ระยอง

หาดสวนสน สถานที่พักผ่อนหย่อนใจริมทะเลขึ้นชื่ออีกแห่งหนึ่งของ จ.ระยอง ด้วยความที่เป็นชายหาดสาธารณะ ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ อาหารการกินที่มีอยู่อย่างหลากหลาย หรือจะเลือกขนทุกอย่างมาปิคนิคกันริมทะเลก็เป็นภาพที่ชินตาสำหรับที่นี่ โดยเราจะสามารถมองเห็นเกาะเสม็ดทั้งเกาะได้อย่างเต็มตา ทางทิศตะวันตกของชายหาดคือที่เทียบเรือไปเกาะเสม็ด ที่บรรดานักท่องเที่ยวจะต้องนำรถมาจอดฝากค้างคืน เป็น hub ของการต่อรถลงเรือ รวมถึงของฝากจากทะเลนานาชนิด ด้านหน้าของท่าเรือจะพบเขื่อนกันคลื่นท่าเทียบเรือ (Habour breakwater) ขนาดใหญ่ ความยาวประมาณ 1 กิโลเมตร ทำหน้าที่ป้องกันท่าเรือและพื้นที่ด้านในให้ปลอดจากคลื่นลมแรง ทำให้การขึ้นลงเรือทำได้อย่างสะดวกปลอดภัยมากยิ่งขึ้น Beach Lover เคยมาชมการใช้ประโยชน์ของชายหาดแถบนี้ไปแล้วในหลายโพสเก่าๆ เช่น ปรักหักพัง@สวนสน และ พาชมกำแพงกันคลื่นริมทะเล ณ หาดบ้านเพ และ อ่างเก็บน้ำ ณ หาดสวนสน บ้านเพ ช่วงเดือนตุลาคม 2568 นี้ Beach Lover ได้ลงสำรวจพื้นที่นี้อีกครั้ง ในตำแหน่งเดิมที่เคยพบความเสียหายของพื้นที่ด้านหลังกำแพงกันคลื่นแบบตั้งตรงของอุทยานฯ ตั้งแต่ปี 2563 พบว่ามีสภาพตามรูปด้านล่าง พบว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นเมื่อ 5 ปีก่อนนั้น ในบางพื้นที่ยังไม่ถูกซ่อมแซม พบเพียงมีการนำเศษวัสดุอื่นๆมาเททับไว้เพิ่มขึ้นเท่านั้น โดยความเสียหายของพื้นที่ด้านหลังกำแพงที่เกิดขึ้นนี้ คาดว่าเกิดจากคลื่น Overtop […]

งานถมทะเลเพื่อสร้างท่าเรือน้ำลึกในประเทศไทยที่ผ่านมาอยู่ตรงไหนกันบ้าง Beach Lover ขอพาสำรวจท่าเรือขนาดใหญ่ในนิคมอุตสาหกรรมภาคตะวันออก 2 แห่ง คือ แหลมฉบัง จ.ชลบุรี และมาบตาพุด จ.ระยอง ที่เกิดขึ้นมานานมากแล้วจากนโยบายรัฐในอดีตที่ต้องการเปลี่ยนพื้นที่ภาคตะวันออกแถบนี้ให้เป็นพื้นที่อุตสาหกรรม จนถึงปัจจุบันได้มีการถมทะเลเพื่อขยายท่าเรือไปหลายครั้ง โดยในปี 2568 กำลังถมทะเลเพื่อขยายท่าเรือต่อในระยะที่ 3 ทั้งสองพื้นที่ (https://www.eeco.or.th/th/laem-chabang-port-phase-3 และ https://maptaphut3.com/#) ส่วนอีกโครงการหนึ่งซึ่งมาขนาดใหญ่กว่า ยังไม่ได้ก่อสร้างแต่มีแผนว่าจะแล้วเสร็จเฟสแรกในปี 2583 คือโครงการถมทะเลเพื่อสร้างท่าเรือน้ำลึกขนาดใหญ่ภายใต้โครงการแลนด์บริดจ์สองฝั่งทะเลบริเวณแหลมริ่ว จ.ชุมพร และ อ่าวอ่าง จ.ระนอง (https://www.landbridgethai.com) โครงการถมทะเลเพื่อสร้างท่าเรือน้ำลึกขนาดใหญ่ภายใต้โครงการแลนด์บริดจ์สองฝั่งทะเลบริเวณแหลมริ่ว จ.ชุมพร (5,808 ไร่) และ อ่าวอ่าง จ.ระนอง (6,975 ไร่) นั้น  หากเทียบเคียงกับโครงการถมทะเลขนาดใหญ่ที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วในอดีตอย่างท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบัง จ.ชลบุรี (5,257 ไร่ รวมระยะที่ 3 ที่กำลังดำเนินการ) และท่าเรือน้ำลึกมาบตาพุด จ.ระยอง (3,362 ไร่ รวมระยะที่ 3 ที่กำลังดำเนินการ) พบว่า โครงการถมทะเลเพื่อสร้างท่าเรือภายใต้โครงการแลนด์บริดจ์ทั้งสองฝั่งทะเลในสองจังหวัดรวมกันนั้นกินพื้นที่ใหญ่กว่าท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบังประมาณ 2.4 เท่า และใหญ่กว่าท่าเรือน้ำลึกมาบตาพุดประมาณ 3.8 เท่า หรือหากเทียบเคียงพื้นที่กับเกาะหลีเป๊ะ จ.สตูล เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น จะพบว่าพื้นที่ถมทะเลของแต่ละโครงการนั้นใหญ่กว่าเกาะหลีเป๊ะ1.6 ถึง 3.4 เท่าตัว   สิ่งที่แตกต่างกันคือ  ท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบังและมาบตาพุดนั้นเป็นการถมทะเลที่ประชิดติดกับชายฝั่งในระบบนิเวศที่เป็นทราย โครงสร้างท่าเรือเชื่อมต่อกับชายฝั่งทะเลเลยโดยไม่มีสะพานข้ามทะเลไปยังท่าเรือแตกต่างจากท่าเรือที่อาจเกิดขึ้นภายใต้โครงการแลนด์ที่ถมทะเลห่างฝั่งออกไปโดยมีสะพานเชื่อม

Beach Lover ได้เคยพาชมสภาพของชายหาดลับใกล้นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จ.ระยอง หรือหาด สนกระซิบ ไปแล้วหลายครั้ง ติดตามได้จากโพสเก่าๆโดยใช้ไอคอน Search ด้านบนขวา ครั้งนี้ Beach Lover เดินเท้าสำรวจหาดสนกระซิบกันอีกรอบในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม 2567 พบว่ามีบางส่วนของโครงสร้างที่เสร็จเกือบสมบูรณ์แล้วคือโครงสร้างช่วงปากคลองทางทิศตะวันตกของหาด โดยพบว่าเป็นโครงสร้างกำแพงกันคลื่นแบบลาดเอียง เกือบทั้งหมดของโครงสร้างวางตัวลงบนชายหาด ในส่วนของโครงสร้างทางทิศตะวันออก หรือตัวโครงสร้างหลักป้องกันชายหาดนั้น พบว่ามีการตอกเสาเข็มลงไปบนชายหาดตลอดทั้งแนวแต่ยังไม่มีการขึ้นโครงสร้างกำแพงแต่อย่างใด แม้จะหมดสัญญาจ้างงานไปแล้วก็ตาม Beach Lover จะนำเสนอความคืบหน้าต่อในโอกาสถัดไป

ที่มา: https://www.fm91bkk.com/newsarticle เมื่อเวลา 11:00 น.ของวันที่ 3 กันยายน 2566 เจ้าหน้าที่กู้ภัยสว่างพรกุศลระยอง และทีมค้นหาใต้น้ำ ก็คนพบร่างของ นางสาวเพชรดา นักเรียนหญิง ชั้น ปวช. ปี 1 อายุประมาณ 15-16 ปี ของวิทยาลัยเทคนิคแห่งหนึ่ง ในจังหวัดระยอง ที่ถูกคลื่นซัดจมหายไปในทะเล ขณะลงเล่นน้ำกับเพื่อนรวม 4 คน ที่บริเวณชายหาดแสงจันทร์ ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองจังหวัดระยอง เมื่อช่วงบ่ายวานนี้ โดยพบร่างของผู้สูญหาย ติดอยู่กับซอกหินของเขื่อนกันคลื่น เจ้าหน้าที่ต้องใช้อุปกรณ์ยกหินออกก่อน จึงสามารถนำร่างขึ้นฝั่งได้ ท่ามกลางความเสียใจของญาติ ๆ ที่มาเฝ้ารอสังเกตการณ์ค้นหา ตั้งแต่เมื่อคืน จนถึงเช้าวันนี้ โดยเมื่อช่วงเช้าญาติผู้เสียชีวิตได้ทำการจุดธูป 7 ดอกไหว้เจ้าที่เจ้าทาง เพื่อขอให้พบร่างของน้อง ต่อมาไม่นานเจ้าหน้าที่กู้ภัยก็พบว่าร่างของน้อง ติดอยู่ที่บริเวณซอกหินของเขื่อนกันคลื่น โดยพบว่าตามร่างกายมีบาดแผลฉีกขาด ตามบริเวณใบหน้า และร่างกายเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนคาดว่าจะถูกคลื่นซัดกระแทกกับโขดหินในทะเล อ่านข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเขื่อนกันคลื่น (Breakwater) ได้ที่ https://beachlover.net/breakwater/

เรามักได้ยิน “คำสร้อย” ต่อท้ายโครงการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งอยู่บ่อยครั้งว่า “พร้อมปรับภูมิทัศน์” นั่นหมายความว่า สภาพเดิมๆก่อนปรับคงดูแย่และเป็นทัศนะอุจาดมากจนจำเป็นต้องปรับภูมิทัศน์ให้มันพอดูได้มากยิ่งขึ้น แต่ในความเป็นจริงก็คือ ชายหาดเกือบทั้งหมดที่เป็นพื้นที่ก่อสร้างโครงการที่มี “คำสร้อย” ต่อท้ายนี้ ล้วนมีสภาพที่สมบูรณ์ บางส่วนอาจดูไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย ก็เพราะเราไม่สามารถไปจัดระเบียบให้กระบวนการชายฝั่งอยู่ในแถวและยืนขาชิดได้ ชายหาดถูกปรับไปตามการกระทำของคลื่นลมซึ่งไร้ระเบียบ มนุษย์บางจำพวกพยายามเข้าไปกักบริเวณ โดยการ “ขลิบ” ชายหาดให้แถวตรงอยู่กับที่ด้วยกำแพงกันคลื่น ด้วยเห็นว่า เหล่านี้คือการจัดระบบระเบียบ ทัศนียภาพริมชายหาดจะได้ดูเรียบร้อยสวยงามตามแบบฉบับของ “รัฐผู้รักความเป็นระเบียบเรียบร้อย” ภาพชายหาดด้านบน คือภาพในอดีตของชายหาด ที่ในปัจจุบัน (2566) กำลังเกิดโครงการป้องกันชายฝั่งทะเลพร้อมคำสร้อยว่า “ปรับภูมิทัศน์” ตามรายละเอียดด้านล่าง จากสภาพไม่พบการกัดเซาะอย่างรุนแรง หรือแม้แต่ความจำเป็นที่รัฐต้อง “จัดระเบียบ” ชายหาดด้วยการพ่วงคำสร้อยว่า “ปรับภูมิทัศน์” แต่ประการใด แต่โครงการดังกล่าวนี้ก็ยังคงเกิดขึ้น โดยมีสถานการณ์ล่าสุดแสดงดังภาพต่อไปนี้ VDO Clip การเดินสำรวจติดตามได้จาก https://youtu.be/65zfvQjIWc4 ความเป็นจริงอีกข้อที่เราจะละเลยไม่ได้ก็คือ เราไม่สามารถควบคุมธรรมชาติได้ ไม่ว่าจะด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าขนาดไหนก็ตาม เมื่อถึงทีที่ธรรมชาติเอาคืนบ้าง เขาคงเล่นงานพวกเราแบบสาสมใจ และเมื่อนั้นเหล่ามนุษย์ที่เล่นบทเป็นผู้กำกับธรรมชาติในตอนแรก อาจเป็นฝ่ายที่ถูกจัดระเบียบให้อยู่ในความสงบเรียบร้อยเสียเอง … ก็เป็นได้

แหลมแม่พิมพ์  หาดแหลมแม่พิมพ์ หรือ หาดแม่พิมพ์ เป็นชายหาดที่มีนักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวพักผ่อนกันมากตลอดทั้งปี หาดทรายมีความยาวราว 4 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ถนนเพ-แกลง-กร่ำ ตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง อยู่ห่างจากตัวเมืองระยอง 48 กิโลเมตร บริเวณชายหาดมีบ้านพัก รีสอร์ต ร้านอาหาร ศาลเจ้าแม่พิมพ์ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม มีทางเดินเล็ก ๆ ทอดตัวขึ้นสู่วัดบนยอดเขาอันเป็นจุดที่สามารถชมวิวหาดแม่พิมพ์จากมุมสูง ช่วงต้นของหาดติดต่อกับหาดวังแก้วค่อนข้างเงียบสงบ หาดทรายกว้าง ร่มรื่นด้วยทิวสนและต้นหูกวาง มีศาลาพักผ่อนชมวิวตั้งอยู่เป็นระยะๆ (https://th.wikipedia.org/wiki/แหลมแม่พิมพ์) Beach Lover ได้สำรวจหาดแหลมแม่พิมพ์ทางทิศตะวันออกสุดของหาด ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านค้า ร้านอาหาร และโรงแรม พบว่าหาดกว้างเกือบ 100 เมตรยามน้ำลง แต่ยามน้ำขึ้นนั้นระดับน้ำทะเลขึ้นมาประชิดชายฝั่งเลย ทางตะวันออกสุดของหาดตรงหัวแหลมเป็นที่ตั้งของท่าเทียบเรืออ่าวมะขามป้อม ทั้งประมงและท่องเที่ยวไปยังเกาะมันนอก มันกลาง และมันใน ที่อยู่นอกชายฝั่ง ห่างออกไป 6-10 กิโลเมตร จากท่าเทียบเรือ โดยพบว่ามีโครงสร้างเขื่อนกันคลื่นท่าเทียบเรือ (Habour Breakwater) จำนวน 2 ตัว ใกล้กันพบศาลเจ้ามรกตแม่พิมพ์ตั้งประชิดริมทะเล และพบกองหิน เศษคอนกรีตด้านหน้าทะเลจำนวนมาก แต่ไม่พบการพังทลายของพื้นที่ด้านในศาลเจ้า รวมถึงพื้นที่ส่วนถัดไป

หาดสนกระซิบเป็นชายหาดทรายขาวยาวต่อเนื่องประมาณ 620 เมตร อยู่ติดต่อกับเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จ.ระยอง เป็นหาดสาธารณะ มีต้นสนบริเวณชายหาด ร่มรื่น เหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ แต่เนื่องจากเป็นชายหาดสั้นๆและไม่มีป้ายบอกทางที่ชัดเจนนัก หาดที่นี่จึงค่อนข้างเงียบสงบ มีร้านค้าร้านอาหารบางตามากๆ Beach Lover ได้เคยพาชมสภาพของหาดสนกระซิบไปแล้วเมื่อสองปีก่อน ติดตามได้จาก https://beachlover.net/หาดสนกระซิบกัดเซาะจนต้องสร้างกำแพงกันคลื่น/ ด้วยสภาพชายหาดแบบนี้ ไม่น่าเชื่อว่ากำลังจะเกิดโครงการป้องกันชายหาดด้วยกำแพงกันคลื่น ระยะทาง 890 เมตร ด้วยงบประมาณ จำนวน 59.375 ล้านบาท ใช้ระยะเวลาก่อสร้างตั้งแต่ 15 พฤศจิกายน 2564-30 ตุลาคม 2566 โดยกรมโยธาธิการและผังเมือง (รวมเอาโครงการหาดหนองแฟบเข้าไปผนวกด้วยในงบตัวเดียวกัน) ผ่านไปแล้วสองปี ได้มีป้ายประชาสัมพันธ์โครงการ วัสดุก่อสร้าง และแคมป์คนงานมาก่อสร้างบ้างแล้ว แต่โครงสร้างหลักยังไม่เริ่มดำเนินการ แม้จะเริ่มต้นสัญญามาแล้วกว่า 10 เดือน Beach Lover ขอตั้งข้อสังเกตว่า หากชายหาดแห่งนี้ถูกกัดเซาะอย่างรุนแรงจริงจนเป็นเหตุให้ต้องสร้างโครงสร้างป้องกัน ระยะเวลาสองปีผ่านไป ที่ยังไม่มีมาตรการป้องกันโดยใช้โครงสร้างกำแพงกันคลื่น เราน่าจะพบเห็นร่องรอยของความเสียหายบนผิวถนนหรือขอบทางเท้าบ้าง แต่ภาพเชิงประจักษ์นั้นพบเพียงรากของต้นไม้ที่ลอยอยู่บางส่วน ต้นหูกวางล้ม 1 ต้น ซึ่งเป็นไปตามปกติของการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล โดยเฉพาะช่วงเดือนสิงหาคมซึ่งเป็นช่วงปลายมรสุมของพื้นที่แถบนี้ […]

Beach Lover เคยพาสำรวจชายหาดบ้านเพไปแล้วหลายครั้งตลอด 2 ปีที่ผ่านมา ติดตามได้จากโพสเก่าๆ ผ่าน icon search มุมขวาบน ครั้งนี้ขอพาสำรวจกำแพงริมทะเลหาดบ้านเพว่ายังสบายดีอยู่ไหม หาดบ้านเพที่ Beach Lover พาสำรวจในที่นี้คือหาดสาธารณะใน ต.เพ อ.เมือง จ.ระยอง บางส่วนอยู่ในเขตอุทยานสวนสน ก็จะเรียกว่าหาดสวนสน ส่วนถัดจากหาดสวนสนไปทางปากน้ำแกลงจะเรียกว่าหาดบ้านเพ มีระยะทางประมาณ 5.2 กิโลเมตร ชายหาดแถบนี้เป็นหาดสาธารณะ มีการใช้ประโยชน์เพื่อการท่องเที่ยวเป็นหลัก มีร้านอาหาร กิจกรรม Water Sport ที่จอดเรือประมง ที่พัก เกือบตลอดทั้งแนวยาวกว่า 5.2 กิโลเมตร โดยพบโครงสร้างกำแพงริมทะเลตลอดทั้งแนว บางส่วนเป็นกำแพงกันคลื่น และมีบางส่วนเป็นกำแพงกันดิน (1) กำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันไดระยะทางประมาณ 500 เมตร ทางทิศตะวันตกของหาดสวนสนนี้แล้วเสร็จอย่างสมบูรณ์ไปเมื่อต้นปี 2564 โดยกรมโยธาธิการและผังเมือง (https://beachlover.net/ความคืบหน้า-งานก่อสร้างกำแพงกันคลื่น-หาดสวนสน-ระยอง/) ปัจจุบัน พบร่องรอยการซัดข้ามของทรายมาบนพื้นที่ด้านหลังกำแพงบ้าง เนื่องจากในช่วงน้ำขึ้น น้ำทะเลจะขึ้นมาถึงตัวกำแพง (https://beachlover.net/พาชมหาดขั้นบันไดแห่งบ้านเพ-ระยอง/) ส่งผลให้คลื่นที่ซัดข้ามหอบทรายมายังพื้นที่ด้านหลังกำแพงด้วย แต่โดยภาพรวมตัวโครงสร้างกำแพงยังคงอยู่ในสภาพดี (2) ถัดมาในเขตอุทยานสวนสนพบกำแพงแบบตั้งตรง […]