ผลกระทบทางเศรษฐกิจ: การประเมินมูลค่าพื้นที่ชายหาดที่สูญเสีย

Beach Lover ได้เคยนำเสนอการประเมินมูลค่าชายหาดไปแล้วเมื่อปีก่อน สามารถอ่านเพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/beach-value-assessment/ ในโพสนี้ ขอกล่าวโดยสังเขปถึงการประเมินการสูญเสียชายหาดโดยแบบจำลอง Hedonic Pricing Method การสูญเสียพื้นที่ชายหาดในเชิงกายภาพสามารถแปลงค่าได้โดยตรงเป็นความเสียหายทางเศรษฐกิจในระดับที่มีนัยสำคัญ ผลการวิเคราะห์ด้วยแบบจำลอง Hedonic Pricing ได้แสดงให้เห็นความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างประโยชน์เชิงชายฝั่ง (เช่น ความใกล้ไกลกับชายหาด หรือการมองทะเลจากห้องพัก) กับมูลค่าทรัพย์สินเชิงพาณิชย์ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะราคาห้องพักโรงแรม ผลการวิเคราะห์ได้ค่าสัมประสิทธิ์ของตัวแปร Beach_Area_m² ซึ่งสะท้อนถึงราคานัยแฝงต่อการเพิ่มขึ้นของพื้นที่ชายหาดหนึ่งตารางเมตร ที่สะท้อนผ่านราคาห้องพักโรงแรม โดยค่านี้ถือเป็นพารามิเตอร์เศรษฐกิจหลักที่นำไปใช้ในการแปลงผลการคำนวณการสูญเสียพื้นที่ชายหาดจากสถานการณ์การเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลให้เป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจ จากแบบจำลองดังกล่าว ได้มีการคำนวณ “ราคานัยแฝงต่อหน่วยพื้นที่ชายหาด” (marginal implicit price) ซึ่งถูกนำมาใช้เป็นฐานในการประเมินมูลค่าทางเศรษฐกิจของพื้นที่ชายหาดที่คาดว่าจะสูญเสียไป เมื่อคูณมูลค่าต่อหน่วยเข้ากับพื้นที่ที่คาดว่าจะสูญเสียในแต่ละสถานการณ์และช่วงเวลา จะได้ตัวเลขความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยรวม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงมูลค่าความเสียหายที่สูงในระดับที่น่าตกใจในบางพื้นที่ ตัวเลขความเสียหายที่คาดการณ์จากวิธีการที่ว่ามานี้ อาจใกล้เคียงกับต้นทุนของมาตรการปรับตัวเชิงโครงสร้างในระดับประเทศ ตัวอย่างเช่น งานศึกษาหนึ่งประเมินว่า การบำรุงรักษาชายหาดทรายทั่วประเทศให้อยู่ในระดับความกว้างปัจจุบันด้วยการเติมทรายอย่างต่อเนื่อง จะมีต้นทุนรวมอยู่ระหว่าง 2.98 พันล้านดอลลาร์ ถึง 11.41 พันล้านดอลลาร์ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่ใช้เปรียบเทียบ ข้อเปรียบเทียบนี้เน้นให้เห็นประเด็นสำคัญว่า แม้ต้นทุนของการปรับตัวเชิงรุกหรือมาตรการป้องกันผลกระทบจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลจะสูง แต่ต้นทุนของการไม่ดำเนินการใด ๆ อาจสูงกว่านั้นอย่างมาก ทั้งนี้ ควรตระหนักว่า มูลค่าของชายหาดไม่ได้ลดลงอย่างเป็นเส้นตรงตามพื้นที่ที่สูญเสียไป ชายหาดที่กว้างและอยู่ในสภาพดีสามารถรองรับกิจกรรมสันทนาการและป้องกันคลื่นพายุได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่เมื่อชายหาดแคบลง ความสามารถในการให้บริการทั้งสองอย่างนี้อาจลดลงอย่างรวดเร็ว […]

Beachlover

July 25, 2025

กำแพงไม้สน หาดทรายแก้ว ภูเก็ต – ตอนที่ 1

การปักไม้ลงบนหาดทรายแก้วเพื่อแก้ปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งนั้น ได้ถูกใช้เป็นหนึ่งในมาตรการ Nature-based solution ในบางพื้นที่ โดยทั่วไปจะใช้ไม้สน ไม้เนื้อแข็ง หรืออาจเป็นไม้ไผ่ โดยการปักเป็นแนวหรือรั้วเพื่อชะลอการเคลื่อนที่ของทราย ลดแรงของคลื่นที่กระทบชายฝั่ง และช่วยสร้างสันทรายใหม่ ซึ่งมีผลในการป้องกันการกัดเซาะทางธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จของวิธีนี้จะขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ตามอ่านได้จาก https://beachlover.net/sand-fance-erosion/ และ https://beachlover.net/sandfence-trap-yes-or-no-july2025/ หาดทรายแก้ว ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ประสบปัญหาการกัดเซาะรุนแรงในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ส่งผลให้ต้นสนทะเลริมชายหาดจำนวนมากรากโผล่และล้มลง และบางช่วงในฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ คลื่นได้ซัดน้ำทะเลทะลักขึ้นมาถึงผิวถนนหลังหาด ทำให้แนวถนนเสี่ยงต่อความเสียหาย หน่วยงานภาครัฐจึงได้เร่งหาแนวทางแก้ไขเพื่อปกป้องชายหาดและโครงสร้างพื้นฐานดังกล่าว สืบเนื่องจากพื้นที่นี้อยู่ในความรับผิดชอบของกรมอุทยานแห่งชาติฯ ในปี 2567–2568 กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (กรมอุทยานแห่งชาติฯ ร่วมกับกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง) จึงได้ดำเนินโครงการติดตั้งรั้วไม้ดักทรายแบบซิกแซก บริเวณหาดทรายแก้ว โดยมีความยาวประมาณ 500 เมตร ใช้งบประมาณ 4.789 ล้านบาท วางเรียงขนานชายหาด 2 แถวในรูปแบบฟันปลา มีเป้าหมายเพื่อชะลอคลื่นและดักตะกอนทราย สร้างเนินทรายตามธรรมชาติขึ้นเพื่อป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง ติดตามข่าวสารที่เกี่ยวข้องไปจาก Website ข่าวหลักๆเช่น https://www.thairath.co.th/scoop/interview/2858208# และ https://mgronline.com/south/detail/9680000047124#google_vignette และ https://www.bangkokbiznews.com/environment/1178811 Beach Lover พาชมส่วนแรกของงานปักไม้สน ทางทิศเหนือของหาดทรายแก้ว จ.ภูเก็ต […]

Beachlover

July 21, 2025

Sanur – ต้นแบบของ Beach restoration

Beach Lover ขอพาชมชายหาด Sanur ชายหาดฝั่งตะวันออกของเกาะบาหลีในช่วงเดือนมิถุนายน 2568 หากเราเดินเท้าสำรวจพื้นที่แถบนี้จะพบโครงสร้างป้องกันชายฝั่งละลานตา อยู่ร่วมกันกับทางเดินเลียบชายหาด ร้านอาหาร ร่มเตียงผ้าใบ และที่พักหลากหลายแบบ ทั้งราคาที่เป็นมิตรและไม่เป็นมิตรต่อเงินในกระเป๋า ในช่วงทศวรรษ 1970-1990 หาด Sanur ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ท่องเที่ยวยุคแรกๆ ของบาหลี ประสบปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งอย่างรุนแรงจนน่าเป็นห่วง โดยมีสาเหตุหลักมาจาก: 1.การขุดลอกแนวปะการัง: ในอดีต มีการนำหินปะการังจำนวนมหาศาลไปใช้เป็นวัสดุก่อสร้างสำหรับโรงแรมและอาคารต่างๆ การกระทำดังกล่าวเป็นการทำลายแนวป้องกันตามธรรมชาติที่เคยช่วยสลายพลังงานคลื่นก่อนจะเข้าถึงชายฝั่ง เมื่อไม่มีแนวปะการัง คลื่นจึงพัดเข้าปะทะชายหาดได้โดยตรง 2.การก่อสร้างที่รุกล้ำชายหาด: การพัฒนาการท่องเที่ยวที่รวดเร็วทำให้มีการก่อสร้างโครงสร้างต่างๆ เช่น โรงแรม ร้านอาหาร และกำแพงป้องกันของเอกชนประชิดแนวชายฝั่งมากเกินไป เมื่อเกิดการกัดเซาะจึงไม่มีพื้นที่ให้ชายหาดได้ปรับสมดุลตามธรรมชาติ 3.พลวัตชายฝั่งที่เปลี่ยนไป: การไม่มีแนวปะการังป้องกันทำให้คลื่นและกระแสน้ำสามารถพัดพาทรายออกจากพื้นที่ชายหาดได้อย่างรวดเร็ว ผลกระทบที่เกิดขึ้น: ชายหาดบางส่วนหายไปจนเกือบหมด แนวชายฝั่งร่นถอยเข้าไปประมาณ 10-30 เมตร ต้นมะพร้าวและสิ่งปลูกสร้างริมหาดถูกทำลาย ทัศนียภาพที่สวยงามเสื่อมโทรมลง ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการท่องเที่ยวซึ่งเป็นรายได้หลัก รวมถึงคุณภาพชีวิตของคนในพื้นที่ลดลง ด้วยสถานการณ์ที่วิกฤต รัฐบาลอินโดนีเซียจึงขอความช่วยเหลือไปยังรัฐบาลญี่ปุ่น และได้เกิดเป็น “โครงการอนุรักษ์ชายหาดบาหลี” (Bali Beach Conservation Project – BBCP) ซึ่ง JICA เข้ามามีบทบาทสำคัญในหลายมิติ ทั้งในรูปแบบของเงินกู้เพื่อการพัฒนา (ODA Loan) และการให้ความช่วยเหลือทางวิชาการ โครงการ […]

Beachlover

July 3, 2025

สำรวจและติดตามผลกระทบของโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง หาดแหลมเสด็จ จันทบุรี

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ 30 มิถุนายน 2568 กองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง โดยส่วนวิศวกรรมและฟื้นฟูชายฝั่ง ลงพื้นที่สำรวจและติดตามผลกระทบของโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งบริเวณหาดแหลมเสด็จ ตำบลคลองขุด อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี โดยทำการสำรวจสัณฐานชายหาดด้วยอากาศยานไร้คนขับ (Drone lidar) เป็นระยะทาง 7,000 เมตร โดยแบ่งแนวการบินสำรวจออกเป็น 2 ระยะ จากการสำรวจในครั้งนี้ไม่พบปัญหาการกัดเซาะในพื้นที่ดังกล่าว อีกทั้งยังพบการสะสมตัวของตะกอนทรายเพิ่มขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับการสำรวจเดือนมีนาคมและพฤษภาคม 2568 ทั้งนี้ ส่วนวิศวกรรมและฟื้นฟูชายฝั่งจะรวบรวมข้อมูลมาเป็นฐานข้อมูลในการวิเคราะห์และประเมินผลกระทบของโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งต่อไป

Beachlover

July 1, 2025

ระบบลดระดับน้ำใต้ชายหาด (Beach Dewatering Systems: BDS)

การกัดเซาะชายฝั่งเป็นปัญหาที่พบในหลายพื้นที่ทั่วโลก ซึ่งคุกคามโครงสร้างพื้นฐาน แหล่งที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตตามธรรมชาติ และชุมชนชายฝั่ง เพื่อรับมือกับปัญหานี้ มีการพัฒนากลยุทธ์การป้องกันในรูปแบบต่างๆ ตั้งแต่โครงสร้างทางวิศวกรรม ไปจนถึงแนวทางที่อิงกับธรรมชาติและคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมมากขึ้น หนึ่งในแนวทางแบบหลังนี้ คือ ระบบลดระดับน้ำใต้ชายหาด (Beach Dewatering Systems: BDS) หรือที่บางครั้งเรียกว่า ระบบระบายน้ำชายหาด ซึ่งถือเป็นเทคนิคใหม่ที่มีความน่าสนใจ และยังไม่เคยเกิดขึ้นในประเทศไทย ระบบ BDS โดยทั่วไปประกอบด้วยการติดตั้งท่อระบายน้ำหลายเส้น โดยใช้ท่อพลาสติกชนิดที่น้ำสามารถซึมผ่านได้ วางขนานไปกับแนวชายฝั่งในบริเวณที่น้ำทะเลขึ้นถึงและไหลกลับ (intertidal หรือ wave uprush zone) โดยปกติแล้วท่อเหล่านี้จะถูกฝังลึกลงไปใต้ผิวชายหาดประมาณ 1.0 ถึง 2.0 เมตร แนวคิดพื้นฐานของ BDS คือ การลดระดับน้ำใต้ดินของชายหาดลง เพื่อปรับเปลี่ยนกลไกการทำงานร่วมกันระหว่างการซัดขึ้นของคลื่น การไหลกลับของน้ำใต้คลื่น การไหลของน้ำใต้ดิน และการเคลื่อนย้ายตะกอนในบริเวณแนวซัด (swash zone) ซึ่งเป็นบริเวณที่น้ำทะเลขึ้นและลงสลับกันคลุมผิวหน้าชายหาด วัตถุประสงค์หลักของระบบคือการสร้างสภาพแวดล้อมชายหาดที่ “แห้ง” มากขึ้น โดยเชื่อว่าสภาวะแบบนี้จะลดโอกาสที่ตะกอนทรายจะเกิดการฟลูอิดไดซ์ (fluidization) หรือกลายเป็นของเหลว ทำให้ชายหาดมีความมั่นคงเพิ่มขึ้น กลไกดังกล่าวคาดว่าจะเกิดขึ้นจากการที่น้ำทะเลสามารถซึมผ่านหน้าชายหาดได้มากขึ้นในช่วงคลื่นซัดขึ้น และมีปริมาณน้ำรวมถึงตะกอนที่ถูกพากลับลงทะเลในช่วงคลื่นไหลกลับลดลง แม้แนวคิดที่ว่าชายหาดที่แห้งกว่าจะมีความมั่นคงมากกว่าจะฟังดูสมเหตุสมผลในทางทฤษฎี […]

Beachlover

June 19, 2025

ทำไมต้องถ่ายเททรายข้ามร่องน้ำ

Beach Lover ได้เคยเขียนบทความเผยแพร่ความรู้เรื่องการจัดการปากร่องน้ำไปแล้วหลายครั้ง ติดตามได้จาก วิชาการ: แนวคิดเพื่อจัดการปากร่องน้ำ และ การถ่ายเททรายบริเวณปากแม่น้ำ (Sand Bypassing) ครั้งนี้ขอกลับมาขยายความประเด็นนี้กันอีกรอบ โดยเน้นที่เหตุผลของการถ่ายเททรายข้ามร่องน้ำ หรือ Sand Bypassing ในหลายพื้นที่ชายฝั่งของไทยและทั่วโลก เรามักพบว่าช่องทางเดินเรือหรือ “ร่องน้ำ” ที่เชื่อมระหว่างทะเลกับแหล่งน้ำภายใน เช่น ปากแม่น้ำหรือคลอง มีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจ การเดินเรือ การประมง และการท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม ร่องน้ำเหล่านี้มักต้องเผชิญกับปัญหาการตื้นเขินจากการสะสมของทรายและตะกอน ซึ่งจำเป็นต้องมีการขุดลอกอย่างสม่ำเสมอ แต่รู้หรือไม่ว่า การขุดลอกเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ และบางครั้งยังสร้างปัญหาใหม่ให้กับพื้นที่ใกล้เคียง? คำตอบของทางออกอย่างยั่งยืนคือ  “Sand Bypassing” ซึ่งหมายถึงการถ่ายเททรายจากด้านหนึ่งของร่องน้ำ (ที่ทรายมักทับถม) ไปยังอีกด้านหนึ่ง (ที่มักเกิดการกัดเซาะ) เพื่อเลียนแบบการไหลเวียนของตะกอนตามธรรมชาติ ลองมาดูกันว่าเหตุใดเราจึงควรผสาน sand bypassing เข้ากับกระบวนการบำรุงรักษาร่องน้ำอย่างจริงจัง 1. ฟื้นฟูสมดุลของกระบวนการเคลื่อนที่ของตะกอนตามธรรมชาติ ในระบบชายฝั่งที่ไม่มีสิ่งก่อสร้างขวางกั้น ตะกอนทรายจากคลื่นลมและกระแสน้ำจะไหลตามแนวชายฝั่งได้อย่างต่อเนื่อง กระบวนการนี้เรียกว่า littoral drift หรือ longshore sediment transport เป็นธรรมชาติของกระบวนการชายฝั่งทะเลที่มีบทบาทในการสร้างและรักษาชายหาด อย่างไรก็ตาม เมื่อมีร่องน้ำโดยเฉพาะร่องน้ำที่มีเขื่อนกันทรายและคลื่น (jetty) หรือเขื่อนกันคลื่น (breakwater) สร้างขึ้นเพื่อให้เรือแล่นเข้าออกได้ โครงสร้างเหล่านี้มัก ขัดขวางเส้นทางการเคลื่อนที่ของตะกอน ทำให้ตะกอนสะสมที่ฝั่งหนึ่ง ขณะที่ฝั่งตรงข้ามกลับขาดแคลนตะกอนทรายและเริ่มเกิดการกัดเซาะอย่างรุนแรง […]

Beachlover

June 6, 2025

เวทีรับฟังความคิดเห็น กำแพงกันคลื่นอ่าวต้นไทร เกาะพีพี

Beach Lover ได้เคยนำเสนอภาพความเสียหายของโครงสร้างทางเดินริมทะเลอ่าวต้นไทร เกาะพีพีดอนมาแล้ว 2 ครั้ง อ่านเพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/erosion-tonsai-pp-aug24/ และ https://beachlover.net/phiphidon-seawall-apr2025/ โดยที่ความเสียหายในโพสทั้งสองครั้งนั้น เกิดจากพายุหัวนอน (ตามคำเรียกขานของชาวบ้าน) ที่เกิดขึ้นในช่วงปลายเดือน กรกฎาคม 2567 จึงเป็นที่น่าแปลกใจอย่างยิ่งว่า โครงการฟื้นฟูบูรณะเขื่อนป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเล ระยะที่ 1 ของกรมโยธาฯ ตามเอกสารรับฟังความคิดเห็นนี้ ได้ผนวกเอาพื้นที่อ่าวต้นไทร เกาะพีพีดอนนี้เข้าไปทัน โดยเริ่มต้นโครงการในเดือน เมษายน 2567 ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นี้ได้อย่างไร วัตถุประสงคข์องโครงการ 1.เพื่อศึกษาและสำรวจเขื่อนป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเลเดิมของกรมโยธาฯ หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หรือหน่วยงานราชการอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องที่อยู่ในสภาพชำรุดเสียหาย 2.เพื่อสำรวจและออกแบบรายละเอียด (Detailed design) เพื่อปรับปรุงฟื้นฟูบูรณะ เขื่อนป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเลตามหลักวิชาการให้มีความเหมาะสมกับสภาพ พื้นที่และสอดคล้องกับความต้องการของประชาชนในพื้นที่ โดยกลุ่มบริษัทที่ปรึกษาได้นำเสนอภาพก่อนและหลังก่อสร้าง เป็นเขื่อนคอนกรีตคล้ายเดิม ดังภาพด้านหลัง (แม้ว่าจะยังรับฟังไม่เป็นที่สิ้นสุดก็ตาม) มิตรสหายที่ได้ผ่านไปแถวนั้น หรืออาศัยอยู่ในพื้นที่ข้างเคียง สามารถเข้าร่วมประชุมได้ตามกำหนดการด้านล่าง

Beachlover

May 26, 2025

ความแตกต่างระหว่าง “แผนที่ความเสี่ยง” และ”แผนที่ความเปราะบาง” ต่อการกัดเซาะชายฝั่งทะเล

การกัดเซาะชายฝั่งเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่สำคัญซึ่งส่งผลกระทบต่อหลายภูมิภาคทั่วโลก ก่อให้เกิดการสูญเสียพื้นที่ดิน สิ่งปลูกสร้าง และระบบนิเวศ เพื่อรับมือกับปัญหานี้ นักวิจัยและผู้กำหนดนโยบายได้นำเครื่องมือในการทำแผนที่หลากหลายรูปแบบมาใช้ ซึ่งรวมถึงแผนที่ความเสี่ยง (Risk Map) และแผนที่ความเปราะบาง (Vulnerability Map) แม้ว่าแผนที่ทั้งสองประเภทนี้จะมีความคล้ายคลึงกันในบางประการ แต่ก็มีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน และใช้วิธีการพัฒนาแผนที่ที่แตกต่างกัน บทความนี้จะอธิบายความแตกต่างระหว่างแผนที่ความเสี่ยงและแผนที่ความเปราะบางในบริบทของการกัดเซาะชายฝั่ง โดยเน้นในประเด็นเรื่อง วัตถุประสงค์และการประยุกต์ใช้ วิธีการและแหล่งข้อมูล พื้นที่และบริบททางสิ่งแวดล้อม วัตถุประสงค์และการประยุกต์ใช้ แผนที่ความเสี่ยง (Risk Maps) แผนที่ความเสี่ยงถูกออกแบบมาเพื่อระบุพื้นที่ที่การกัดเซาะชายฝั่งก่อให้เกิดภัยคุกคามอย่างมีนัยสำคัญต่อทั้งสิ่งแวดล้อมและกิจกรรมของมนุษย์ แผนที่ประเภทนี้ผสานองค์ประกอบของ อันตราย (hazard) และ ความเปราะบาง (vulnerability) เข้าด้วยกัน เพื่อให้เข้าใจผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการกัดเซาะชายฝั่งอย่างครอบคลุม วัตถุประสงค์หลักของแผนที่ความเสี่ยงคือ: การจัดลำดับความสำคัญของพื้นที่ที่ควรได้รับการแก้ไขก่อน, การกำหนดแนวทางจัดการชายฝั่ง, การจัดสรรทรัพยากรให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด แผนที่ความเปราะบาง (Vulnerability Maps) ในทางกลับกัน แผนที่ความเปราะบางจะมุ่งเน้นเฉพาะเรื่อง ความอ่อนไหวของพื้นที่ชายฝั่ง ต่อการกัดเซาะ โดยจะประเมินลักษณะเฉพาะของแนวชายฝั่งและพื้นที่โดยรอบที่ทำให้มีแนวโน้มเกิดความเสียหายจากการกัดเซาะ แผนที่ความเปราะบางมักใช้เพื่อ: ระบุพื้นที่ที่มีแนวโน้มเปราะบางต่อการกัดเซาะ ไม่ว่าจะมาจากปัจจัยธรรมชาติหรือกิจกรรมของมนุษย์ โดยเน้นที่ “ศักยภาพของพื้นที่” ในการรับผลกระทบ มากกว่าการเกิดภัยทันที วิธีการและแหล่งข้อมูล แผนที่ความเสี่ยง (Risk Maps) การพัฒนาแผนที่ความเสี่ยงโดยทั่วไปจะประกอบด้วยกระบวนการประเมิน อันตราย (hazard) และ ความเปราะบาง (vulnerability) ร่วมกัน โดยการประเมินอันตรายมุ่งเน้นไปที่ ความน่าจะเป็นและความรุนแรง ของเหตุการณ์กัดเซาะ เช่น คลื่นพายุซัดฝั่ง […]

Beachlover

May 21, 2025

พาชมหาดทองหลาง เกาะล้าน ชลบุรี

หาดทองหลางเป็นชายหาดขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะล้าน หรือทางตอนเหนือของหาดตาแหวนซึ่งเป็นหาดที่มีชื่อเสียงที่สุดบนเกาะล้าน จังหวัดชลบุรี มีความยาวประมาณ 150 เมตร  แม้จะมีขนาดเล็ก แต่หาดนี้มีความเงียบสงบและเป็นส่วนตัว เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการหลีกหนีความวุ่นวาย น้ำทะเลที่หาดทองหลางมีความใสจนสามารถมองเห็นพื้นทะเลและฝูงปลาเล็ก ๆ ได้อย่างชัดเจน บริเวณปลายหาดที่เชื่อมกับหาดตาแหวนมีแนวปะการังน้ำตื้นที่สวยงาม เหมาะสำหรับการดำน้ำตื้น (https://th.trip.com) ฺBeach Lover ลงพื้นที่สำรวจชายหาดแห่งนี้ช่วงน้ำลงพอดี จึงพบโขดหินขนาดเล็กกระจายเกือบตลอดทั้งแนวชายหาด ซึ่งหากมาช่วงน้ำขึ้น กองหินทั้งหมดนี้จะจมอยู่ใต้น้ำ รวมถึงพบว่ามีกระสอบทรายวางเป็นแนวตั้งฉากกับชายฝั่งอยู่สองแนว คาดเดาว่าผู้ประกอบการน่าจะนำมาวางไว้เพื่อความสะดวกในการนำเรือขึ้นและลง พบร่องรอยของความพยายามเพื่อการป้องกันการกัดเซาะบริเวณพื้นที่ด้านหลังร่มเตียงผ้าใบหรือทางเดินเท้าริมทะเล ทั้งกระสอบทรายขนาดเล็กและกล่องกระชุหิน โดยพบการหลุดล่อนของพื้นคอนกรีตบล็อกในบางตำแหน่ง เมื่อสืบค้นข้อมูลผ่านช่องทางต่างๆไม่พบว่ามีข่าวหรือเรื่องราวเกี่ยวกับการกัดเซาะพื้นที่นี้แต่อย่างใด

Beachlover

May 19, 2025

สำรวจหาดม่วงงาม สงขลา

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ 15 พฤษภาคม 2568 กองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง โดยส่วนวิศวกรรมและฟื้นฟูชายฝั่ง ได้ลงพื้นที่สำรวจและติดตามผลกระทบจากโครงสร้างกำแพงป้องกันคลื่นริมชายฝั่ง ณ หาดม่วงงาม อ.สิงหนคร จ.สงขลา ทีมสำรวจได้เก็บข้อมูลสัณฐานชายฝั่ง (Beach Profile) โดยใช้เทคโนโลยี GNSS แบบ RTK ครอบคลุมแนวชายฝั่งยาวประมาณ 2 กิโลเมตร แบ่งจุดสำรวจเป็น 12 แนว เมื่อเปรียบเทียบกับการสำรวจเมื่อเดือนมีนาคม 2568 พบว่าปริมาณตะกอนทรายเพิ่มขึ้นตลอดแนวชายหาด ความลาดชันของชายหาดลดลง มีพืชพรรณอย่างผักบุ้งทะเลเริ่มเจริญเติบโตคลุมเนินทราย พื้นที่ร้านอาหารด้านทิศเหนือของหาด ได้รื้อถอนกระสอบทรายแล้ว หลังมีการสะสมตัวของตะกอนทรายในบริเวณดังกล่าว ข้อมูลทั้งหมดนี้จะถูกนำไปใช้ในการวิเคราะห์และประเมินผลกระทบของโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง เพื่อวางแผนฟื้นฟูและอนุรักษ์ชายฝั่งอย่างยั่งยืนต่อไป

Beachlover

May 15, 2025
1 … 8 9 10 … 47