กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง

ต๊ะจอดรถรออยู่ก่อนแล้ว เขานั่งอยู่บนขอบท้ายกระบะ กางแผนที่กระดาษเก่าๆ ทับบนหน้าจอโทรศัพท์ที่เปิด Google Maps ไว้ราวกับไม่แน่ใจว่าจะเชื่ออันไหน “ทรายยยย!” เขาโบกมือไกลๆ พอเห็นรถของหยกเลี้ยวเข้ามา เม็ดทรายกระโดดลงจากรถแล้ววิ่งไปกอด เพื่อนเก่าจากสมัยมัธยมที่ไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว “ต๊ะขับมาจากในเมืองเองเลยเหรอ” “ก็บ้านอยู่นครฯ จะให้ทำไง” ต๊ะยิ้มแล้วเหลือบไปที่หาดข้างหน้า สีหน้าเปลี่ยนนิดหนึ่ง “แต่ตอนเห็นมันจากรถ เราก็งงว่าเกิดอะไรขึ้นแถวนี้” หลังจากที่เม็ดทรายแนะนำต๊ะ เพื่อนสนิทให้พี่หยกฟังแล้ว ก็ชวนกันเดินไปดูสิ่งหนึ่งริมทะเลด้วยกัน แนวรั้วไม้ที่ทอดยาวตลอดแนวชายหาดหน้าสตน อำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช ดูไม่เหมือนรั้วอีกต่อไป หลายช่วงเอียงล้มออกจากแนว บางต้นหักกลางลำ บางส่วนถูกถอนจนเหลือแต่รูโหว่ในทราย และตรงโคนแนวไม้มีกระสอบทรายเก่า ถุงบิ๊กแบ็กฉีกขาด และเศษวัสดุอะไรก็ไม่รู้กองระเกะระกะ “อะไรคือสิ่งที่พวกเราเห็นอยู่ตรงหน้าอ่ะ” ต๊ะถามตรงๆ “รั้วไม้ดักทรายครับ” เสียงตอบมาจากชายหนุ่มในเสื้อยืดโปโลสีน้ำเงินที่เดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าสะพายและไม้วัด “มอสครับ กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง ลงมาสำรวจพื้นที่ครับ” พี่หยกและเม็ดทรายสลับมองหน้ากัน แล้วยิ้ม “รั้วไม้ดักทรายเหรือครับ …. อืม… มันคืออะไร ยังไงอ่ะครับพี่” ต๊ะถามมอส น้ำเสียงอยากรู้จริงๆ ไม่ได้ถามเพื่อเถียง “หลักการคือมันเป็นโครงสร้างโปร่ง ให้น้ำผ่านได้บ้าง แต่ลดความเร็วลง ทรายก็จะตกทับถมสะสมอยู่หน้ารั้วและหลังรั้วค่อยๆเพิ่มขึ้น” มอสอธิบายพลางชี้ให้ดูโครงสร้างส่วนที่ยังยืนอยู่ “มันเหมาะกับช่วงที่คลื่นไม่แรงมาก […]

“เฮ้ ทราย ดูสิ” น้ำฝนผู้ซื่งเพิ่งเสร็จจากการช่วยงานอาจารย์ที่มหาวิทยาลัย ตามมาสมทบกับทีมที่หาดมหาราช หยุดเดินกลางหาด แล้วชี้ลงไปที่ทรายใต้เท้า “มันมีสันนูนๆขึ้นมาเลยนะ อันนี้คืออะไร” เม็ดทรายก้มมองตามที่น้ำฝนชี้ แล้วยิ้ม “สันทราย ทรายที่คลื่นพัดพามาสะสมจนนูนขึ้นมาเป็นสัน มันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเลย ไม่มีใครมาถมไม่มีใครมาวาง” ทั้งสามคนยืนอยู่บนหาดมหาราช ตำบลจะทิ้งพระ อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา ในวันที่แดดออกหลังมรสุมเพิ่งสงบ เจ้าหน้าที่จากสำนักงานทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งที่ 5 เพิ่งเดินสำรวจผ่านมาไม่นาน เม็ดทรายสังเกตเห็นพวกเขาถ่ายรูปและจดบันทึกอย่างละเอียด “เค้ามาทำอะไรอ่ะ” หยกถามน้อง “สำรวจสถานภาพชายฝั่งหลังมรสุม เป็นงานประจำของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เพื่อเก็บข้อมูลทำรายงานสภาพชายฝั่งทะเลประจำปี” ฝนตอบ “ที่นี่น่าสนใจมากเลยพี่ เพราะตอนมรสุมที่ผ่านมา คลื่นพัดเอาทรายออกไปมากเหมือนกัน ฝนมาทำกิจกรรมเก็บขยะกับน้องๆในค่ายพอดี แต่พอมรสุมหมด ทรายมันกลับมาเอง” “กลับมาได้ไงอ่ะ” “มันเป็นกระบวนการปรับสมดุลของชายฝั่ง ช่วงมรสุมคลื่นแรง ทรายถูกพัดออกไปสะสมอยู่ในน้ำ พอพ้นมรสุม คลื่นเล็กลง มันก็ค่อยๆพัดทรายกลับเข้ามาที่หาดใหม่ หาดที่มีสุขภาพดีจะทำแบบนี้ได้เองตามฤดูกาล” เม็ดทรายพูดพลางกางมือวัดระยะสายตาไปตามแนวหาด “ที่นี่หาดกว้างขึ้นมาประมาณสิบถึงสิบห้าเมตรเลยนะเทียบกับช่วงมรสุม” “สิบห้าเมตรเองรึ ดูกว้างกว่านั้นนะ” หยกเดินออกไปยืนที่แนวน้ำแล้วหันกลับมา “แล้วโครงสร้างที่เห็นอยู่ตรงนั้นล่ะ มีผลอะไรไหม” เม็ดทรายมองไปตามที่หยกชี้ มีโครงสร้างป้องกันชายฝั่งตั้งอยู่ในพื้นที่ ก่อสร้างมาก่อนหน้านี้แล้วสองระยะ “ที่น่าสนใจคือหาดด้านหน้าโครงสร้างทั้งสองระยะ […]