กัดเซาะชายฝั่ง

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๔ กรม ทช. โดยสำนักงาน ทช.ที่๗ (ตรัง) สำรวจ พื้นที่ชายฝั่งในท้องที่ จ.สตูล ๓ พื้นที่ ได้แก่ (๑) บริเวณระบบหาดบางศิลา (T8E315) ท้องที่ ต.ละงู อ.ละงู จ.สตูล สภาพโดยทั่วไปมีเขื่อน/กำแพงป้องกันคลื่นแบบลาดเอียง และหินทิ้งเกือบตลอดแนวของชายหาด ยาวต่อเนื่องกันจนถึงจุดสิ้นสุดของโครงสร้าง พบการกัดเซาะชายฝั่งยาวประมาณ ๕๐ เมตร อาคารบ้านเรือนของราษฎรได้รับความเสียหาย ๔ หลัง สาเหตุเกิดจากการเลี้ยวเบนของคลื่น (End effect) เมื่อสิ้นสุดโครงสร้าง พื้นที่ถัดจากบริเวณที่ถูกกัดเซาะเป็นชายหาดธรรมชาติคงเหลืออยู่ความยาวประมาณ ๑ กม. ได้สอบถามความคิดเห็นของราษฎรบริเวณนี้เกี่ยวกับการก่อสร้างเขื่อน/กำแพงป้องกันคลื่น ได้รับแจ้งว่า ไม่เห็นด้วย หากจะมีการก่อสร้างเขื่อน/กำแพงป้องกันคลื่นบริเวณนี้ (๒) บริเวณระบบหาดท่าแพ-ตันหยงโป (T8E316) ท้องที่ ต.ตันหยงโป อ.เมือง จ.สตูล สภาพโดยทั่วไปบริเวณบ้านเรือนที่อยู่อาศัยของราษฎรมีเขื่อน/กำแพงป้องกันคลื่นแบบตั้งตรง และแบบลาดเอียง ตลอดแนว ส่วนที่ไม่มีบ้านเรือน […]

จากที่ Beach Lover ได้เคยเปิดงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2563 (https://beachlover.net/budget-2563-beach-erosion/) และ 2564 (https://beachlover.net/ร่างงบประมาณ-ชายฝั่ง-2564/) เพื่องานป้องกันชายฝั่งไปแล้วนั้น ในวาระที่ร่างงบประมาณรายจ่ายประจำปี 2565 กำลังจะเข้าสภาฯ เร็วๆนี้ ขอเปิดร่างงบประมาณประจำปี 2565 (เล่มขาวคาดแดง) เพื่อป้องกันชายฝั่งจาก 3 กรมหลักให้ได้ศึกษากันอย่างต่อเนื่องเป็นปีที่ 3 พบว่ารัฐวางแผนใช้จ่ายงบประมาณในปีงบประมาณ 2565 (ต.ค.2564-ก.ย.2565) เพื่อการก่อสร้างและปรับปรุงโครงสร้างป้องกันชายฝั่งใน 3 กรมหลักรวมทั้งสิ้น 1,378.7428 ล้านบาท ใน 57 โครงการ (ไม่นับรวมจำนวนโครงการของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งเนื่องจากไม่ระบุจำนวนไว้ในร่างงบประมาณ) ในจำนวน 53 โครงการของกรมโยธาธิการและผังเมืองนั้น มี 6 โครงการที่เป็นโครงการที่ตั้งใหม่ในปี 2565 โดยทั้ง 53 โครงการนั้น เป็นโครงสร้างประเภทกำแพงกันคลื่นทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีงบประมาณส่วนที่เป็นงานจ้างบริษัทที่ปรึกษาเพื่อศึกษาความเหมาะสม ออกแบบรายละเอียด ศึกษาการลดผลกระทบ และประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมอีกจำนวน 175.4938 ล้านบาท ใน 12 โครงการ ซึ่งมิได้นำมาแสดงรวมไว้เนื่องจากไม่ได้เป็นงบเพื่อการก่อสร้างและปรับปรุงโครงสร้างป้องกันชายฝั่ง สำหรับกรมเจ้าท่าในปีนี้มีโครงการทั้งหมด […]

ถนนเส้นนี้ตัดประชิดชายฝั่งมาก ปัจจุบันถูกกัดเซาะไปมากกว่า 10 ปี แล้ว ชาวบ้านใช้ถนนคอนกรีตเส้นในใกล้ๆกันเพื่อการสัญจรแบบไม่ได้เดือดร้อนอะไร เพราะถนนเส้นนี้มิได้ตัดผ่านชุมชนหรือบ้านเลยแม้แต่หลังคาเรือนเดียว ข่าวว่า หน่วยงานจะฟื้นถนนเส้นนี้กลับคืนมาพร้อมการปรับภูมิทัศน์แถมด้วยโครงสร้างป้องกันถนนนี้อีกชั้นหนึ่ง ด้วยงบประมาณกว่า 280.8 ล้านบาท รอติดตาม…อย่างใจเย็น อ่านเรื่องราวของถนนเส้นนี้ที่บันทึกไว้เมื่อปีที่แล้ว (2563) เพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/ถนน-ปานาเระ-หายไปไหน/ และ ชมภาพ VDO มุมสูงของพื้นที่นี้เมื่อเดือนเมษายน 2564 ได้จาก https://youtu.be/w6EvycVwII4

สำหรับโครงสร้างชายฝั่งที่หมดสภาพ ซึ่งหมายถึงหมดประสิทธิภาพหรือหมดหน้าที่ในการป้องกันชายฝั่งไปแล้ว หากปล่อยทิ้งไว้อาจก่อให้เกิดผลกระทบทั้งเชิงกายภาพ เช่น อาจก่อให้เกิดการกัดเซาะชายฝั่งเพิ่มเติม หรือ เป็นทัศนะที่อุจจาดตาบดบังทัศนียภาพที่สวยงามของชายหาด ในกรณีนี้ควรมีการวิเคราะห์ถึงการรื้อถอนทำลายเพื่อคืนสภาพชายหาดให้เป็นไปตามธรรมชาติ แต่ในหลายกรณีการมีอยู่ของโครงสร้างนั้น ได้ก่อให้เกิดบริบทใหม่ในเรื่องของการใช้ประโยชน์ที่ดินบริเวณนั้นขึ้นแล้ว เช่น อาจเกิดการทับถมของที่ดินจนเกิดชุมชนใหม่ขึ้น หรือร่องน้ำถูกเปิดตลอดทั้งปีจนชาวบ้านเปลี่ยนขนาดเรือจากเล็กเป็นใหญ่เพื่อการพาณิชย์แทนที่จะเป็นเพื่อการดำรงชีพหรือประมงขนาดเล็กเหมือนในอดีต ดังนั้น หากมีการรื้อถอนทำลายโครงสร้างที่มีอยู่อาจส่งผลกระทบถึงการใช้ประโยชน์ในบริบทใหม่ที่เกิดขึ้นนี้ได้ การสร้างยังต้องใช้ระยะเวลาในการศึกษาออกแบบ การรื้อโครงสร้างก็เช่นเดียวกัน จึงจำเป็นต้องศึกษาวิเคราะห์ในรายละเอียดอย่างรอบคอบก่อนดำเนินการใดๆ มิฉะนั้นอาจเกิดผลกระทบที่ยากจะคาดเดา

หาดบาเฆะ อยู่ในเขตบ้านบาเฆะ ต.โคกเคียน อ.เมือง จ.นราธิวาส ทิศเหนือห่างจากหาดนราทัศน์เป็นระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร เคยมีข่าวว่าชายหาดแห่งนี้เกิดการกัดเซาะอย่างหนักโดยเฉพาะในปี 2557 ตามข่าว https://mgronline.com/south/detail/9570000147376 จากการตรวจสอบภาคสนามพบว่า มีการใช้ประโยชน์พื้นที่ริมชายหาดเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยไม่หนาแน่น ระยะทางตามแนวชายหาดประมาณ 250 เมตร คาดว่าเหตุการณ์คลื่นกัดเซาะอย่างรุนแรงในปี 2557 น่าจะส่งผลกระทบกับพื้นที่ของชุมชนที่ว่านี้ จากการสำรวจภาคสนามในเดือนเมษายน 2564 พบว่า มีการสร้างกำแพงกันคลื่นแบบหินทิ้งปิดยาวตลอดแนวของชุมชนริมชายฝั่งรวมไปถึงพื้นที่ข้างเคียงด้านเหนือและใต้ของชุมชนด้วย ระยะทางรวมประมาณ 3 กิโลเมตรกว่า โดยจากภาพมุมสูงพบว่า พื้นที่ทางทิศเหนือและใต้ของชุมชนนี้ ไม่มีที่อยู่อาศัย ไม่มีชุมชน ไม่มีโครงสร้างพื้นฐานใดๆทั้งของรัฐและเอกชนตั้งอยู่เลย การสร้างโครงสร้างปิดตลอดทั้งแนวชายหาดแบบนี้ถือว่าเป็นมาตรการที่เกินจำเป็นไปมาก Beach Lover ไม่มีข้อมูลแปลงโฉนดที่ดินบริเวณนี้เพื่อยืนยันว่า ที่เห็นพื้นที่โล่งๆนี้มีที่ดินเอกสารสิทธิ์ของชาวบ้านในชุมชนตกน้ำไปบ้างหรือไม่ ถึงจำเป็นต้องสร้างเขื่อนหินทิ้งปิดยาวทั้งชายหาดแบบนี้ แต่ที่แน่ชัดก็คือสันทรายธรรมชาติที่เป็นพื้นที่สาธารณะทางทิศใต้ของหมู่บ้านนั้น ไม่มีความจำเป็นใดๆที่ต้องนำหินไปทิ้งเพื่อป้องกันชายหาด ที่ไร้ซึ่งชุมชนชายฝั่งและโครงสร้างพื้นฐานใดๆ หากแม้ภายภาคหน้าพื้นที่นี้จะถูกกัดเซาะไปบ้าง ก็มิได้ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงกับทรัพย์สินของรัฐและเอกชนแต่อย่างใด ส่วนทางรถวิ่งที่เห็นในมุมสูงนี้ ก็มิได้ใช้เป็นเส้นทางสัญจรไปที่ใดเลย สันทรายนี้เชื่อมต่อกับทางทิศเหนือของหาดนราทัศน์ก็จริง แต่ไม่สามารถสัญจรผ่านเส้นทางนี้ได้ สันทรายที่เห็นในภาพนี้ไปเชื่อมต่อกับหาดนราทัศน์ทางทิศเหนือ จากการตรวจสอบเบื้องต้นพบว่า สันทรายแห่งนี้โดยเฉพาะตำแหน่งที่อยู่ใกล้ๆกับหาดนราทัศน์นั้นถูกกัดเซาะไปมาก หลังการก่อสร้างโครงสร้างป้องกันชายฝั่งริมของหาดนราทัศน์ ติดตามได้จากโพส https://beachlover.net/ชายหาดหายไปไหน-นราทัศน์/ หากรัฐ ต้องถมหินกับทุกพื้นที่ชายหาด […]

Beach Lover ได้เคยนำเสนอเรื่องราวของหาดตะโละสะมิแล หาดท่องเที่ยว ที่นำพาผู้คนหลั่งไหลมาที่ปลายแหลมตาชี จ.ปัตตานี ไปแล้วครั้งหนึ่ง ติดตามได้จาก https://beachlover.net/ตะโล๊ะสะมิแล-เคยหายไป/ เมื่อเปรียบเทียบแนวชายฝั่งเบื้องต้นโดยใช้ข้อมูล Google earth พบว่า ชายหาดบ้านตะโละสะมิแลนั้นเกิดการพัฒนาอย่างมากระหว่างปี 2554-2563 พื้นที่เดิมที่เคยเป็นป่าชายหาด หนองบึง ตามธรรมชาติ ถูกเปลี่ยนสภาพเป็นรีสอร์ทและร้านอาหารริมทะเล จากการสำรวจปีที่แล้วนั้น Beach Lover ได้พบหลายรีสอร์ทกำลังสร้างใหม่เพิ่มเติม โดยหลายรีสอร์ทที่สร้างไปแล้วพบว่ามีบางส่วนของพื้นที่ใช้ประโยชน์ด้านในที่ดูเหมือนจะล้ำลงมาที่ชายหาดค่อนข้างมาก อย่างถนนดินลูกรังที่ถมทับลงไปบนชายหาดตามภาพเดือนสิงหาคม 2563 อีกทั้งยังมีการนำท่อซีเมนต์และกองหินมาวางริมชายหาดด้านหน้ารีสอร์ทเพื่อป้องกันชายฝั่ง ทั้งวางตัวขนานและวางตั้งฉากกับชายฝั่ง คาดว่าแต่ละรีสอร์ทดำเนินการกันเอง ครั้งนี้ Beach Lover พาบินสำรวจมุมสูงเพื่อเปรียบเทียบให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของสภาพพื้นที่ริมชายหาดเมื่อครั้งเดือนสิงหาคม ปีที่แล้ว กับเมษายนในปีนี้ พบว่า กองหินที่นำมาวางขวางการเคลื่อนที่ของตะกอนชายฝั่ง หรือทำหน้าที่เหมือนรอดักทรายนั้น (อ่านเพิ่มเติมเรื่องรอดักทรายจาก https://beachlover.net/groin/) บัดนี้ได้มีทรายมาถมระหว่างช่องว่างจนเต็ม โดยสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนจากภาพ อีกสิ่งหนึ่งที่ปรากฏชัดจากภาพด้านบนนี้คือผลกระทบด้านท้ายน้ำ (Downdrift) จากโครงสร้างรอดักทรายตัวสุดท้ายทางทิศเหนือของภาพ โดยพบว่าเกิดการเว้าแหว่งของชายหาดกินลึกเข้าไปถึงรีสอร์ทด้านใน ซึ่งจากภาพในเดือนสิงหาคมนั้นยังอยู่ห่างจากทะเลค่อนข้างมาก แต่มาวันนี้ ทะเลได้รุกเข้ามาถึงเสาต้นนอกแล้ว ทำให้รีสอร์ทต้องนำเสาไม้และถุงกระสอบทรายมาปักและวางด้านหน้าเพื่อบรรเทาผลกระทบพลางไปก่อน จุดเริ่มต้นของการกัดเซาะพื้นที่นี้ เท่าที่พอจะหาภาพเชิงประจักษ์มาเล่าเรื่องได้ คาดว่าเกิดการกำแพงกันคลื่นแบบแนวดิ่งทางด้านทิศใต้ของบ้านตะโละสะมิแล ซึ่งส่งผลให้ชายหาดด้านทิศเหนือเกิดการกัดเซาะแบบเว้าแหว่ง โดยสังเกตได้จากภาพแรกของโพสนี้ […]

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๕๖๔ กรม ทช. โดยสำนักงาน ทช.ที่๕ (สงขลา) สำรวจเก็บข้อมูลและติดตามสถานภาพชายฝั่ง พื้นที่ ต.เทพา อ.เทพา จ.สงขลา ซึ่งอยู่ในระบบหาดเทพา-แหลมโพธิ์ ผลการสำรวจพบ ร่องรอยการกัดเซาะชายฝั่งอย่างรุนแรง สาเหตุของการกัดเซาะชายฝั่ง อาจเริ่มต้นจากเขื่อนกันทรายและคลื่นปากแม่น้ำเทพา (Jetty) เขื่อนกันทรายและคลื่นนอกชายฝั่ง ทำให้เกิดการกัดเซาะต่อเนื่องจากโครงสร้างดังกล่าว อีกทั้งโครงสร้างเขื่อนหินทิ้งริมและกำแพงกันคลื่นชายฝั่งของผู้ประกอบการภาคเอกชนก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่กระตุ้นทำให้เกิดกัดเซาะต่อเนื่องจากจุดสิ้นสุดโครงสร้างอีกด้วย นอกจากนี้ยังพบการสะสมตัวของตะกอนทรายและการฟื้นฟูเนินทรายชายฝั่งในบางพื้นที่

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๖๔ กรม ทช. โดยสำนักงาน ทช.ที่๕ (สงขลา) สำรวจเก็บข้อมูลและติดตามสถานภาพชายฝั่ง พื้นที่หาดชลาทัศน์ ต.บ่อยาง อ.เมือง จ.สงขลา ซึ่งอยู่ในระบบหาดชลาทัศน์ ผลการสำรวจพบว่าชายฝั่งทะเลมีลักษณะเป็นหาดทรายสมดุล มีการฟื้นฟูของเนินทรายชายฝั่งและการสะสมตัวของตะกอนทรายชายหาด และยังพบร่องรอยของการกัดเซาะชายฝั่งในช่วงฤดูลมมรสุม ปัจจุบันเริ่มมีการก่อตัวของเนินทราย การสะสมตัวของตะกอนทราย ภายหลังหมดลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่ผ่านมา อีกทั้งชายหาดชลาทัศน์ มีการใช้ประโยชน์พื้นที่โดยรอบเป็นพื้นที่สาธารณะสำหรับการท่องเที่ยวชายหาด และพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจ ทั้งของประชาชนในพื้นที่และพื้นที่ใกล้เคียง

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๖๔ กรม ทช. โดยกองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง สำรวจติดตามสถานภาพชายหาด “หาดดวงตะวัน” ต.แกลง อ.เมือง จ.ระยอง ซึ่งอยู่ในระบบกลุ่มหาดหลักทะเลอ่าวไทยตะวันออกตอนล่าง (T1) ระบบกลุ่มหาดกร่ำ-เพ (T1J) ระบบหาดเพ (T1J030) ผลการสำรวจพบว่า หาดดวงตะวัน เป็นชายหาดที่อยู่ด้านทางทิศตะวันออกของปากน้ำแกลง ซึ่งมีเขื่อนกันทรายและคลื่นปากแม่น้ำ (Jetty) ๑ คู่ ลักษณะทางกายภาพของพื้นที่เป็นหาดทรายแบบหาดยาว (long beach) ยาวหลายกิโลเมตรขนานไปกับแผ่นดิน ชายหาดวางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตก ตะกอนทรายที่พบบริเวณหาดมีขนาดตั้งแต่ละเอียด-หยาบ การคัดขนาดปานกลาง ตะกอนทรายที่พบมีสีน้ำตาลอ่อน สุดหาดไปทางด้านทิศตะวันตกเป็นปากน้ำแกลง มีการใช้ประโยชน์ที่ดินเป็นแหล่งท่องเที่ยว ร้านอาหาร โรงแรม รีสอร์ท ร้านค้า ที่อยู่อาศัย และพื้นที่สาธารณะ พบโครงสร้างริมชายฝั่งประเภทกำแพงกันคลื่นริมชายหาดแบบตั้งตรง แบบลาดเอียง และแบบหินทิ้งริมชายฝั่ง (พบทางทิศตะวันตกของหาด) นอกจากนั้นยังพบถนนเลียบชายหาดระยะประชิดตลอดระยะทางประมาณ ๑.๔ กม. จากการสำรวจยังพบถนน และโครงสร้างริมชายฝั่งยังคงถูกกัดเซาะหลายตำแหน่ง ปัจจุบัน กรมโยธาธิการและผังเมือง กำลังดำเนินการตามโครงการป้องชายฝั่งพร้อมปรับภูมิทัศน์หาดดวงตะวันระยะทาง […]