Beachlover

กฎกระทรวง ฉบับที่ 55 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 หมวดที่ 4 ข้อ 42 ระบุไว้ว่า อ่านเอกสารฉบับเต็มได้จาก

สันทรายที่กล่าวถึงนี้ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะพะงัน จ.สุราษฎร์ธานี มีความยาวประมาณ 350 เมตร มีความกว้างเฉลี่ยประมาณ 17 เมตร อยู่นอกฝั่งห่างจากอ่าวในวก 190 เมตร โดยมีเกาะแตในอยู่เบื้องหน้า ทางทิศใต้ของสันทรายนี้คือท่าเทียบเรือประมง และอนุสรณ์เรือรบหลวงพะงัน “อ่าวในวก” เป็นอ่าวที่มีสภาพภูมิประเทศค่อนข้างแปลกตา เนื่องจากบริเวณสุดปลายด้านทิศใต้ของอ่าวในวกมีแนวสันทรายสีขาวละมุนยื่นยาวไกลออกไปยังท้องทะเลเบื้องหน้าแล้ววกอ้อมมาทางด้านทิศเหนือ จนทำให้อ่าวแห่งนี้มีลักษณะคล้ายกับตัวอักษร “J” ในภาษาอังกฤษ (หรือคล้ายกับ “ตะขอเบ็ดตกปลา” ตามแต่จินตนาการของแต่ละบุคคล) …..ด้วยลักษณะภูมิประเทศดังกล่าวข้างต้นนี่เองกระมัง…..ที่ทำให้อ่าวสวยแห่งนี้ได้ชื่อว่า “อ่าวในวก” (https://www.thongteaw.com/Travel_tour_content_สุราษฎร์ธานี/อ่าวในวก_อ่าววกตุ่ม_เกาะพะงัน.html) เดิมทีสันทรายแห่งนี้มิได้วางอยู่ในแนวนี้มาตั้งแต่แรก ด้วยคลื่นและกระแสน้ำส่งผลให้สันทรายเปลี่ยนรูปร่างและแนวไป เหมือนกับธรรมชาติของสันทรายอื่นๆที่ยังมีความไม่เสถียร เปลี่ยนแปลงไปตามกระบวนการทางธรรมชาติ จากการเดินสำรวจในเดือนตุลาคม สันทรายฝั่งด้านในอ่าวในวกนั้น น้ำค่อนข้างนิ่งไม่ได้รับอิทธิพลของคลื่นทะเล และไม่มีการไหลข้ามสันทรายของคลื่นและน้ำทะเลจากฝั่งด้านนอกมายังฝั่งนี้ มีเพียงการขึ้นลงของระดับน้ำทะเลเท่านั้น เราจึงพบหลักฐานเชิงเวลาของน้ำขึ้นน้ำลงที่ทิ้งร่องรอยเชิงประจักษ์ไว้บนสันทรายอย่างชัดเจนมาก เป็นความงามทางธรรมชาติที่แปลกตาจากที่อื่นๆ ส่วนด้านนอกของสันทราย ที่ได้รับอิทธิพลจากคลื่นปะทะเต็มๆ พบการปักท่อพีวีซีสีฟ้าตามภาพ โดยไม่ทราบวัตถุประสงค์และหน่วยงานที่รับผิดชอบ ทรายบนสันทรายนี้ ขาว ละเอียด นวลตา สวยงามมากๆ แปลกตาไปจากทรายบริเวณหาดท้องศาลและหาดหินกองที่อยู่ถัดออกไปทางทิศเหนือและทิศใต้ ด้านในอ่าวในวก พบกำแพงกันคลื่นหลายรูปแบบ คาดเดาได้ว่าเป็นการสร้างเพื่อป้องกันพื้นที่ตัวเองของเอกชน โดยจะพบบริเวณชายหาดของอ่าวส่วนที่เลยจากสันทรายซึ่งถือเป็นปราการทางธรรมชาติไปทางทิศเหนือ

ที่มา: https://web.facebook.com/STVPattaya เรื่องมันจบยาก…ฝนตกทุกครั้ง ชายหาดพัทยาพังทุกเที่ยว ชาวบ้านถามหาแนวทางแก้ไขที่เป็นรูปธรรม ไม่ใช่ดีแต่แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า ปัญหาน้ำท่วมขัง นอกจากจะเป็นปัญหาผูกขาดที่อยู่คู่กับเมืองพัทยามาอย่างยาวนาน เรียกได้ว่าแก้ไขไม่เด็ดขาด เบ็ดเสร็จเสียที ทั้งที่ผ่านมาแม้ว่าเมืองพัทยาจะมีการตั้งงบประมาณและโครงการต่างๆเพื่อรองรับแก้ไขมาแล้วหลายครั้ง หลายรอบ หลายยุคสมัย หลายสมัยการปกครอง หมดงบประมาณไปหลายร้อยล้านบาท ทั้งโครงการแก้น้ำท่วมบนถนนสุขุมวิทซึ่งเป็นสายหลัก ตลาดนาเกลือ หนองใหญ่ ถนนเลียบทางรถไฟ เขาตาโล เขาน้อย ซอยบัวขาว ถนนพัทยาสาย 3 หรือแม้แต่ถนนพัทยาสายเลียบชายหาด และที่เด่นชัดที่สร้างภาพลักษณ์ที่เสียหายต่อการท่องเที่ยว คือการระบายน้ำฝนที่ปะปนกับน้ำเสียลงสู่ทะเล รวมและปริมาณน้ำที่หลาลงบนชายหาดพัทยา ที่กรมเจ้าท่าเป็นเจ้าภาพในการทุ่มงบประมาณ 400 กว่าล้านบาทในการเสริมทรายในระยะ 50 เมตรจากแนวฟุตบาทเพื่อเสริมภาพลักษณ์ด้านการท่องเที่ยว ด้วยพบว่ามีนัยยะของการกัดเซาะอย่างรุนแรง แต่ทุกครั้งตามข้อตกลงก่อนดำเนินการที่เมืองพัทยาตบปากรับคำว่าจะจัดทำระบบดักน้ำเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำพัดทรายไหลลงสู่ทะเล แต่ท้ายที่สุดเมื่อมีพายุฝนตกต่อเนื่องลงครั้งใด เมืองพัทยาก็ต้องประสบพบเจอกับปัญหาท่วมขังซ้ำซากแบบนี้ทุกครั้ง แม้จะตอบได้ว่าปัจจุบันมีการระบายน้ำที่รวดเร็วขึ้นก็ตาม โดทุกครั้งมัก จะมีเหตุผลที่วาเมืองพัทยาอยู่ในพื้นที่ต่ำที่ต้องรองรับมวลน้ำจากเทศบาลข้างเคียงที่มีพื้นที่สูงกว่าถึง 60 เมตร ในขณะที่ท่อระบายน้ำเดิมของเมืองพัทยาที่ใช้กันมาแต่อดีตรวมระยะทางนับพันกิโลเมตรนั้นมีขนาดความกว้างไม่เกิน 60-800 ม.ม.เท่านั้น ส่วนโครงการที่จัดทำไปก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่เป็นการจัดทำเพื่อให้มีการระบายน้ำที่รวดเร็วมากขึ้นและลดความเสียต่อทรัพย์สินของประชาชนและนักท่องเที่ยวให้น้อยที่สุด โดยขณะที่กำลังรอแผนแม่บทของกรมโยธาธิการและผังเมือง ที่รัฐบาลมอบหมายจะให้เข้ามาดำเนินการแก้ไขปัญหาอย่างเป็นรูปธรรมในงบประมาณนับหมื่นล้านบาท ซึ่งยังคงตอบไม่ได้ว่าจะดำเนินการเมื่อใด ปัจจุบันสิ่งที่ทำได้อย่างเดียวก็การใช้งบประมาณในการนำกำลังคนและเครื่องจักรลงพื้นที่ชายหาดพัทยาเพื่อเกลี่ยทรายให้กลับมาอยู่ในสภาพเดิมโดยเร็วที่สุด เพราะเมื่อเกิดปัญหาน้ำหลากครั้งใด ก็จะมีภาพความเสียหายต่อชายหาดเกิดขึ้นเมื่อนั้น กรณีนี้มีให้เห็นเป็นที่ประจักษ์ต่อสายตานักท่องเที่ยวออกไปทั่วโลก ซึ่งส่งผลกระทบต่อสภาพสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง ทั้งๆที่ปัจจุบันเมืองพัทยาได้ถูกวางให้เป็นศูนย์กลางของ […]

ที่มา: https://www.facebook.com/profile.php?id=100070314642518 วันนี้ (10 ตุลาคม 2565) กรมโยธาธิการฯ ดำเนินการจัดเวทีรับฟังความคิดเห็นประชาชนครั้งที่ 1 โครงการเขื่อนป้องกันตลิ่งริมทะเลพร้อมปรับปรุงภูมิทัศน์ พื้นที่ชายฝั่งทะเลตำบลปะเสยะวอ อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี ภายใต้งานออกเเบบเเละศึกษาผลกระทบสิ่งเเวดล้อมเขื่อนป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเล ระยะที่ 4 ในเวทีรับฟังความคิดเห็นประชาชน มีประชาชนในพื้นที่ เเละนักวิชาการ เข้าร่วมเวที เเละให้ข้อห่วงกังวลต่อโครงการดังกล่าวว่า หากดำเนินการเลือกมาตรการไม่ถูกต้อง เหมาะสมอาจกระทบต่อชายฝั่งทะเลได้ในระยะยาว ในเวทีดังกล่าวนั้น เป็นการรับฟังความคิดเห็นประชาชนครั้งที่ 1 จะมีการจัดเวทีในครั้งต่อไป ในขณะที่พื้นที่เกาะสมุยก็มีการศึกษาในลักษณะเดียวกันเช่นกัน ต้องติดตามดูว่ากรมโยธาฯจะดำเนินการอย่างไรกับพื้นที่ชายหาดปะเสยะวอต่อไป

หาดสะกอมที่ Beach Lover พาไปชมในวันนี้ หมายถึงหาดสะกอม อ.เทพา จ.สงขลา บริเวณที่เป็นหาดสาธารณะ มีระยะทางตามแนวชายหาดระหว่างหัวแหลมที่ขนาบทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตกของหาดสะกอมประมาณ 1.2 กิโลเมตร เบื้องหน้าของชายหาดห่างออกไปประมาณ 3 กิโลเมตร คือเกาะขาม หาดสะกอมแห่งนี้มีถนนเลียบชายหาดตลอดทั้งแนว พบว่าถนนเลียบหาดฝั่งทิศตะวันตกจากสามแยกทางเข้าหาดนั้นพังเสียหายตาม Clip VDO https://www.youtube.com/watch?v=x-KN-thBBnI Beach Lover ได้ลงสำรวจพื้นที่นี้มาแล้วในปี 2557 (2014)โดยพบว่าถนนเส้นนี้ถูกตัดขาดไปแล้วบางส่วน แต่ไม่ได้รุนแรงเท่าที่พบเห็นในปัจจุบัน และสืบเนื่องจากพื้นที่หาดสะกอมบริเวณนี้เป็นชายหาดระหว่างหัวแหลมตามที่ได้กล่าวมาข้างต้น การกัดเซาะชายฝั่งบริเวณนี้จึงไม่น่าจะมีผลมาจากปัจจัยภายนอกทางทิศตะวันออกหรือตะวันตกของชายหาดสักเท่าไหร่ นอกจากนั้นยังพบว่ามีตะกอนจำนวนมากไหลล้นข้ามหัวแหลมทางทิศตะวันออกเข้ามาบริเวณชายหาดตามภาพจาก Google Earth จากการวิเคราะห์เบื้องต้นด้วยภาพถ่ายดาวเทียมจาก Google Earth พบร่องรอยของการสร้างรอดักทราย (Groin) ระหว่างปี 2002-2006 (ไม่มีภาพถ่ายระหวางช่วงเวลานี้มาพิสูจน์ว่าสร้างขึ้นปีใด) ซึ่งเป็นช่วงเวลาหลังจากที่มีการตัดถนนเลียบชายหาดนี้แล้ว หลังจากนั้นก็สังเกตได้อย่างชัดเจนว่าแนวของถนนเลียบชายฝั่งเส้นนี้เริ่มขยับเข้าหาทะเลมากขึ้น หมายความว่า เริ่มเกิดการกัดเซาะจนสันทรายและชายหาดด้านหน้าถนนค่อยๆหายไป พร้อมกับพื้นที่ของชายหาดด้านทิศตะวันออกของรอดักทรายเกิดการงอกเงยขึ้น ซึ่งเกิดขึ้นจากผลกระทบของรอดักทรายนั่นเอง (https://beachlover.net/groin/) จริวอยู่ที่คลื่นใหญ่ลมแรงจากมรสุมและพายุเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดการกัดเซาะชายฝั่ง แต่ในกรณีคงปฏิเสธได้ยากถึงผลกระทบเชิงประจักษ์จากรอดักทรายเพียง 1 ตัวที่ไม่ทราบทั้งหน่วยงานและช่วงเวลาที่ทำการก่อสร้าง หากแม้สาเหตุนั้นเกิดจากพลังของธรรมชาติเพียงอย่างเดียว เราคงต้องเห็นการกัดเซาะในลักษณะที่เหมือนกันตลอดทั้งแนวชายหาดแล้ว หากมองให้ลึกลงไปมากกว่าสาเหตุการพังทลายของถนนเลียบชายหาดสะกอม พบว่า ถนนเส้นนี้ไม่ได้มีความจำเป็นที่ต้องสร้างตั้งแต่ตอนแรกด้วยซ้ำ […]

Beach Lover ได้เคยนำเสนอเรื่องราวของหาดสร้อยสวรรค์มาแล้วเมื่อสองปีก่อน ติดตามได้จาก https://beachlover.net/หาดสร้อยสวรรค์-ฤาจะเหลือแต่ชื่อ/ ในครั้งนั้นหาดนี้เกิดความเสียหายขึ้นแล้ว แต่ยังไม่ได้รับการแก้ไข วันนี้ Beach Lover ได้ติดตามดูสถานการณ์ของหาดนี้อีกครั้ง พบว่า ที่นั่งของร้านอาหาร ศาลนั่งชมวิวริมทะเล ถนนเส้นเล็กเลียบทะเล ไม่หลงเหลืออยู่แล้ว (VDO Clip ที่ https://youtu.be/-I9s6CkKvbE) ผู้ประกอบการได้เล่าให้ฟังว่า ศาลาที่เคยอยู่ตรงนี้ไม่ได้พังทลายไปจากคลื่น แต่หน่วยงานเกรงว่าจะเกิดอันตรายต่อผู้ที่เข้าไปใช้เนื่องจากเสาต้นด้านนอกสุดถูกกัดเซาะไปมากแล้ว จึงทำการรื้อทิ้ง ส่วนที่เห็นเป็นซากปรักหักพังนี้ เกิดจากคลื่นลมแรง เมื่อสองปีก่อน และต่อเนื่องมาเรื่อยๆ ซึ่งก็สอดคล้องกับที่ Beach Lover เคยสำรวจไว้ในอดีต สำหรับพื้นที่นี้ถือเป็นพื้นที่ค่อนข้างพิเศษเนื่องจากเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่า อ.เทพา จ.สงขลา รับผิดชอบโดยกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช จึงมีระเบียบข้อบังคับในการเปลี่ยนแปลงสภาพพื้นที่ที่มากกว่าพื้นที่อื่นๆ อาจเป็นไปได้ว่าหน่วยงานที่จะเข้ามาแก้ไขจำเป็นต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขของระเบียบปฏิบัตินี้ จึงเกิดความล่าช้าตามที่เห็น ถัดไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหาดคือโครงสร้างเขื่อนกันทรายและคลื่นปากร่องน้ำเทพา (https://beachlover.net/jetty/) แม้จะเป็นสาเหตุโดยตรงที่ส่งผลให้พื้นที่ชายหาดทางทิศเหนือของปากร่องน้ำเกิดการกัดเซาะอย่างรุนแรงนับตั้งแต่มีการก่อสร้าง แต่การกัดเซาะที่ค่อยๆกัดกินพื้นที่อย่างต่อเนื่องแบบโดมิโน่มาทางทิศเหนือนี้ น่าจะเกิดจากความพยายามในการป้องกันพื้นที่ของเอกชนเสียมากกว่า เมื่อพื้นที่ของตนเองถูกกัดเซาะไปจากการสร้างเขื่อนกันทรายและคลื่นปากร่องน้ำเทพา จึงพยายามป้องกันพื้นที่ของตนเองเพื่อความอยู่รอด ยิ่งป้องกัน ก็ยิ่งส่งผลกระทบต่อเนื่องกับชายหาดทางทิศเหนือของพื้นที่ป้องกัน พื้นที่ถัดไปก็ได้รับผลกระทบจนต้องสร้างโครงสร้างป้องกันต่อเนื่องไปอีก และแน่นอนว่ามันก็จะกระทบพื้นที่ถัดไปทางทิศเหนือ ก่อให้เกิดความพยายามครั้งใหม่เพื่อความอยู่รอดวนซ้ำไปไม่จบสิ้น จริงอยู่ที่ความรุนแรงของธรรมชาตินั้นมากมายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่หากเรายังใช้วิธีการแก้ไขปัญหาแบบเดิมๆ […]