สึนามิ (Tsunami)
สึนามิ (tsunami) คำภาษาญี่ปุ่น ‘津波 ‘หมายถึงคลื่นท่าเรือใหญ่ ซึ่งบางครั้งถูกเรียกว่าคลื่นน้ำขึ้นน้ำลง (tidal wave) มิได้เกิดจากลมเหมือนคลื่นทะเลทั่วไป แต่เกิดจากการรบกวนใต้น้ำอย่างฉับพลัน เช่น แผ่นดินไหว การปะทุของภูเขาไฟ และดินถล่มใต้น้ำ การปลดปล่อยพลังงานอย่างรุนแรงจากเหตุการณ์เหล่านี้จะก่อให้เกิดคลื่นฉับพลันที่มีความยาวคลื่นมหาศาล (บางครั้งยาวเป็นร้อยกิโลเมตร) คลื่นดังกล่าวเดินทางด้วยความเร็วสูงมาก และจะแผ่กระจายออกจากแหล่งกำเนิดไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งพบสิ่งกีดขวาง เช่น แนวชายฝั่ง สึนามิมีความสูงคลื่นเล็กมากในน้ำลึก จนแทบแยกไม่ออกสำหรับเรือที่อยู่กลางทะเล แต่ความยาวคลื่นอาจยาวได้เป็นร้อยกิโลเมตร เช่นเดียวกับคลื่นลมทั่วไป เมื่อเข้าสู่น้ำตื้น สึนามิจะช้าลงและยกตัวสูงขึ้นมากก่อนจะซัดขึ้นฝั่ง ชาวประมงญี่ปุ่นในอดีตซึ่งกลับจากทะเลในวันที่ดูเหมือนไม่มีเหตุการณ์ เคยพบเศษซากและร่างผู้คนในทะเลเมื่อเข้าใกล้ฝั่ง สะท้อนความต่างของพฤติกรรมสึนามิในน้ำลึกกับน้ำตื้น ในยุคก่อนการสื่อสารทางวิทยุ ชาวประมงเหล่านั้นไม่รู้เลยว่าสึนามิได้ผ่านใต้เรือของตนไปแล้ว และไปซัดทำลายหมู่บ้านบนชายฝั่ง ตัวอย่างที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในประเทศไทย คือสึนามิมหาสมุทรอินเดีย เดือนธันวาคม พ.ศ.2548 ซึ่งมีความยาวคลื่นมากกว่า 200 กม. แต่มีความสูงในน้ำลึกเพียงเล็กน้อยมากกว่า 50 ซม. คลื่นนั้นเดินทางด้วยความเร็ว 466 750 กม./ชม. ข้ามมหาสมุทร และเมื่อถึงแนวชายฝั่งต่าง ๆ รอบมหาสมุทรอินเดีย ก็ยกตัวสูงเกิน 15 เมตร ปริมาตรน้ำในคลื่นสึนามิมีมากกว่าคลื่นลมที่มีความสูงเท่ากันอย่างมาก จึงก่อความเสียหายรุนแรง วิดีโอของเหตุการณ์ยังชี้ว่า ความเสียหายจำนวนมากเกิดจากกระแสน้ำที่ซัดขึ้นมาบนฝั่งที่ถูกบีบช่องและไหลไปตามภูมิประเทศต่ำระหว่างสิ่งกีดขวางหลังคลื่นแตกปะทะแผ่นดินใหญ่ นอกจากนี้ยังมีกระแสไหลกลับที่แรง ทั้งบนบกและในเขตใกล้ฝั่ง […]
