Beachlover

” รถตักดิน สายพานลำเลียง และตัวขับเคลื่อนกำลังของสายพาน … สามประสานช่วยกันเขยื้อนตะกอน” ชายหาดมิใช่ลักษณะทางภูมิประเทศที่หยุดนิ่ง แต่เป็นระบบที่มีพลวัตซึ่งสะท้อนถึงความสมดุลระหว่างพลังงานที่ป้อนเข้าสู่ระบบกับคุณลักษณะของตะกอน ชายหาดจัดเป็นหนึ่งในภูมิลักษณ์ (landform) ที่มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุด โดยมีการเปลี่ยนแปลงในหลากหลายมาตราส่วนเวลา ตั้งแต่รายวัน (ตามวัฏจักรน้ำขึ้นน้ำลง) รายฤดูกาล (ตามการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบสภาพอากาศ) ไปจนถึงระยะยาว (ตามการเปลี่ยนแปลงของปริมาณตะกอนที่ป้อนเข้าสู่ระบบและการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำทะเล)    กระบวนการกัดเซาะและการทับถมของตะกอนชายฝั่งเป็นกระบวนการทางธรรมชาติที่เป็นหัวใจสำคัญในการทำความเข้าใจการเคลื่อนที่ของตะกอนและปัญหาด้านสิ่งแวดล้อมที่หลากหลาย เสถียรภาพโดยรวมของแนวชายฝั่ง ไม่ว่าจะเป็นการทับถม เสถียร หรือการกัดเซาะ จะถูกกำหนดโดยความสมดุลระหว่างปริมาณตะกอนที่ป้อนเข้าสู่ระบบ (sediment supply) และการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำทะเลสัมพัทธ์ (relative sea level change)    เพื่อให้เกิดความเข้าใจในเบื้องต้น Beach Lover ขอหยิบยกคำอุปมาอุปไมยที่ทรงพลังของศาสตราจารย์ท่านหนึ่ง (จำแหล่งที่มาไม่ได้) ซึ่งได้ศึกษาชายฝั่งทะเลของเดนมาร์กมาเป็นเวลากว่า 40 ปี มาเป็นกรอบแนวคิดได้ว่า “คลื่นที่ซัดเข้ามาหาฝั่งเปรียบเสมือนรถตักดิน (excavator) กระแสน้ำชายฝั่งเปรียบเสมือนสายพานลำเลียง (conveyor belt) และมุมที่คลื่นเคลื่อนที่เข้ามาเป็นตัวขับเคลื่อนกำลังของสายพาน (powering the belt)”  จะเห็นได้ว่าการวิเคราะห์ในแต่ละส่วนได้ถอดรหัสกลไกทางวิทยาศาสตร์ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำเปรียบเทียบนั้นอย่างสมบูรณ์   ได้แก่ “รถตักดิน” คือพลังงานของคลื่นที่เกิดจากลม ซึ่งทำงานผ่านกลไกที่ไม่สมมาตรของ Swash และ Backwash เพื่อขุดและป้อนตะกอนเข้าสู่ระบบ “สายพานลำเลียง” คือกระแสน้ำเลียบชายฝั่งที่เกิดจากการถ่ายโอนโมเมนตัมของคลื่น ทำหน้าที่ขนส่งตะกอนที่ได้รับมาให้เคลื่อนที่ขนานไปกับแนวชายฝั่ง […]

หาดละไม ตำบลมะเร็ต อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นชายหาดที่ใหญ่เป็นอันดับสองของเกาะสมุยรองจากหาดเฉวง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสมุย มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร หาดละไมมีลักษณะเป็นอ่าวโค้งที่มีหัวหาด หรือแหลมหินปิดอยู่ทั้งทางทิศเหนือและทิศใต้ ทางทิศใต้มีหัวหาดที่ชัดเจนและเป็นที่รู้จักกันดีคือ แหลมนาน ซึ่งเป็นที่ตั้งของโขดหิน หินตาหินยาย และเป็นที่ตั้งของรีสอร์ทหรูหลายแห่ง แหลมนี้เป็นแนวกั้นระหว่างหาดละไมและอ่าวหัวถนน ส่วนทางทิศเหนือมีลักษณะเป็นแนวโขดหินและแหลมยื่นออกไปในทะเลเช่นกัน ซึ่งเป็นแนวกั้นระหว่างหาดละไมและหาดซิลเวอร์ (Silver Beach หรือหาดคริสตัล) ทำให้พื้นที่ของหาดละไมมีลักษณะเป็นอ่าวที่ค่อนข้างปิดและคลื่นลมไม่แรงมากนักเมื่อเทียบกับหาดที่เปิดโล่ง ด้วยกายภาพของชายหาดตามที่ได้กล่าวมา ทำให้หาดละไมมีลักษณะเด่นคือเป็นชายหาดโค้งรูปพระจันทร์เสี้ยว ทรายขาวละเอียด และมีทิวมะพร้าวเรียงรายสวยงาม บรรยากาศโดยรวมจะเงียบสงบและเป็นส่วนตัวมากกว่าหาดเฉวง จึงเหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการการพักผ่อน แต่ก็ยังคงมีความคึกคักและสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน พื้นที่ละไมเดิมเป็นชุมชนชาวประมงและเกษตรกรปลูกมะพร้าว ก่อนพัฒนาเป็นรีสอร์ตและแหล่งท่องเที่ยวยุคใหม่ในช่วงปี 1990 Beach Lover ลงพื้นที่สำรวจหาดละไมในปลายเดือนมิถุนายน ซึ่งยังอยู่ในช่วง Low Season ของเกาะ พบชายหาดที่กว้าง ไม่พบโครงสร้างถาวรรุกล้ำลงไปบนชายหาด ผู้ประกอบการจะนำร่มเตียงมาวางในช่วงเช้าๆของวัน และเก็บในช่วงกลางคืน รวมถึงโต๊ะเก้าอี้เพื่อรับประทานอาหารก็เป็นแบบเคลื่อนย้ายได้ จากการเดินเท้าสำรวจชายหาดตลอดทั้งแนว ไม่พบร่องรอยการกัดเซาะชายฝั่งอย่างรุนแรง พบซากไม้สนและกระสอบทรายขนาดเล็กอยู่บนชายหาดบ้างเล็กน้อย คาดว่าผู้ประกอบการนำวางไว้กันคลื่นช่วงมรสุมรุนแรงในปลายปี จากการตรวจสอบข่าวสารและข้อมูลที่มีอยู่ พบว่า หาดละไม ไม่ปรากฏข่าวที่ชัดเจนเกี่ยวกับการกัดเซาะชายฝั่งแต่อย่างใด