โลกร้อน

เมื่อกล่าวถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เรามักนึกถึงภาพน้ำทะเลสูงขึ้น พายุรุนแรงขึ้น น้ำท่วมถี่ขึ้น หรือระดับน้ำทะเลที่ค่อยๆสูงขึ้น แต่อันที่จริงยังมีอีกระบบหนึ่งที่กำลังถูกกระทบอยู่เงียบๆ และในขณะเดียวกันก็ยังช่วยพยุงชายฝั่งของเราอยู่เช่นกัน นั่นคือ “หญ้าทะเล” หญ้าทะเลอาจไม่ใช่ระบบนิเวศที่โดดเด่นในสายตาสาธารณะเท่าป่าชายเลนหรือแนวปะการัง มันไม่มีภาพจำที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีโครงสร้างที่มองเห็นชัดจากบนฝั่ง และไม่ค่อยถูกหยิบขึ้นมาเป็นสัญลักษณ์ของการปกป้องชายฝั่งมากนัก แต่ในโลกของเขตน้ำตื้น หญ้าทะเลคือองค์ประกอบสำคัญที่เชื่อมโยงทั้งตะกอน คุณภาพน้ำ สัตว์น้ำ และเสถียรภาพของพื้นที่หน้าหาดเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่น หญ้าทะเลในยุค climate change มันไม่ได้เป็นเพียงเหยื่อของความเปลี่ยนแปลง กล่าวคือ ในด้านหนึ่ง หญ้าทะเลกำลังถูก sea level rise และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ แต่อีกด้านหนึ่ง หากมันยังคงอยู่ได้ ระบบชายฝั่งบางประเภทก็ยังมีฐานรากทางธรรมชาติที่ช่วยประคองสมดุลอยู่ คำถามสำคัญคือ เมื่อเรารู้ว่ามันกำลังถูกคุกคาม เราจะยังออกแบบนโยบายชายฝั่งโดยไม่ใส่ใจมันได้อีกหรือไม่ กลไกพื้นฐานนั้นเข้าใจไม่ยาก หญ้าทะเลเป็นพืชใต้น้ำที่ต้องอาศัยแสงส่องถึงพื้นทะเลเพื่อสังเคราะห์แสง เมื่อระดับน้ำทะเลสูงขึ้น น้ำบริเวณเดิมก็ลึกขึ้น แสงที่ลงถึงก้นทะเลก็ลดลงตาม โดยเฉพาะบริเวณขอบลึกของแปลงหญ้าทะเล พื้นที่ที่เคยอยู่ได้อาจค่อยๆ กลายเป็นพื้นที่ที่มืดเกินไปสำหรับการเติบโต หากมองเพียงผิวเผิน เราอาจเห็นแค่ว่าน้ำสูงขึ้นไม่กี่เซนติเมตรไม่น่าจะต่างกันมาก แต่สำหรับพืชที่อยู่ใต้น้ำ ความต่างเพียงเท่านี้อาจหมายถึงการเปลี่ยนจากอยู่ได้ไปเป็นอยู่ไม่ได้เลยก็ได้ ยิ่งไปกว่านั้น sea level rise มาพร้อมกับอุณหภูมิน้ำทะเลที่สูงขึ้น คลื่นความร้อนทางทะเล พายุที่รุนแรงขึ้น ฝนหนักมากขึ้น […]

โลกร้อนหรือภาวะโลกร้อน (global warming) ทำให้คลื่นทะเลแรงขึ้นและสูงขึ้นด้วยเหตุผลสำคัญหลายประการ ดังนี้: ผลของคลื่นทะเลที่รุนแรงขึ้นนี้ อาจส่งผลต่อระบบนิเวศชายฝั่ง การดำรงชีวิตของชุมชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ใกล้ชายฝั่ง รวมถึงโครงสร้างพื้นฐานต่าง ๆ การพัฒนาริมชายฝั่งทะเลของรัฐและเอกชนที่กำลังเกิดขึ้น ควรคำนึงถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากสภาวะโลกร้อนนี้ด้วย

นอกจากบทความนี้แล้ว สามารถอ่านเพิ่มในแบบที่ไม่เป็นวิชาการมากนักได้ที่ https://beachlover.net/น้ำทะเลล้นฝั่ง-ภัยเนิบช/ การเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเล (SLR) เป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อพื้นที่ชายฝั่งทั่วโลก โดยมีผลกระทบที่แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับลักษณะภูมิประเทศ การใช้ที่ดิน และปัจจัยทางเศรษฐกิจและสังคม การวิจัยระบุว่าเขตชายฝั่งที่ต่ำ เช่น Karasu ในตุรกี มีความเสี่ยงเป็นพิเศษ โดยมีระดับการคาดการณ์น้ำท่วม 1.40%, 6.02% และ 29.27% สำหรับสถานการณ์ SLR 1 ม., 2 ม. และ 3 ม. ภายในปี 2100 ตามลำดับ ซึ่งส่งผลกระทบต่อเขตเมือง พื้นที่เพาะปลูก และป่าไม้   ในทำนองเดียวกัน ในโปรตุเกส การขยายตัวของเขตอันตราย SLR เป็นสิ่งที่เห็นได้ชัด โดยมีอัตราการเพิ่มขึ้น 2.1 มม./ปี ระหว่างปี 1977 ถึง 2000 และการคาดการณ์ในอนาคตคาดว่าค่า SLR จะอยู่ระหว่าง 0.74 ม. ถึง 0.81 ม. ภายในปี 2100 ภายใต้สถานการณ์ SSP5   ที่ราบชายฝั่ง […]

เผยแพร่ใน: https://dxc.thaipbs.or.th/post-special/น้ำทะเลล้นฝั่ง-ภัยเนิบช/ “ภัยคุกคามชายฝั่งทะเลที่เกิดจากฝีมือของมนุษย์นั้นเปรียบเสมือนเข็มยาวที่เดินบ่อยและเดินเร็ว แต่ภัยคุกคามจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลนั้นเหมือนเข็มสั้นที่เดินช้าแต่เดินอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน” หกสิบเปอร์เซ็นต์ของเมืองริมชายฝั่งทะเลที่มีประชากรมากกว่า 5 ล้านคนนั้นตั้งอยู่ในระยะไม่เกิน 100 กิโลเมตรจากชายฝั่ง (Nicholls et al., 2007) ชายฝั่งทะเลนั้นนับได้ว่าเป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลากทางชีวภาพและเป็นหนึ่งในสิ่งแวดล้อมบนโลกที่มีความเป็นพลวัตมากที่สุด (McLean et al., 2001) และกำลังถูกคุกคามอย่างหนักจากทั้งธรรมชาติและกิจกรรมของมนุษย์ (Nicholls and Lowe, 2004) ทั้งยังมีความเปราะบางสูงต่อสภาวะการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศ (U.S.EPA, 2009) ซึ่งส่งผลกระทบต่อพื้นที่ชายฝั่งทะเลในหลายมิติ เป็นต้นว่า การกัดเซาะชายฝั่ง น้ำท่วมริมชายฝั่ง พายุซัดฝั่ง การแทรกตัวของน้ำทะเลริมชายฝั่ง (Camarsa et al., 2012) โดยกระทบทั้งสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และสังคม ของผู้ที่ตั้งถิ่นฐานและใช้ประโยชน์ริมชายฝั่งทะเล พื้นที่ชายฝั่งกว่า 70% ทั่วโลกกำลังเผชิญกับปัญหาระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นประมาณ 20% จากค่าระดับน้ำทะเลโลกเฉลี่ย รวมถึงภัยพิบัติทางทะเลที่มีแนวโน้มมากขึ้นทั้งความถี่และความรุนแรง (Core Writing Team et al., 2014) โดยนักวิทยาศาสตร์คาดเดากันว่าพื้นที่ริมมหาสมุทรแปซิฟิกจะเป็นพื้นที่ซึ่งได้รับอิทธิพลจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลมากที่สุด (Leal Filho, […]