sand fence

ที่มา: https://www.facebook.com/SouthernThaiPBS เมื่อวานนี้ (29 ส.ค. 68) ที่วัดสุวรรณคูหาวารีวงศ์ (วัดถ้ำโพงพาง) ต.หาดทรายรี อ.เมือง จ.ชุมพร ผู้นำชุมชน เจ้าอาวาสวัด และชาวบ้านกว่า 300 คน จาก 7 หมู่บ้าน ร่วมประชาคมแสดงจุดยืนคัดค้านการปักเสาไม้กันคลื่น หลังใช้งานมา 3 ปีไม่แก้ปัญหายั่งยืน แถมเสาไม้ผุหักเป็นตอฝังดิน อันตรายต่อชาวบ้านและนักท่องเที่ยว อีกทั้งทำให้ภูมิทัศน์ชายหาดเสื่อมโทรม ชาวบ้านเรียกร้องหน่วยงานรัฐเลิกปักไม้ซ่อมแซมเพิ่มเติม พร้อมเร่งดำเนินการสร้างเขื่อนป้องกันตลิ่งถาวรตามแบบวิศวกรโยธา ควบคู่กับการปรับปรุงภูมิทัศน์ให้สวยงาม และจัดเวทีประชาคมเพื่อฟังเสียงประชาชนโดยเร็วที่สุด นางสกุลตลา ไมตรีจิตร นายก อบต.หาดทรายรี ยืนยันว่า การใช้เสาไม้ที่ผ่านมาไม่ช่วยแก้ปัญหาน้ำกัดเซาะชายฝั่ง แต่กลับสร้างปัญหาเพิ่ม จึงต้องหามาตรการถาวรเพื่อคุ้มครองพื้นที่และการท่องเที่ยวในระยะยาว

ที่มา: https://web.facebook.com/kprame.garden Beach Lover ยังไม่มีข้อมูลว่าเจ้าของโครงการคือหน่วยงานใด รวมถึงที่ไปที่มาของโครงการด้วย หากทราบข้อมูลจะนำมาแจ้งข่าวในโอกาสถัดไป

Beach Lover ได้เคยพาชมโครงการปักไม้ป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเลไปแล้วในหลายพื้นที่ ติดตามได้จากโพสเก่าๆ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องมักเรียกโครงสร้างนี้ว่า “รั้วไม้ดักทราย (sand fence)” ซึ่งหากเราสืบค้นคำนี้ในหลากหลายช่องทางจะพบว่า มีการใช้โครงสร้างลักษณะนี้เพื่อดักทรายที่ถูกพัดพาเข้าหาฝั่งโดยลมในหลายประเทศ หลักการทำงานคือการลดความเร็วลมที่พัดพาทรายเข้าหาฝั่ง เมื่อกระแสลมพัดผ่านรั้วที่มีความโปร่งส่วนหนึ่ง ลมจะสูญเสียพลังงานและเกิดกระแสวนหลังรั้ว ส่งผลให้ทรายซึ่งถูกลมพัดมากับกระแสลมตกสะสมบริเวณด้านหน้าหรือด้านหลังรั้วได้มากขึ้น ด้วยความที่รั้วไม้มีลักษณะเป็นสิ่งกีดขวางกึ่งผ่านได้ จึงช่วยลดความเร็วลมลงโดยไม่กีดขวางลมทั้งหมด ผลคือแรงลมไม่เพียงพอจะพัดพาทรายต่อไป ทำให้เม็ดทรายตกทับถมบริเวณรอบๆ รั้วทั้งด้านเหนือลมและใต้ลมของรั้ว (ด้านใต้ลมจะมีการสะสมทรายมากกว่า) กระบวนการนี้คล้ายคลึงกับการใช้พืชชายหาดช่วยดักทราย กล่าวคือรั้วไม้ทำหน้าที่เลียนแบบกลไกธรรมชาติของพืชที่ลดความเร็วลมและดักจับเม็ดทรายไว้กับที่ เมื่อติดตั้งรั้วใหม่แรกเริ่มจะเกิดการสะสมทรายอย่างรวดเร็ว ทั้งการทับถมในแนวดิ่ง (เพิ่มความสูง) และแนวระดับ จากนั้นอัตราการสะสมจะช้าลงจนเข้าสู่สมดุลเมื่อปริมาณทรายรอบรั้วเพิ่มขึ้นถึงระดับหนึ่ง ปริมาณทรายที่สะสมสามารถพอกพูนจนมีความสูงใกล้เคียงกับความสูงรั้วในที่สุด แต่จากภาพเชิงประจักษ์ที่พบเห็นได้บนชายหาดในประเทศไทย รั้วไม้ที่ว่านี้วางตัวในแนวเกือบขนานกับชายฝั่ง (ซิกแซกในบางพื้นที่) อีกทั้งยังจมอยู่ในน้ำในบางช่วงเวลาและรับแรงปะทะของคลื่นโดยตรง Beach Lover วิเคราะห์แล้วพบว่า โครงสร้างลักษณะนี้ทำหน้าที่คล้ายกับ “โครงสร้างป้องกันคลื่นแบบสันเตี้ยชนิดโปร่ง (Low-Crested Permeable Coastal Protection Structure)” มากกว่าที่จะเป็น “รั้วดักทราย” ที่ใช้ควบคุมการเคลื่อนที่ของทรายโดยลม (Aeolian Transport) ตามหลักการที่ควรจะเป็นที่ได้กล่าวถึงไว้ในต้นโพส ประสิทธิภาพของโครงสร้างในการดักทรายจึงขึ้นอยู่กับความสามารถในการปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมทางอุทกพลศาสตร์บริเวณใกล้ชายฝั่งเป็นสำคัญ ไม่ใช่การเคลื่อนที่และพัดพาของตะกอนโดยลมอีกต่อไป โดยกลไกหลักนั้นประกอบด้วย 3 ส่วน คือ 1) การลดทอนพลังงานคลื่น: โครงสร้างทำให้พลังงานคลื่นที่เคลื่อนที่ผ่านลดลง ผ่านกระบวนการส่งผ่าน […]

การปักไม้ลงบนหาดทรายเพื่อแก้ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งนั้น ได้ถูกใช้เป็นหนึ่งในมาตรการ Nature-based solution ในบางพื้นที่ โดยทั่วไปจะใช้ไม้สน ไม้เนื้อแข็ง หรืออาจเป็นไม้ไผ่ โดยการปักเป็นแนวหรือรั้วเพื่อชะลอการเคลื่อนที่ของทราย ลดแรงของคลื่นที่กระทบชายฝั่ง และช่วยสร้างสันทรายใหม่ ซึ่งมีผลในการป้องกันการกัดเซาะทางธรรมชาติ ฺBeach Lover ได้เคยพาชมโครงการที่ใช้ไม้ปักลงบนชายหาดเพื่อแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งไปแล้วหลายแห่ง ติดตามได้จากโพสเก่าๆ ครั้งนี้ขอพาชมงานปักไม้บริเวณหาด ต.หน้าสตน อ.หัวไทร จ.นครศรีธรรมราช ช่วงหมดมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือไประยะหนึ่งแล้ว พบว่างานปักไม้ที่นี่ใช้ไม้สนเป็นหลัก สังเกตจาก Layout การปักแบบซิกแซกของงานคาดว่าน่าจะมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาผลกระทบจากโครงสร้างกำแพงกันคลื่นแบบหินเรียงทางทิศใต้ เนื่องจากทิศทางการเคลื่อนที่ของตะกอนชายฝั่งบริเวณนี้เคลื่อนไปทางเหนือ จึงทำการปักไม้ไว้ทางทิศเหนือของโครงสร้าง พบว่ามีการปักไม้ไว้สองแนว แนวนอกสุดนั้นไม้ได้หักขาดคอไปหมดแล้วจนเหลือแต่ตอที่หลงเหลือความสูงประมาณ 30 เซนติเมตร ส่วนด้านในยังคงเหลือสภาพอยู่บ้าง มีความสูงของปลายไม้เหนือระดับทะเลปานกลาง (MSL) ประมาณ 1 เมตร ส่วนโคนไม้พบว่าอยู่ต่ำกว่าระดับทะเลปานกลางประมาณ 10 เซนติเมตร เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลรูปตัดชายหาด (Beach porfile) พบว่า ไม้ที่ปักไว้ทั้งสองแนวจมอยู่ใต้น้ำบางส่วนเมื่อระดับน้ำทะเลขึ้น และโผล่พ้นน้ำเกือบทั้งหมดเมื่อระดับน้ำทะเลลด (ขึ้นกับฤดูกาล) สังเกตได้จากส่วนโคนของไม้ที่อยู่ในตำแหน่งติดลบ หรือต่ำกว่าระดับทะเลปานกลางเล็กน้อยในกราฟรูปตัดชายหาด ฺทั้งนี้ Beach Lover ไม่แน่ใจว่า งานปักไม้ทั้งสองแนวนี้เป็นของหน่วยงานใดเนื่องจากไม่พบป้ายระบุรายละเอียดของงาน

ที่มา: https://www.facebook.com/mnperc3 วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2568 ศูนย์ศึกษาและวิจัยอุทยานแห่งชาติทางทะเลที่ 3 (ตรัง) สำรวจติดตามเก็บข้อมูลการสะสมตัวของมวลทรายและติดตามการเจริญเติบโตของสังคมพืชป่าชายหาด บริเวณแนวรั้วไม้ดักทรายหาดปากเมง อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม จังหวัดตรัง ประจำเดือนกุมภาพันธ์ แนวรั้วไม้ดักทราย 2 รูปแบบ ได้แก่ แนวตรง และแนวซิกแซก เบื้องต้นพบว่า มีการสะสมตัวของมวลทรายเฉลี่ย 5.3 และ 28 เซนติเมตร ตามลำดับ และปัจจุบันพบพันธุ์ไม้ทั้งหมด 14 ชนิด จำนวน 52 ต้น มีพันธุ์ไม้เด่นที่พบคือ ต้นปอทะเล (Hibiscus tiliaceus L.) จำนวน 14 ต้น รองลงมาคือต้นเตยทะเล (Pandanus odoratissimus L.f.) จำนวน 12 ต้น และต้นหูกวาง (Terminalia catappa L.) จำนวน 9 ต้น […]

ที่มา: https://www.facebook.com/mnpoc.trang3 วันที่ 11 ธันวาคม 2567 ศูนย์ปฏิบัติการอุทยานแห่งชาติทางทะเลที่ 3 จังหวัดตรัง ทำการสำรวจเก็บข้อมูลการสะสมตัวของมวลทรายและติดตามการเจริญเติบโตของสังคมพืชป่าชายหาด บริเวณแนวรั้วไม้ดักทรายหาดปากเมง อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม จังหวัดตรัง ประจำเดือนธันวาคม หลังจากติดตั้งแนวรั้วไม้ดักทรายใหม่ 2 รูปแบบ ได้แก่ แนวตรง และแนวซิกแซก เบื้องต้นพบว่า มีการสะสมตัวของมวลทรายเฉลี่ย 0.7 และ 18.3 เซนติเมตร ตามลำดับ ปัจจุบันพบพันธุ์ไม้ทั้งหมด 13 ชนิด จำนวน 51 ต้น มีพันธุ์ไม้เด่นที่พบคือ ต้นเตยทะเล (Pandanus odoratissimus L.f.) จำนวน 12 ต้น รองลงมาคือ ต้นปอทะเล (Hibiscus tiliaceus L.) จำนวน 11 ต้น และต้นหูกวาง (Terminalia catappa L.) 10 ต้น […]