นราธิวาส

Beach Lover เคยเขียนถึง หาดบ้านทอน จ.นราธิวาส เมื่อเดือนสิงหาคม 2562 ตอนนั้นเราเล่าถึงชายหาดทรายขาวที่กว้างและยาวต่อเนื่องไปจนถึงหาดนราทัศน์ พร้อมตั้งคำถามถึงความจำเป็นของการนำท่อซีเมนต์มาวางเรียงตามแนวชายฝั่ง ทั้งที่ชายหาดยังมีพื้นที่กว้างมาก ย้อนอ่านเรื่องราวในอดีตได้ที่ หาดบ้านทอน นราธิวาส (11 ส.ค. 2562) ต้นเดือนตุลาคม 2569 Beach Lover กลับมาที่หาดบ้านทอนอีกครั้ง แน่นอนว่าชายหาดยังคงเปลี่ยนแปลงไปตามธรรมชาติ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดในช่วงหลายปีที่ผ่านมา กลับไม่ใช่แค่รูปร่างของชายหาด หากเป็น การเข้ามาของร้านอาหาร คาเฟ่ และรีสอร์ทริมทะเล ที่เพิ่มขึ้นจนบรรยากาศต่างไปจากเดิมมาก การเติบโตของการท่องเที่ยวเป็นเรื่องดี ช่วยสร้างรายได้และโอกาสให้คนในพื้นที่ แต่สิ่งที่ Beach Lover เริ่มกังวลคือ สิ่งปลูกสร้างบางแห่งดูเหมือนจะขยับเข้าใกล้ทะเลมากขึ้น บางจุดอาจล้ำเข้าไปใช้พื้นที่ชายหาดที่ควรปล่อยให้ธรรมชาติได้ทำหน้าที่ของมัน ต้องไม่ลืมว่า ชายหาดไม่ใช่พื้นที่ที่อยู่นิ่งๆ วันนี้หาดอาจกว้าง คลื่นอาจอยู่ไกลจากร้านอาหาร แต่ในช่วงมรสุมหรือวันที่คลื่นรุนแรง ชายหาดอาจแคบลงและแนวน้ำทะเลอาจรุกเข้ามาได้มากกว่าที่เคยเห็น นี่คือธรรมชาติของชายหาด ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ สิ่งที่น่าห่วงคือ หากวันหนึ่งทะเลกลับเข้ามาถึงร้านอาหาร คาเฟ่ หรือรีสอร์ทที่สร้างไว้ใกล้ชายหาดมากเกินไป เราอาจได้ยินเสียงเรียกร้องให้รัฐเข้ามาช่วยป้องกันทรัพย์สิน ด้วยการสร้างกำแพงกันคลื่น วางหินทิ้ง หรือโครงสร้างถาวรอื่นๆและนั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของหายนะสำหรับชายหาดแห่งนี้ เพราะเมื่อเราพยายามตรึงแนวชายฝั่งให้อยู่กับที่เพื่อรักษาสิ่งปลูกสร้าง ชายหาดที่เคยมีพื้นที่ให้ขยับตัวตามธรรมชาติก็อาจค่อยๆ ถูกบีบให้แคบลง หรือบางช่วงอาจหายไปจนเหลือเพียงแนวกำแพงกับทะเล สุดท้ายเราอาจรักษาร้านอาหารและรีสอร์ทเอาไว้ได้ แต่กลับสูญเสียชายหาดที่เป็นเหตุผลให้ผู้คนอยากมาที่นี่ตั้งแต่แรก Beach Lover ไม่ได้คัดค้านการท่องเที่ยวหรือการพัฒนาพื้นที่ริมทะเล […]

กลับมาที่ ชายหาดเกาะยาว อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส อีกครั้งในช่วงต้นเดือนตุลาคม 2569 Beach Lover เคยมาที่นี่และเขียนถึงชายหาดแห่งนี้ไว้เมื่อปี 2562 (Link บทความ) ตอนนั้นก็พบโครงสร้างป้องกันชายฝั่งอยู่หลายรูปแบบแล้ว ทั้งรอดักทรายที่เรียงต่อกันตามแนวชายฝั่ง และกำแพงหินทิ้งบางช่วง เวลาผ่านไปหลายปี เมื่อกลับมาอีกครั้ง สิ่งที่เห็นชัดคือ ชายหาดแห่งนี้ยังคงเปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง และโครงสร้างชายฝั่งก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย มีทั้งกองหินใหม่ที่ถูกนำมาวางเพิ่ม มีการสร้างรอดักทรายเพิ่มเติม รวมถึงกำแพงหินทิ้งตามแนวชายฝั่งในบางช่วง ภาพที่เห็นจึงทำให้เกิดคำถามเดิมอีกครั้งว่า ชายหาดแห่งนี้จำเป็นต้องมีโครงสร้างเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขนาดนั้นเลยหรือ? สิ่งหนึ่งที่แตกต่างจากชายหาดหลายแห่งที่ Beach Lover ไปติดตาม คือ หาดเกาะยาวยังมีพื้นที่ชายหาดค่อนข้างกว้าง และบริเวณริมฝั่งก็ไม่ได้มีบ้านเรือนหรือชุมชนตั้งประชิดทะเลเลย ดังนั้น แม้ชายหาดจะมีช่วงที่กัดเซาะหรือแนวชายฝั่งเคลื่อนตัวเข้าออกตามฤดูกาล แต่การกัดเซาะในหลายบริเวณ ไม่ได้หมายความว่าจะเกิดความเสียหายต่อบ้านเรือนหรือทรัพย์สิน ตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะเราต้องแยกให้ออกระหว่าง “ชายหาดกำลังเปลี่ยนแปลง” กับ “ความเสียหายที่จำเป็นต้องป้องกัน” สองเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน ชายหาดตามธรรมชาติไม่เคยอยู่นิ่ง บางช่วงทรายหาย บางช่วงทรายกลับมา บางปีแนวชายฝั่งถอย บางปีอาจงอกออกมา การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้เป็นส่วนหนึ่งของพลวัตชายฝั่ง โดยเฉพาะพื้นที่อย่างเกาะยาวที่ยังมี พื้นที่ว่างระหว่างทะเลกับชุมชน พื้นที่ชายหาดตรงนี้เองสามารถทำหน้าที่เป็นเหมือน “พื้นที่กันชน” ให้ชายฝั่งได้ขยับตัวตามธรรมชาติ จึงเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย หากทุกครั้งที่เราเห็นการกัดเซาะ แล้วรีบตอบสนองด้วยการนำหินลงไปวาง หรือสร้างโครงสร้างป้องกันชายฝั่งเพิ่มเติมทันที เพราะเมื่อมีโครงสร้างหนึ่งเกิดขึ้น ระบบชายฝั่งก็อาจตอบสนองต่อโครงสร้างนั้น และบางครั้งผลกระทบก็อาจถูกส่งต่อไปยังพื้นที่ข้างเคียง จนนำไปสู่การสร้างโครงสร้างใหม่ตามมาอีก จากรอดักทราย […]

Beach Lover เคยเขียนถึงชายหาดแห่งนี้ไปเมื่อหลายปีก่อน ตามอ่านได้จากโพส “หาดทรายกลายเป็นหิน @ หาดบาเฆะ นราธิวาส” ต้นเดือนตุลาคม 2569 Beach Lover มีโอกาสกลับไปที่ หาดบาเฆะ จังหวัดนราธิวาส อีกครั้ง สิ่งที่เห็นอย่างเต็มตาตอนนี้คือแนวหินทิ้งยาวไปตามชายฝั่ง ทั้งบริเวณที่มีชุมชนและบริเวณชายหาดธรรมชาติที่ไม่มีบ้านเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอยู่ด้านหลัง ในวันนี้ หาดยังคงกัดเซาะและกองหินก็ยังคงเพิ่มขึ้น จากการเดินเท้าสำรวจพบว่า มีกองหินใหม่ๆวางเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยสังเกตได้ไม่ยากจากสีของหิน บางช่วง “ชายหาด” แทบจะไม่เหลืออยู่แล้ว เพราะพื้นที่ที่เคยเป็นหาดทรายถูกกองหินวางทับลงไปโดยตรง ส่วนตรงด้านหน้าของแนวหินก็ไม่มีพื้นที่หาดให้เราเดินอีกต่อไป ภาพที่เห็นจึงชวนให้คิดว่า เรากำลังป้องกันอะไรกันแน่ หากเป้าหมายคือการรักษาบ้าน ถนน หรือโครงสร้างพื้นฐานที่มีความจำเป็น การป้องกันชายฝั่งในบางตำแหน่งอาจมีเหตุผลความจำเป็น แต่ถ้าพื้นที่ด้านหลังยังเป็นพื้นที่ธรรมชาติ ไม่มีสิ่งปลูกสร้างสำคัญ และชายหาดยังมีพื้นที่ให้สามารถปรับตัวตามธรรมชาติได้ คำถามคือ เราจำเป็นต้องเอาหินไปวางทุกครั้งที่แนวชายฝั่งถูกกัดเซาะหรือไม่ ? เพราะชายหาดไม่ใช่สิ่งที่อยู่นิ่ง ตามธรรมชาติ หาดสามารถแคบลง กว้างขึ้น ถอยเข้าฝั่ง หรือสะสมตัวกลับมาได้ตามฤดูกาล คลื่น และปริมาณตะกอน แต่เมื่อเราเอาหินก้อนใหญ่ไปวางบนพื้นที่หาด สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นแน่นอนคือ พื้นที่ตรงนั้นจะไม่ใช่หาดทรายแบบเดิมอีกแล้ว การวางหินอาจช่วยรักษา “แนวชายฝั่ง” ให้อยู่ในตำแหน่งเดิมได้บางส่วน แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะรักษา “ชายหาด” ไว้ได้ […]

ต้นเดือนตุลาคม 2569 Beach Lover ได้กลับมาที่ หาดนราทัศน์ จ.นราธิวาส อีกครั้ง หาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เราแวะเวียนกลับมาดูอยู่หลายครั้ง และเคยเขียนถึงการเปลี่ยนแปลงของชายหาดไว้ตั้งแต่หลายปีก่อน ทั้งเรื่องการกัดเซาะ การสร้างเขื่อนกันคลื่นนอกชายฝั่ง การเกิดสันทรายด้านหลังโครงสร้าง รวมถึงการที่ชายหาดบางช่วงเคยกัดเซาะไปมากอย่างเห็นได้ชัด ตามอ่านได้จากโพส https://beachlover.net/หาดนราทัศน์-กลับมา/ ครั้งนี้ เมื่อกลับมายืนในตำแหน่งเดิม ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง บางบริเวณเริ่มเห็นทรายกลับมาสะสม ขณะที่บางบริเวณยังคงมีแนวหิน โครงสร้าง และรูปร่างชายฝั่งที่แตกต่างไปจากชายหาดเดิมในอดีต สิ่งที่เห็นทำให้นึกถึงธรรมชาติพื้นฐานอย่างหนึ่งของชายหาดว่า “ชายหาดไม่เคยหยุดนิ่ง” ชายหาดเป็นระบบที่มีความเป็น พลวัต  ตลอดเวลา เม็ดทรายถูกพัดพาไปมาโดยคลื่น กระแสน้ำ ลม และระดับน้ำทะเล บางฤดูทรายอาจถูกดึงออกไปนอกฝั่ง พอเข้าสู่อีกฤดูก็อาจถูกพากลับเข้ามาสะสมใหม่ เมื่อมีโครงสร้างชายฝั่งเข้ามาอยู่ในระบบ กระบวนการเหล่านี้ก็ยิ่งซับซ้อนขึ้น บางจุดอาจมีทรายสะสมมากขึ้น เพราะอยู่ในบริเวณที่คลื่นอ่อนกำลังลง ขณะที่พื้นที่ข้างเคียงอาจได้รับทรายน้อยลงหรือเกิดการกัดเซาะแทน ดังนั้น สิ่งที่เราเห็นว่า “หาดกลับมาแล้ว” ในวันนี้ อาจไม่ได้หมายความว่าปัญหาทั้งหมดสิ้นสุดลง ในทางกลับกัน สิ่งที่เราเห็นว่า “หาดหายไป” ในช่วงเวลาหนึ่ง ก็ไม่ได้หมายความว่าชายหาดจะไม่มีโอกาสกลับมาอีกเลยเช่นกัน สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นคือ ชายหาดพยายามปรับตัวเข้าหา สมดุลใหม่ แต่คำว่า “สมดุล” ของชายหาด ไม่ได้หมายถึงการหยุดนิ่ง สมดุลหนึ่งอาจเกิดขึ้นได้ช่วงหนึ่ง ก่อนที่คลื่นฤดูใหม่ พายุ การเปลี่ยนแปลงของปริมาณตะกอน หรือแม้แต่โครงสร้างชายฝั่ง จะเข้ามารบกวนและทำให้สมดุลนั้นเปลี่ยนไปอีกครั้ง สมดุลใหม่จึงเกิดขึ้นได้ และการเสียสมดุลใหม่ก็เกิดขึ้นได้เช่นกัน […]

ที่มา: https://www.facebook.com/DPT.PR.GO.TH วันที่ 16 ตุลาคม 2568 กรมโยธาธิการและผังเมือง เดินหน้าแก้ไขปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งทะเลอย่างเป็นระบบ จัดการประชุมรับฟังความคิดเห็น ครั้งที่ 3 โครงการศึกษาความเหมาะสมและออกแบบรายละเอียดฯ บริเวณบ้านปูลาโต๊ะบีซู ต.ศาลาใหม่ อ.ตากใบ จ.นราธิวาส ณ โรงเรียนบ้านปูลาเจ๊ะมูดอ โดยมีนายวีรพัฒน์ บุณฑริก รองผู้ว่าราชการจังหวัด รักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส เป็นประธานการประชุม เพื่อรับฟังข้อเสนอแนะเชิงสร้างสรรค์จากทุกภาคส่วน ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งบริเวณบ้านปูลาโต๊ะบีซู ได้ทวีความรุนแรงในระดับสูง ส่งผลกระทบอย่างหนักต่อบ้านเรือน ที่ดินทำกิน และทรัพย์สินของทางราชการ รวมถึงโรงเรียนและสถานีประมงชายฝั่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งโครงสร้างป้องกันปัจจุบันไม่สามารถต้านทานการถดถอยของแนวชายฝั่งจากคลื่นกัดเซาะในช่วงฤดูมรสุมได้ ซึ่งสร้างความเดือดร้อนแก่ประชาชนอย่างมาก นายวีรพัฒน์ บุณฑริก รองผู้ว่าราชการจังหวัด รักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส ได้กล่าวถึงความจำเป็นในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว พร้อมเน้นย้ำให้ประชาชนที่เข้าร่วมประชุมสะท้อนความคิดเห็นและข้อเสนอแนะที่เป็นประโยชน์ เพื่อนำไปบูรณาการร่วมกับการศึกษาด้านอื่น ๆ เพื่อให้การแก้ไขปัญหาสนองตอบต่อความต้องการของชุมชนและลดผลกระทบที่จะเกิดขึ้น ​สำหรับโครงการดังกล่าว กรมโยธาธิการและผังเมืองได้ว่าจ้างกลุ่มบริษัทที่ปรึกษา ประกอบด้วย บริษัท แมคโคร คอนซัลแตนท์ จำกัด และบริษัท เอส ที เอส กรีน จำกัด เข้ามาดำเนินการศึกษาความเหมาะสมและออกแบบรายละเอียด […]

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ 24 เมษายน 2568 สำนักงานทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ 9 (สทช.9) โดยส่วนอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง ได้ลงพื้นที่สำรวจและเก็บข้อมูลสถานภาพชายฝั่ง ณ ตำบลศาลาใหม่ และตำบลไพรวัน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ซึ่งอยู่ในระบบหาดเขาตันหยง–ตากใบ จากการสำรวจพบว่า พื้นที่ชายฝั่งเป็นหาดทรายตลอดแนว มีการก่อสร้างโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง อาทิ เขื่อนกันทรายและคลื่นบริเวณปากร่องน้ำ เขื่อนหินทิ้งริมชายฝั่ง และรอดักทราย (Groin) ซึ่งพบว่ามีร่องรอยการกัดเซาะบริเวณด้านเหนือของรอดักทรายและเขื่อนกันทรายและคลื่น แต่ยังไม่พบความเสียหายต่อโครงสร้างดังกล่าว โดยส่วนอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่งจะดำเนินการรวบรวม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงวิชาการ เพื่อจัดทำ “รายงานสถานภาพชายฝั่งทะเลประจำปี 2568” สำหรับจังหวัดนราธิวาสต่อไป การติดตามสถานภาพชายฝั่งและตรวจสอบโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะมีบทบาทสำคัญในการวางแผนอนุรักษ์และพัฒนาอย่างยั่งยืนของพื้นที่ชายฝั่ง การสำรวจข้อมูลภาคสนามจะช่วยให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถจัดการทรัพยากรและออกแบบมาตรการป้องกันภัยธรรมชาติได้ตรงจุด พร้อมสนับสนุนการจัดทำรายงานเพื่อการตัดสินใจเชิงนโยบายอย่างมีประสิทธิภาพ

Beach Lover ได้เคยนำเสนองานวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงชายฝั่งบริเวณหาดนราทัศน์ไปแล้ว ติดตามได้จากโพสเก่าๆ (https://beachlover.net/ชายหาดหายไปไหน-หาดนราท/) Beach Lover ได้มีโอกาสสำรวจภาคสนามบริเวณหาดนราทัศน์อีกครั้งในเดือนตุลาคม 2566 ครั้งนี้ชวนเดินสำรวจ “กำแพงกันคลื่น” ด้านหลังของ “เขื่อนกันคลื่น (Breakwater)” ตัวที่ 7 และ 8 ทางทิศเหนือของหาดนราทัศน์ ซึ่งมีรูปแบบเป็นกำแพงกันคลื่นแบบหินเรียง แต่ดูเหมือนว่าหินที่นำมาก่อสร้างนั้นคัดขนาดมาไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ รวมถึงมาตรฐานงานก่อสร้างด้วย จึงพบความเสียหายบนสันกำแพงเกือบตลอดทั้งแนว พื้นที่ด้านหลังกำแพงนั้นมีบ้านเรือนประชาชนน้อยมาก พบร่องรอยการท่วมถึงของน้ำทะเลในอดีต และมีถนนดินเส้นเล็กๆวิ่งเลียบกับแนวกำแพงกันคลื่นไปยังปากคลอง อันที่จริงโครงสร้างเขื่อนกันคลื่นทั้ง 8 ตัวที่วางอยู่นอกชายฝั่งด้านหน้ากำแพงกันคลื่นนั้น มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง โดยทั่วไปจะสามารถป้องกันพื้นที่ด้านหลังโครงสร้างให้ปลอดภัยได้ แต่จะเกิดผลกระทบในพื้นที่ถัดไปและพื้นที่ระหว่างช่องเปิดของโครงสร้าง (https://beachlover.net/โครงสร้างชายฝั่งทะเล-เข/) แต่ในกรณีนี้ เพราะเหตุใดชายหาดด้านหลังจึงหายไปทั้งหมดในอัตราที่น่าตกใจ คือถูกกัดเซาะหายไปถึง 140 เมตรในรอบ 11 ปีที่ผ่านมา จนเป็นสาเหตุให้ต้องสร้างกำแพงกันคลื่นด้านหลังอีกชั้นหนึ่ง … ควรตั้งคำถามไปที่ใครดี?!?