กลไกการเกิดพายุซัดฝั่ง (Storm surge)
กลไกทางฟิสิกส์พื้นฐานที่ก่อให้เกิดพายุซัดฝั่งเกี่ยวข้องกับการที่ระดับน้ำทะเลยกตัวสูงขึ้นอันเนื่องมาจากความกดอากาศต่ำ ประกอบกับแรงลมที่พัดกระทำต่อผิวมหาสมุทร โดยองค์ประกอบหลักของพายุซัดฝั่งมีอยู่ 4 ประการ ได้แก่ (1) ความกดอากาศต่ำ (2) การยกตัวของระดับน้ำจากแรงลม (3) น้ำขึ้นน้ำลงตามดาราศาสตร์ และ (4) การยกตัวของคลื่น (wave set-up) อันเนื่องมาจากแรงดันรังสีคลื่น (radiation stress) ที่เกิดจากคลื่นขนาดใหญ่ ในบรรดาองค์ประกอบทั้งสี่นี้ การยกตัวของระดับน้ำจากแรงลมมักเป็นปัจจัยที่มีบทบาทสำคัญที่สุดต่อความสูงของพายุซัดฝั่ง รูปแสดงองค์ประกอบของพายุซัดฝั่ง ประกอบด้วยระบบความกดอากาศต่ำบริเวณกลุ่มเมฆด้านบน ลูกศรแสดงทิศทางลมที่พัดเข้าหาชายฝั่ง เส้นไอโซบาร์ (isobar) แสดงแนวความกดอากาศเท่ากัน และแผนภาพแนวตัดขวางชายฝั่งที่แสดงการสะสมของระดับน้ำในแต่ละองค์ประกอบ ได้แก่ ระดับน้ำทะเลเฉลี่ย น้ำขึ้นน้ำลงตามดาราศาสตร์ ผลการดูดจากความกดอากาศต่ำ การยกตัวจากแรงลม และการยกตัวของคลื่น โดยมีแนวคันดิน (dyke) และการไหลข้ามทับ (overtopping) ระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นจากความกดอากาศต่ำ เมื่อความกดอากาศลดต่ำลง แรงกดที่กระทำต่อผิวน้ำก็ลดลงตามไปด้วย ทำให้ระดับน้ำทะเลยกตัวสูงขึ้น โดยทั่วไป ทุก ๆ การลดลงของความกดอากาศ 1 hPa จะส่งผลให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นประมาณ 0.99 เซนติเมตร เรียกปรากฏการณ์นี้ว่า “Inverted Barometer […]