ้นแล้วท่วมถึงไหน วิธีที่นิยมใช้กันมากคือ passive inundation mapping หรือที่บางครั้งเรียกว่า “bathtub approach” หลักการค่อนข้างตรงไปตรงมา คือ นำค่าระดับน้ำทะเลในอนาคตไปเปรียบเทียบกับระดับความสูงของพื้นดินจากแบบจำลองระดับความสูงเชิงเลข หรือ Digital Elevation Model—DEM หากพื้นที่ใดอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำที่กำหนดและเชื่อมต่อกับทะเล พื้นที่นั้นจะถูกจัดว่าอาจถูกน้ำท่วม ตัวอย่างเช่น หากสมมติให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้น […]

Beachlover

September 28, 2026

ติดตามสถานภาพชายฝั่งพื้นที่ อำเภอตากใบ และอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส

ที่มา: https://www.facebook.com/profile.php?id=100065421852678 วันที่ ๒๔ – ๒๘ สิงหาคม ๒๕๖๙ สำนักงานทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ ๙ โดยส่วนอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง ลงพื้นที่สำรวจเก็บข้อมูลและติดตามสถานภาพชายฝั่งพื้นที่ อำเภอตากใบ และอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ซึ่งอยู่ในระบบหาดบางนรา และระบบหาดเขาตันหยง – ตากใบ จากการสำรวจพบว่าพื้นที่ชายฝั่งบริเวณดังกล่าว มีลักษณะทางกายภาพชายฝั่งเป็นหาดทรายสมดุล พบว่าเริ่มมีการสะสมของตะกอนทรายชายหาด อีกทั้งได้ติดตามสถานภาพชายฝั่งพื้นที่อำเภอยะหริ่ง อำเภอปะนาเระ และอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี ซึ่งอยู่ในระบบหาดแหลมโพธิ์ – บางมะรวด และระบบหาดบางนรา จากการสำรวจพบว่าพื้นที่ชายฝั่งบริเวณดังกล่าว มีลักษณะทางกายภาพชายฝั่งเป็นหาดทรายสมดุล พบร่องรอยการกัดเซาะช่วงฤดูมรสุมที่ผ่านมา อีกทั้งพบว่าเริ่มมีการสะสมของตะกอนทรายชายหาด และปรับตัวเป็นเนินทรายชายฝั่งในบางพื้นที่ ทั้งนี้ สทช.๙ โดยส่วนอนุรักษ์ทรัพยากรทางชายฝั่ง จะดำเนินการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลดังกล่าว เพื่อจัดทำรายงานสถานภาพชายฝั่งทะเลประจำปี ๒๕๖๙ จังหวัดปัตตานี และนราธิวาส ต่อไป

Beachlover

September 3, 2026

50 ปีของงานวิจัยที่ถูกเมิน: เมื่อศาลตัดสินให้เจ้าของบ้านสร้างกำแพงกันคลื่นเองได้

ที่มาข่าว: https://www.abc.net.au/news/2026-08-05/beach-erosion-expert-claims-research-ignored/106746240 วิศวกรชายฝั่งในออสเตรเลียชื่อ Angus Gordon เป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายคุ้มครองชายฝั่งฉบับแรกของรัฐนิวเซาท์เวลส์เมื่อปี 1978 และร่วมปรับปรุงฉบับแก้ไขในปี 2016 ด้วย พูดง่ายๆ คือหลักการจัดการการกัดเซาะชายฝั่งของรัฐนี้ มีลายมือของเขาอยู่แทบทุกหน้า เดือนกรกฎาคม 2569 ศาลที่ดินและสิ่งแวดล้อมของรัฐนิวเซาท์เวลส์ตัดสินว่า เจ้าของบ้านริมหาดที่ The Entrance North มีสิทธิตามกฎหมายในการสร้างกำแพงกันคลื่นยาว 90 เมตรเพื่อป้องกันบ้านของตัวเอง กอร์ดอนเรียกคำตัดสินนี้ว่าเป็นบรรทัดฐานที่ไม่ควรเกิดขึ้นเลย และบอกว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ คือสิ่งที่เขากับเพื่อนร่วมงานเตือนไว้แล้วตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1970 รายงานปี 1978 ที่เขียนไว้ล่วงหน้า 48 ปี ปีนั้น กรมโยธาธิการรัฐนิวเซาท์เวลส์ว่าจ้างคณะผู้เชี่ยวชาญ รวมถึงกอร์ดอน ให้ศึกษาการกัดเซาะชายฝั่งช่วง Byron Bay–Hastings Point หลังปัญหาพุ่งขึ้นอย่างรุนแรงในทศวรรษก่อนหน้า ข้อสรุปของรายงานฉบับนั้นสั้นและคม นั่นคือ “การแก้ปัญหาเฉพาะจุดของแต่ละราย ไม่เพียงไม่ได้ผล แต่แน่นอนว่าจะทำให้เกิดปัญหาเพิ่มขึ้นในที่อื่น“ คณะผู้ศึกษายังพบด้วยว่ามาตรการอย่างรอดักทรายและการเติมทรายให้ผลเพียงระยะสั้นเท่านั้น พร้อมเสนอว่าบางพื้นที่ควรปล่อยไว้โดยไม่พัฒนา และบางพื้นที่ควรวางแผนถอยร่นอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยแนะนำให้ท้องถิ่นควบคุมการพัฒนาในระยะ 1 กิโลเมตรจากชายฝั่ง และระบุชัดว่าใครที่ฝ่าฝืน ต้องรับความเสี่ยงเอง Beach Lover ขอชวนคิดว่า นี่คือหลักการเดียวกับที่นักวิชาการชายฝั่งไทยพูดกันทุกวันนี้ […]

Beachlover

September 3, 2026

กำแพงยาว 500 กิโลเมตร: อินโดนีเซียกำลังเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดกับทะเล

ที่มาข่าว: https://en.antaranews.com เดือนกันยายนปี 2569 อินโดนีเซียจะเริ่มลงเสาเข็มโครงการที่อาจเรียกได้ว่าเป็นงานวิศวกรรมชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ Giant Sea Wall หรือกำแพงกันคลื่นยักษ์ ทอดยาวจากจังหวัดบันเตินทางตะวันตก ไปจนถึงเกรสิกในชวาตะวันออก ระยะทางรวมประมาณ 500 กิโลเมตร มูลค่าโครงการที่ประเมินไว้อยู่ที่ราว 80,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือกว่า 2.8 ล้านล้านบาท เฉพาะเฟสแรกในอ่าวจาการ์ตาก็ใช้งบประมาณ 8,000–10,000 ล้านดอลลาร์เข้าไปแล้ว ประธานาธิบดีปราโบโว ซูเบียนโต ประกาศกลางสภาเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาว่าจะเริ่มโครงการนี้ให้ได้ในสมัยของตน พร้อมยอมรับตรงๆ ว่าโครงการจะใช้เวลา 15–20 ปี และเขาเองก็ไม่รู้ว่าประธานาธิบดีคนไหนจะได้เป็นคนตัดริบบิ้น ทำไมชวาถึงต้องสร้างกำแพง พื้นที่ชายฝั่งเหนือของชวามีประชากรอาศัยอยู่ราว 50 ล้านคน และหลายเมือง เช่น จาการ์ตา เซอมารัง เดอมัก เกินดัล กำลังเผชิญปัญหาสองทางพร้อมกัน คือ น้ำทะเลสูงขึ้น และ แผ่นดินทรุดตัว ตัวเลขการทรุดตัวในบางพื้นที่อยู่ที่ 5–20 เซนติเมตรต่อปี นั่นหมายความว่าในบางจุดของชายฝั่งชวา แผ่นดินทรุดเร็วกว่าน้ำทะเลขึ้นถึง 50 เท่า สิ่งที่ชาวบ้านเห็นว่าเป็น น้ำท่วมมากขึ้นจึงไม่ใช่เรื่องของทะเลฝ่ายเดียว แต่คือเมืองที่กำลังจมลงไปหาทะเล คำถามทางวิศวกรรมเริ่มน่าสนใจคือ “กำแพงหยุดน้ำได้ แต่หยุดการทรุดตัวไม่ได้” โดยสาเหตุหลักของการทรุดตัวในชวาคือการสูบน้ำบาดาลขึ้นมาใช้อย่างหนัก เมื่อดึงน้ำออกจากชั้นดินตะกอน […]

Beachlover

September 1, 2026

สำรวจปากน้ำปราณ เร่งวางแผนฟื้นฟูชายฝั่ง มุ่งแก้ปัญหาด้วยธรรมชาติอย่างยั่งยืน

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ 15 สิงหาคม 2569 กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (ทช.) โดยกองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง ลงพื้นที่ตำบลปากน้ำปราณ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สำรวจและเก็บข้อมูลภาพถ่ายทางอากาศด้วยอากาศยานไร้คนขับ (Drone) บริเวณโครงการติดตั้งหัวหาดเทียมผสมผสานแนวทางการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน รวมทั้งสำรวจแหล่งทรายบริเวณเขื่อนกันทรายและคลื่นปากน้ำปราณ การสำรวจครั้งนี้ มุ่งเก็บข้อมูลสภาพพื้นที่และองค์ประกอบชายฝั่งอย่างละเอียด เพื่อใช้เป็นฐานข้อมูลประกอบการออกแบบและวางแผนฟื้นฟูชายฝั่งให้เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ ลดผลกระทบต่อระบบนิเวศ และสนับสนุนการแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งด้วยแนวทางที่สอดคล้องกับธรรมชาติ หรือ Nature-based Solution ซึ่งเป็นแนวทางที่ ทช. ให้ความสำคัญในการฟื้นฟูสมดุลระบบนิเวศชายฝั่งอย่างยั่งยืน ทั้งนี้ ส่วนวิศวกรรมและฟื้นฟูชายฝั่งจะรวบรวมข้อมูลจากการสำรวจ เพื่อนำไปวิเคราะห์และประกอบการจัดทำแผนดำเนินโครงการต่อไป โดยมุ่งให้การฟื้นฟูชายฝั่งปากน้ำปราณเกิดประโยชน์ต่อระบบนิเวศ ชุมชน และประชาชนในพื้นที่อย่างสมดุลและยั่งยืน

Beachlover

August 15, 2026

สำรวจสัณฐานชายหาดป่าทราย จ.พังงา ติดตามการเปลี่ยนแปลงตะกอนชายฝั่งด้วยเทคโนโลยี 3 มิติ

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ 8 สิงหาคม 2569 สำนักงานทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ 6 โดยส่วนอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง ลงพื้นที่สำรวจสัณฐานชายหาด (Beach Profile) บริเวณหาดป่าทราย หมู่ที่ 5 ตำบลเกาะยาวน้อย อำเภอเกาะยาว จังหวัดพังงา จำนวน 2 พื้นที่ โดยนำอากาศยานไร้คนขับ (Drone) มาใช้ร่วมกับการหาพิกัดด้วยระบบสัญญาณดาวเทียมแบบจลน์ (RTK GNSS Network) เพื่อจัดเก็บข้อมูลสัณฐานชายฝั่งอย่างละเอียดและมีความแม่นยำสูง การสำรวจดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำแบบจำลองสัณฐานชายฝั่ง 3 มิติ (3D Coastal Model) และแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศความละเอียดสูง (Orthomosaic Map) รวมทั้งจัดทำแนวรูปภาคตัดขวางชายหาด (Beach Profile) สำหรับใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการติดตามและประเมินการเปลี่ยนแปลงของตะกอนทรายบริเวณชายหาดอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะช่วยสนับสนุนการวางแผนบริหารจัดการและอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่งให้มีประสิทธิภาพ จากผลการสำรวจเบื้องต้น พบว่า บริเวณหาดป่าทรายยังคงมีสภาพชายฝั่งและการสะสมตัวของตะกอนทรายอยู่ในภาวะสมดุล ไม่พบปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง โดยพื้นที่ดังกล่าวมีการใช้ประโยชน์บริเวณชายหาดเพื่อการท่องเที่ยว รวมถึงเป็นพื้นที่จอดเรือของประชาชนและนักท่องเที่ยว ทั้งนี้ สำนักงานทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ 6 จะรวบรวมและจัดทำข้อมูลผลการสำรวจ เพื่อรายงานต่อกองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่งต่อไป สำหรับใช้ประกอบการติดตามสถานการณ์และการบริหารจัดการพื้นที่ชายฝั่งในระยะยาว เพื่อให้ทรัพยากรชายฝั่งได้รับการดูแลอย่างเหมาะสมและเกิดประโยชน์อย่างยั่งยืนต่อไป

Beachlover

August 14, 2026
1 … 3 4 5 … 126