การระบุแนวชายฝั่ง

แนวชายฝั่งโดยแท้จริงแล้วคือเส้นตัดที่เคลื่อนที่ได้ระหว่างผิวน้ำและแผ่นดิน ณ ระดับน้ำหนึ่ง ๆ ที่กำหนดขึ้น ดังนั้น การเลือกใช้นิยามของระดับน้ำที่แตกต่างกันย่อมให้ตำแหน่งแนวนอนบนหาดทรายหรือที่ราบน้ำขึ้นน้ำลงที่แตกต่างกันออกไปด้วย ยิ่งไปกว่านั้น ความแตกต่างของนิยามดังกล่าวยังนำไปสู่อัตราการกัดเซาะหรือการทับถมที่ต่างกัน และในบางพื้นที่อาจให้ผลตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิง กล่าวคือ พื้นที่เดียวกันอาจปรากฏเป็นการกัดเซาะในกรณีหนึ่ง แต่กลับเป็นการทับถมในอีกกรณีหนึ่ง เมื่อใช้นิยามระดับน้ำที่ต่างกัน หน่วยงานต่าง ๆ จึงเลือกใช้ระนาบอ้างอิงน้ำขึ้นน้ำลง (tidal datum) ที่แตกต่างกันตามมาตรฐานการทำแผนที่และวัตถุประสงค์ของการวิเคราะห์ นอกจากนี้ การใช้เครื่องหมายทางกายภาพที่แปรเปลี่ยนได้ เช่น แนวขยะหรือรอยเปียก-แห้ง ยังก่อให้เกิดความคลาดเคลื่อนจากสภาวะคลื่น และผลผลิตทางชีวภาพในพื้นที่ได้อีกด้วย ในทางปฏิบัติ กระบวนการทำแผนที่ชายฝั่งส่วนใหญ่นิยมใช้ระนาบอ้างอิงน้ำขึ้นน้ำลง เช่น ระดับน้ำสูงเฉลี่ย (Mean High Water: MHW) หรือระดับน้ำสูงสุดเฉลี่ย (Mean Higher High Water: MHHW) ขณะที่บางวิธีก็ยังคงใช้แนวน้ำสูงหรือแนวเปียก-แห้งที่ระบุด้วยสายตา รูปด้านล่างแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างระนาบอ้างอิงหลักกับโปรไฟล์ชายหาด โดยจุดตัดของระนาบอ้างอิงน้ำขึ้นน้ำลงที่แตกต่างกันนั้น เป็นตัวกำหนดขอบเขตด้านบกของอาณาเขตทางทะเล (Evans et al., 2003; Gill & Schultz, 2001) นิยามของแนวชายฝั่งที่แตกต่างกันนั้นถูกนำไปประยุกต์ใช้ในสาขาวิจัยและการประยุกต์ที่หลากหลาย (Sun et […]

แนวชายฝั่งหมายถึงเส้นแบ่งระหว่างน้ำและพื้นแผ่นดิน แต่ในความเป็นจริงแนวชายฝั่งนั้นมีการ เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาตามธรรมชาติ ขึ้นอยู่กับการเคลื่อนที่ของตะกอน ระดับน้ำทะเล ความลาดชันชายหาด และปัจจัยอื่นๆ การระบุแนวชายฝั่งเป็นข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการบริหารจัดการพื้นที่ชายฝั่งและการออกแบบทางวิศวกรรมเช่นโครงการป้องกันชายฝั่ง การวิเคราะห์แนวชายฝั่งจะเลือกใช้นิยามใดนั้นขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ แต่จำเป็นต้องใช้นิยามให้อยู่ในรูปแบบเดียวกันตลอดการศึกษา เช่น หากใช้นิยามของแนวพืชพรรณถาวรบริเวณชายฝั่ง ก็ต้องทำการลากแนวชายฝั่ง (Digitize) จากแนวพืชพรรณถาวรบริเวณชายฝั่ง ในทุกๆชุดข้อมูลที่ทำการศึกษา มิฉะนั้นจะส่งผลให้การศึกษาเกิดข้อผิดพลาดได้ ในทางปฏิบัติการวิเคราะห์แนวชายฝั่งส่วนใหญ่จะการพิจารณาจากคุณสมบัติทางกายภาพที่สังเกตเห็นด้วยสายตา ทั้งจากการสำรวจแนวชายฝั่งโดยใช้เครื่อง GPS และจากภาพถ่ายทางอากาศ มากกว่า โดยนิยามที่นิยมใช้ในการแปลความหมายของแนวชายฝั่งคือ หากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแปลข้อมูลแนวชายฝั่งแตกต่างกัน จะส่งผลให้เกิดความขัดแย้งกันในเชิงข้อเท็จจริงได้ เป็นต้นว่า หน่วยงานหนึ่งอาจวิเคราะห์ข้อมูลแล้วพบว่าชายหาดบริเวณนี้ถูกกัดเซาะ แต่อีกหน่วยงานหนึ่งอาจแย้งว่าไม่ถูกกัดเซาะ เหตุอาจเกิดขึ้นจากการใช้นิยามของแนวชายฝั่งไม่ตรงกันก็เป็นได้  การระบุแนวชายฝั่งให้มีความแม่นยำนั้น มีความสำคัญทั้งในมิติด้านสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ สังคม และด้านความมั่นคง โดยอาจสรุปเหตุผลและความจำเป็นหลักได้ดังนี้: กล่าวโดยสรุป การระบุแนวชายฝั่งอย่างแม่นยำไม่ใช่เพียงแค่ข้อมูลเชิงเทคนิค แต่เป็นรากฐานสำคัญในการบริหารจัดการพื้นที่ชายฝั่งและท้องทะเล เพื่อส่งเสริมความยั่งยืนทั้งด้านทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ และความมั่นคงในระยะยาว