การเดินทางของเม็ดทราย ตอนที่ 29 : คลื่นลบคมแก้ว
เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นขณะที่เม็ดทรายกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในร้านกาแฟเล็กๆ ริมถนน เพื่อนคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ชลบุรีส่งภาพมาให้ เป็นภาพมือที่กำลังถือเศษแก้วสีเขียวชิ้นหนึ่งอยู่ริมชายหาด ด้านหลังเป็นทะเลที่ค่อนข้างสงบ มีเรือจอดอยู่ห่างออกไป และแนวอาคารของเมืองที่มองเห็นไม่ชัดนัก “ทราย ดูนี่สิ เราไปเดินหาดหน้าสถานีวิจัยประมงศรีราชา ม.เกษตรฯ มา เจอเศษแก้วแบบนี้เต็มหาดเลย แต่แปลกมาก มันไม่คมแล้วนะ ขอบมนหมดเลย” เม็ดทรายขยายภาพดู เศษแก้วสีเขียวในภาพมีลักษณะแบนยาว ขอบโค้งมน มีเม็ดทรายเล็กๆ เกาะติดอยู่ตามขอบบางส่วน ดูเผินๆ คล้ายก้อนกรวดสีเขียวมากกว่าจะเป็นแก้วที่แตกมาจากขวด เธอมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งภาพต่อเข้าไปในกลุ่มแชตที่มีพี่หยกกับต๊ะ “ดูนี่สิ มีคนส่งมาจากหาดศรีราชา” ต๊ะตอบกลับมาเกือบจะทันที “อะไรอ่ะ หยกเหรอ” “แก้ว!” หยกตอบพร้อมส่งอีโมจิหัวเราะ เม็ดทรายหัวเราะกับหน้าจอ “นี่ไม่ใช่หินหยก แล้วก็ไม่ใช่แก้วธรรมดาที่เพิ่งแตกด้วยนะ” “แล้วมันคืออะไร” ต๊ะถาม “เขาเรียกว่า Sea Glass แก้วทะเล” “ทะเลผลิตแก้วได้ด้วยเหรอ” “ทะเลไม่ได้ผลิตแก้วหรอก แต่ทะเลเปลี่ยนรูปร่างมันได้” “ยังไง” “เย็นนี้เจอกัน เดี๋ยวเล่าให้ฟัง” เย็นวันนั้น ทั้งสามคนนั่งอยู่ที่ร้านอาหารเล็กๆ หลังมหาวิทยาลัยที่ทั้งสามคนเพิ่งไปดูสารคดีกันมาเมื่อวันก่อน (Link) ต๊ะมาถึงก่อนและสั่งน้ำไปแล้วสองแก้ว ส่วนหยกเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมจากร้านข้างๆ “ไหน แก้วทะเลของทราย” […]