กรมโยธาธิการและผังเมือง

[ภาพเมื่อ มิ.ย.2563] Beach Lover  ได้นำเสนอเรื่องราวของชายหาดชิงโค จ.สงขลา ไปได้ระยะหนึ่งแล้ว สามารถติดตามได้จากโพส [ https://beachlover.net/หาดหน้าโรงแรมหาดแก้ว/ และ https://beachlover.net/กำแพงกันคลื่น-3-พื้นที่/] หากใครนั่งเครื่องบินแถว K(ขวาของลำ) แล้วมองลงมาในช่วงที่เครื่องบินกำลังจะหันหัวเปลี่ยนทิศทางเพื่อลงจอดที่สนามบินหาดใหญ่ บริเวณปากทะเลสาบสงขลา จะเห็นเส้นสีฟ้าๆอย่างชัดเจนจากกระจกเครื่องบิน เส้นสีฟ้าที่เห็นเด่นชัดจากระยะไกลนี้ แท้จริงแล้วคือทางจักรยานริมกำแพงกันคลื่นแห่งใหม่เลียบชายหาดชิงโค คาดว่าท้องถิ่นตั้งใจจะโปรโมทพื้นที่แถบนี้ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ สังเกตว่านอกจากกำแพงกันคลื่นเพื่อป้องกันชายฝั่งที่ดูมั่นคงแข็งแรงและอยู่ไปได้ชั่วโคตรแล้ว ยังมีลานจอดรถ ทางเดินบนสันกำแพงและทางจักรยาน โครงการนี้ประกอบด้วยสามเฟส ขณะนี้ (ก.ค.2563)ยังไม่แล้วเสร็จ กำลังก่อสร้างในเฟสที่สาม ระยะทาง 990 เมตรด้วยงบประมาณทั้งสิ้น 109.6 ล้านบาท โดยเบิกจ่ายในปีงบประมาณ 2564 รวม 18.293 ล้านบาท คาดเดาได้ไม่ยากว่า พื้นที่ถัดไปจากปลายกำแพงเมื่อแล้วเสร็จจะเกิดการกัดเซาะตามมา เป็นภาพฉายวนซ้ำเช่นเดียวกันกับจุดเริ่มต้นของการก่อสร้างกำแพงกันคลื่นนี้ ก็เกิดจากผลกระทบจากการก่อสร้างกำแพงทางทิศใต้เช่นเดียวกัน (อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมจาก https://beachlover.net/หาดหน้าโรงแรมหาดแก้ว/) มีท้องถิ่นริมทะเลจำนวนไม่น้อยที่คิด (เอาเอง)ว่า การ “แปลงร่างหาดทรายให้กลายเป็นคอนกรีต” โดยการ “ขลิบ”ชายหาดด้วยกำแพงกันคลื่นพร้อมการปรับภูมิทัศน์นั้น จะสามารถดึงดูดเม็ดเงินจากการท่องเที่ยวได้ จะสามารถนำรายได้กลับคืนมาสู่ท้องถิ่น ท้องถิ่นอาจอ้างว่า มิอาจปล่อยปละละเลยกับความเสียหายจากการกัดเซาะชายฝั่งที่เกิดขึ้น (จากกำแพงกันคลื่น) ได้ […]

[ภาพเมื่อ 6 ก.ค.2563] หาดคุ้งวิมาน เป็นชายหาดที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี มีน้ำทะเลที่ใสสะอาด บรรยากาศเงียบสงบ เหมาะกับการพักผ่อน ที่ตั้งของหาดคุ้งวิมาน อยู่ที่อำเภอนายายอาม จ.จันทบุรี พบกำแพงกันคลื่นเกือบตลอดแนวหาดคุ้งวิมานทางทิศตะวันออกเรื่อยไปจนถึงโขดหิน ส่วนหาดคุ้งวิมานโซนถัดจากโขดหินไปทางทิศตะวันตกนั้นเป็นกระเปาะหาดขนาดเล็ก มีกำแพงกันคลื่นและถนนเลียบทะเลตลอดแนวชายหาด Beach Lover ได้ลงพื้นที่สำรวจชายหาดคุ้งวิมานตลอดทั้งแนว พบโครงสร้างกำแพงกันคลื่นที่สร้างไว้เดิม (ไม่ทราบหน่วยงานผู้เป็นเจ้าของ) ทางทิศตะวันออกของชายหาดชำรุดเสียหาย เกิดรูขนาดใหญ่หลายตำแหน่ง บางจุดเสียหายจนวัสดุด้านในกำแพงเดิมนั้นหลุดออกไปแล้วทั้งหมด ซึ่งค่อนข้างเป็นอันตรายต่อผู้ใช้ชายหาดเป็นอย่างมาก พบว่าด้านหน้ากำแพงกันคลื่นเดิมในช่วงเวลาที่สำรวจนั้น แทบจะไม่มีพื้นที่ชายหาดหลงเหลืออยู่เลย และพบเห็นการทำเชือกโรยตัวลงมาที่ชายหาดเนื่องจากไม่มีทางขึ้นลงในบางจุด เบื้องต้นพบว่า ในปี 2564 นี้ กรมโยธาธิการและผังเมืองได้ตั้งงบประมาณเพื่อป้องกันการกัดเซาะบริเวณหาดคุ้งวิมาน ระยะทาง 380 เมตร ด้วยงบประมาณทั้งสิ้น 38 ล้านบาท ผูกพันถึงปีงบประมาณ 2566 โดยเบิกจ่ายในปีแรก (2564) จำนวน 7.6 ล้านบาท (สามารถหาอ่านได้จาก https://beachlover.net/งบประมาณตั้งใหม่-2564/) Beach Lover ยังไม่มีรายละเอียดของโครงสร้าง รวมถึงตำแหน่งที่ตั้งของโครงสร้างตัวใหม่นี้ แต่เท่าที่ดูจากสภาพหาดโดยรวม คาดว่าเป็นการสร้างกำแพงกันคลื่นตัวใหม่ทดแทนกำแพงกันคลื่นเดิมที่ชำรุด เพราะเมื่อวัดระยะทางแล้วมีระยะทางเท่ากันพอดีกับที่กรมแจ้งในเอกสารร่างงบประมาณปี 2564

ตามที่ Beach Lover ได้นำเสนอร่างงบประมาณรายจ่ายเพื่อป้องกันชายฝั่งทะเลประจำปีงบประมาณ 2564 ไปแล้วนั้น (https://beachlover.net/ร่างงบประมาณ-ชายฝั่ง-2564/) พบว่า ส่วนใหญ่เป็นโครงการที่ผูกพันมาตั้งแต่ปีงบประมาณก่อนหน้า เมื่อจำแนกลงในรายละเอียดแล้วพบว่า โครงการป้องกันชายฝั่งที่ตั้งใหม่ในปีงบประมาณ 2564 รวมทั้ง 3 กรม จำนวน 19 โครงการ รวมงบประมาณ 327 ล้านบาท หรือคิดเป็น 18.84% ของงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ 2564 ประเด็นที่น่าสังเกตคือโครงการส่วนใหญ่ที่ตั้งใหม่ มักมีระยะเวลาผูกพันโครงการ 3 ปี นั่นหมายความว่า หากแต่ละโครงการผ่านการพิจารณางบประมาณประจำปี และอนุมัติให้ดำเนินการได้ งบประมาณส่วนนี้จะผูกพันไปอีกสามปีโดยมากแล้วในปีงบประมาณถัดๆก็จะไม่สามารถตัดทอนหรือลดทอนส่วนของงบผูกพันนี้ออกไปได้ ดังนั้นหากโครงการใดไม่มีเหตุผลความจำเป็นอย่างเพียงพอและไม่สมควรเกิดขึ้น จำเป็นต้องแสดงความเห็นให้มีการตัดทอนรายโครงการไปตั้งแต่เริ่มปีงบประมาณที่ตั้งใหม่ เพราะหากปล่อยให้โครงการเหล่านั้นดำเนินไปและกลายเป็นงบผูกพันไปแล้ว จะเป็นการยากหากจะไปตัดทอนงบประมาณส่วนนั้นในปีถัดๆไป ดังจะเห็นได้จากตารางที่ได้รวบรวมมานี้ว่าสัดส่วนมากกว่า 80% ของงบประมาณรายจ่ายนั้นเป็นงบผูกพันมาจากปีก่อนๆ คำถาม: เหล่าผู้ทรงเกียรติทั้งหลายที่มีหน้าที่พิจารณางบประมาณรายจ่ายประจำปีนั้น มีข้อมูลและเท่าทันความรู้มากน้อยขนาดไหนที่จะไปต่อรองกับภาครัฐเจ้าของโครงการ คำตอบ: ?>#@$%&*!

หาดชะอำ แหล่งท่องเที่ยวเลื่องชื่อของ จ.เพชรบุรี ด้วยทำเลที่ห่างจากกรุงเทพฯไม่ไกลมาก และค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวที่มีให้เลือกหลากหลาย ตามความสบายของเงินในกระเป๋าของแต่ละคน มีที่พักตั้งแต่หลักร้อยถึงหลักหลายพันบาท อาหารการกินริมทางจนถึงภัตรคารริมทะเล รวมถึงการคมนาคมสาธารณะที่ค่อนข้างสะดวก จากร่างงบประมาณปี 2564 ของ กรมเจ้าท่า กระทรวงคมนาคม (ขาวคาดแดง) พบว่า กรมเจ้าท่าได้ตั้งงบประมาณเพื่อศึกษาวางแผนแม่บทและสำรวจออกแบบเสริมทรายป้องกันการกัดเซาะเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวชายหาดชะอำ ไว้ด้วยงบประมาณทั้งสิ้น 18 ล้านบาท โดยผูกพันตั้งแต่ปี 2564-2565 ในปีงบประมาณเดียวกันนี้ กรมโยธาธิการและผังเมือง ได้ตั้งงบประมาณเพื่อฟื้นฟูบูรณะและปรับปรุงภูมิทัศน์เพื่อป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งชายหาดชะอำ ระยะที่ 3 ต่อไปอีก 647 เมตร รวมงบประมาณทั้งสิ้น 48.5 ล้านบาท โดยผูกพันตั้งแต่ปี 2564-2566 จากเอกสารร่างงบประมาณ ยังไม่พบรายละเอียดของพื้นที่ก่อสร้างกำแพงกันคลื่นของกรมโยธาธิการและผังเมือง รวมถึงพื้นที่ศึกษาเพื่อวางแผนสำรวจออกแบบการเติมทรายของกรมเจ้าท่า แต่ทั้งสองหน่วยงานได้ระบุตรงกันว่าเป็นพื้นที่ชายหาดชะอำ โดยชายหาดชะอำที่มีปัญหากัดเซาะชายฝั่งอยู่บ้างในขณะนี้คือแถบชะอำใต้ ริมถนนสาธารณะเลียบชายหาด ซึ่งกรมโยธาฯกำลังดำเนินการบางส่วนอยู่ในขณะนี้ โดยบางส่วนมีกำแพงกันคลื่นประชิดชายฝั่งอยู่แล้ว ทั้งหินทิ้ง และกำแพงกันคลื่นแบบแนวดิ่ง และในบางพื้นที่ยังไม่พบร่องรอยการกัดเซาะอย่างรุนแรง สิ่งที่ควรตั้งข้อสังเกตคือ โครงการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งเหมือนกันจากคนละหน่วยงาน บนพื้นที่เดียวกันนี้ ได้มีการปรึกษาหารือ หรือที่เรียกเป็นคำพูดที่สวยหรูเข้ากับยุคสมัยว่า “บูรณาการ” กันหรือไม่ ในขณะที่หน่วยงานหนึ่งกำลังก่อสร้างกำแพง จะมีผลต่องานศึกษาเพื่อสำรวจออกแบบการเติมทรายของอีกหน่วยงานหรือไม่ […]

[ภาพเมื่อ 6 ก.ค.2563] ร่างงบประมาณแผ่นดินปี 2564 มีการตั้งงบก่อสร้างกำแพงกันคลื่นพร้อมปรับภูมิทัศน์บริเวณชายหาดอ่าวดงตาล อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี ต่อเนื่องจากที่มีอยู่เดิมระยะที่สองเพิ่มอีก 909 เมตร งบประมาณรวม 136.350 ล้านบาท โดยผูกพันไปถึงปีงบประมาณ 2566  Beach Lover พาชมชายหาดส่วนที่เป็นรอยต่อของโครงการกำแพงกันคลื่นระยะที่สองที่กำลังก่อสร้าง และระยะที่หนึ่งที่มีการก่อสร้างเสร็จไปบ้างแล้วของชายหาดดงตาล ส่วนหนึ่งของอาณาจักรฐานทัพเรือสัตหีบ พบว่าปลายสุดของกำแพงที่กำลังก่อสร้างอยู่นั้นส่งผลกระทบให้ชายฝั่งส่วนถัดมาที่ไม่มีโครงสร้างป้องกันเกิดการกัดเซาะตามมา จากภาพด้านล่างภาพแรกคือตำแหน่งของปลายกำแพงที่กำลังก่อสร้าง และภาพที่สองคือตำแหน่งของชายหาดส่วนถัดมาที่ถูกกัดเซาะ คาดเดาได้ว่าเมื่อกำแพงส่วนนี้แล้วเสร็จ ก็จะทำให้ชายหาดด้านหน้าหดหายไปหลงเหลือแต่ตัวกำแพงกันคลื่น เหมือนกับบริเวณชายหาดด้านหน้าของโครงสร้างกำแพงกันคลื่นแบบหินเรียงและแบบแนวดิ่งที่สร้างเสร็จแล้วบนชายหาดเดียวกันทางทิศตะวันตกทั้งสองรูปแบบ ส่วนถัดไปจากกำแพงกันคลื่นที่กำลังก่อสร้างอยู่นี้ ยังคงมีสภาพเป็นชายหาดธรรมชาติ เปิดพื้นที่ให้ประชาชนมาเล่นน้ำ ปูเสื่อทานอาหาร มีการใช้ประโยชน์เป็นที่จอดเรือและอุปกรณ์สำหรับเล่นกีฬาทางน้ำหลากหลายประเภท เนื่องจากเป็นพื้นที่ชายหาดที่ค่อนข้างปลอดภัยจากคลื่นลมเพราะมีเกาะและเขื่อนกันคลื่นท่าเทียบเรือของฐานทัพเรือเป็นปราการอยู่นอกชายฝั่ง พบว่าชายหาดธรรมชาติผืนสุดท้ายของอ่าวดงตาลนี้เริ่มแคบลง มีตันไม้ล้มบ้าง รากโผล่บ้าง คาดว่าพื้นที่ชายหาดบริเวณนี้น่าจะเป็นพื้นที่ที่มีการตั้งงบก่อสร้างกำแพงกันคลื่นพร้อมปรับภูมิทัศน์ ต่อเนื่องจากที่มีอยู่เดิมระยะที่สองเพิ่มอีก 909 เมตร งบประมาณรวม 136.350 ล้านบาท ซึ่งหากว่าเป็นแบบนั้นจริง อ่าวดงตาลระยะทางกว่า 3.5 กิโลเมตรนี้จะถูกขลิบด้วยกำแพงกันคลื่นตลอดทั้งแนว เมื่อนั้น “อ่าวดงตาล” ชายหาดเลื่องชื่อสำหรับกีฬาทางน้ำคงเหลือเพียงตำนาน

วันที่ 30 มิถุนายน 2563 ศาลปกครองจังหวัดสงขลาได้มีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวหลังชาวบ้านม่วงงาม จ.สงขลา ได้ฟ้องร้องต่อศาลปกครองเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับการดำเนินการก่อสร้างเขื่อนป้องกันตลิ่งริมหาดม่วงงาม ที่ดำเนินการโดยกรมโยธาธิการและผังเมือง ไปเมื่อวันที่ 14 พ.ค.2563 รายละเอียดของคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวจำนวน 25 หน้า สามารถติดตามได้จาก Website นี้ ในหมวดหมู่ “คดีชายหาด” Beach Lover ได้นำเสนอข้อเท็จจริง สถานภาพการกัดเซาะของชายหาดม่วงงาม รวมถึงลักษณะของโครงการตลอดจนข้อสังเกตในบางประเด็นไปแล้วจำนวน 5 โพส สามารถติดตามย้อนหลังได้ใน Website นี้ หมวดหมู่ “สถานการณ์ชายฝั่งทะเล” นอกจากนี้ ฺBeachlover ยังได้เผยแพร่คลิปการเดินสำรวจริมถนนในวันที่ 8 มิ.ย.2563 ของหมู่ที่ 7 ที่ถูกอ้างว่าเกิดการกัดเซาะอย่างรุนแรงจนจำเป็นต้องมีโครงการกำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันไดยาวเกือบ 700 เมตรในเฟสที่ 1 ผ่านทาง https://www.youtube.com/watch?v=eBsizPSlqh0&t=371s ซึ่งจากคลิปที่ยาวเกือบ 9 นาที ยังไม่พบร่องรอยถนนที่โดนกัดเซาะอย่างรุนแรงตามคำกล่าวอ้าง ศาลปกครองสงขลารับฟ้องคดีนี้ไปเมื่อกลางเดือนมิถุนายน และสั่งคุ้มครองชั่วคราวในอีก 2 สัปดาห์ถัดมา กระบวนการสอบสวนคดียังไม่เกิดขึ้น ข้อพิพาทนี้จะจบลงอย่างไรยังไม่แน่ใจ ใครแพ้ใครชนะ […]

สดๆร้อนๆ !!! (ร่าง) งบประมาณที่เกี่ยวข้องกับงานก่อสร้างและซ่อมแซมโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเล ประจำปีงบประมาณ 2564 ใน 3 กรม จาก 3 กระทรวง รวม 1,735,484,800 บาท มีหลายประเด็นที่น่าตั้งข้อสังเกต โดยเฉพาะงานป้องกันชายฝั่งในจังหวัดชายแดนใต้ ได้แก่ สตูล ปัตตานี และนราธิวาส จำนวน 12 โครงการ พบว่าหลายพื้นที่ก่อสร้างไม่มีบ้านเรือนและโครงสร้างพื้นฐานของรัฐที่ต้องป้องกัน โดยโครงการถูกบรรจุไว้ในแผนบูรณาการโครงการมั่นคงมั่งคั่งยั่งยืนในจังหวัดชายแดนใต้ (ขาวคาดแดงเล่มที่ 8 และ ขาวคาดแดงเล่มที่ 18-1) บางโครงการแม้สร้างอยู่ในพื้นที่เดียวกัน แต่ถูกตั้งงบประมาณกระจายไปในหลายโครงการ เช่น โครงการป้องกันชายฝั่งปากแตระ ระโนด จ.สงขลา จำนวน 4 โครงการ ในพื้นที่หมู่ 3, 4 และ 5 ที่ตั้งงบประมาณไว้ใน โครงการแก้ไขปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากร และโครงการป้องกันการสูญเสียดินแดน (ขาวคาดแดงเล่มที่ 8) ประเด็นที่น่าสนใจอีกเรื่องคือ ทั้ง 80 โครงการในปี 2564 […]

ชายหาดบริเวณนี้ มีชุมชนตั้งอยู่ค่อนข้างประชิดชายฝั่งทะเล ยังไม่มีโอกาสที่จะวิเคราะห์ว่าชายหาดกัดเซาะ “ชั่วคราวหรือชั่วโคตร” แต่พื้นที่หมู่ 3,4 และ 5 ของปากแตระ อ.ระโนด จ.สงขลา นี้เป็นพื้นที่ที่มีงานก่อสร้างโครงการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งพร้อมปรับภูมิทัศน์จำนวน 4 โครงการ ต่อเนื่องมาตั้งแต่ปีงบประมาณ 2561-2565 รวมความยาวตามแนวชายฝั่ง 2.7085 กิโลเมตร งบประมาณรวมทั้งสิ้น 386.08 ล้านบาท เฉลี่ยแล้วกำแพงกันคลื่นแบบที่กรมโยธาธิการและผังเมืองกำลังก่อสร้างอยู่ และจะแล้วเสร็จในปีงบประมาณ 2565 นี้ มีราคากิโลเมตรละ 142.54 ล้านบาท !!! ปีถัดๆไปอาจได้เห็นงบประมาณแผ่นดินที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งในพื้นที่ถัดๆไปทางทิศเหนือของปากแตระ เหตุเพราะเมื่อสิ้นสุดปลายกำแพงกันคลื่น ชายหาดส่วนถัดไปอาจประสบปัญหาการกัดเซาะชายฝั่งอันเนื่องมาจากกำแพงกันคลื่นทั้ง 4 โครงการนี้เพิ่มมากขึ้น และเนื่องจากการสร้างกำแพงกันคลื่นประชิดชายฝั่งลักษณะนี้ดำเนินการได้ง่าย เพราะไม่ต้องทำการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA) ส่งผลให้เราอาจเห็นการระบาดของกำแพงกันคลื่นตลอดทั้งแนวชายฝั่ง ไม่เฉพาะที่นี่ … แต่อาจเป็นชายหาดที่ไหนสักแห่งที่เราคุ้นเคยก็เป็นได้ คำถามตัวโตๆ … จะไปต่อหรือพอแค่นี้

ทิศใต้ของปากน้ำปราณ จ.ประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของกำแพงกันคลื่นหลายรูปแบบยาวเกือบตลอดทั้งแนวชายหาด ในเดือน มิ.ย.2563 ทีมงาน Beach Lover ได้ลงสำรวจพื้นที่ทางทิศใต้ของ Jetty ปากน้ำปราณ พบความเสียหายของกำแพงกันคลื่นหลายจุด ซึ่งเกิดจากแรงของคลื่นเมื่อวิ่งเข้าปะทะกำแพงจะดึงทรายที่อยู่ด้านหน้ากำแพงออกไปพร้อมกับการสะท้อนกลับของคลื่น ส่งผลให้ฐานกำแพงทรุดและดึงให้โครงของกำแพงเอียง นอกจากนั้นคลื่นที่่วิ่งเข้าปะทะกำแพงยังยกตัวสูงขึ้นและกระเซ็นข้ามมาด้านหลัง ส่งผลให้พื้นที่ด้านหลังกำแพงที่ปูด้วยอิฐตัวหนอนนั้นพังเสียหาย โดยหน่วยงานที่รับผิดชอบได้ทำการซ่อมแซมโดยนำถุงทรายขนาดเล็กและขนาดใหญ่มาวางบนโครงสร้างกำแพงที่เสียหายไปเพื่อป้องกันคลื่น แต่ก็ยังพบเห็นความระเกะระกะอยู่ตลอดทั้งแนว ส่งผลให้สภาพของพื้นที่นี้ไม่ปลอดภัยต่อการใช้ประโยชน์ โครงการฟื้นฟูบูรณะกำแพงกันคลื่นบริเวณนี้พร้อมปรับภูมิทัศน์ความยาว 930 เมตร ถูกบรรจุไว้แล้วในร่างแผนงบประมาณประจำปี 2564 และผูกพันถึงปี 2566 ของกรมโยธาธิการและผังเมือง มูลค่างานรวม 147.963 ล้านบาท (อ้างอิงข้อมูลจากสำนักงบประมาณ, 2563)

“ชายหาดถูกกัดเซาะหรือไม่” เป็นประเด็นถกเถียงหลัก ของความขัดแย้งในโครงการป้องกันชายฝั่งหาดม่วงงาม และคำตอบจากคำถามนี้ จะนำไปสู่การเลือก “ใช้” หรือ “ไม่ใช้” มาตรการเพื่อป้องกันชายฝั่ง Beach lover อยากชวนไปดูภาพการเปลี่ยนแปลงชายหาดในสองลักษณะของ จ.สงขลา เพื่อชวนคิดต่อ ภาพแรกเป็นการกัดเซาะด้านหน้าโรงแรมหาดแก้วรีสอร์ท (รายละเอียดติดตามได้จาก https://beachlover.net/หาดหน้าโรงแรมหาดแก้ว/ ) และ ภาพที่สอง คือการเปลี่ยนแปลงชายหาดม่วงงาม (รายละเอียดติดตามได้จาก https://beachlover.net/ข้อสังเกต-ม่วงงาม-3-5/ ) ภาพแรกแสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยตั้งแต่ปี 2556-2558 ของชายหาดหน้าโรงแรมหาดแก้วรีสอร์ท แต่ในปี 2560 เริ่มสังเกตเห็นการกัดเซาะอย่างชัดเจนอันเนื่องมาจากผลกระทบของกำแพงกันคลื่นทางทิศใต้ (ด้านขวาของภาพ) ลักษณะเช่นนี้จะเป็นการกัดเซาะแบบถาวร หรือการกัดเซาะที่อาจเรียกง่ายๆว่า “การกัดเซาะแบบชั่วโคตร” โดยที่ชายหาดจะไม่สามารถกลับคืนสมดุลเดิมได้อีกต่อไป จนท้ายสุดก็ไม่สามารถสู้กับการกัดเซาะได้จนต้องสร้างกำแพงกันคลื่นขนาดใหญ่เพื่อป้องกันพื้นที่ตามที่ปรากฏให้เห็นในภาพปี 2562 ภาพที่สอง แสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ชายหาดม่วงงามเพียงเล็กน้อยตั้งแต่ปี 2556-2562 และไม่ปรากฏให้เห็นการกัดเซาะเข้ามาถึงด้านในถนนอย่างชัดเจนเลย ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าไม่มีภาพที่ถูกบันทึกไว้ในช่วงที่หาดถูกกัดเซาะ แต่จากการวิเคราะห์โดยในภาพถ่ายดาวเทียมตามที่แสดงรายละเอียดไว้ใน https://beachlover.net/ข้อสังเกต-ม่วงงาม-3-5/ นั้น พบว่าชายหาดม่วงงามหมู่ที่ 7 เกิดการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลเท่านั้น มีการกัดเซาะทับถมสลับกันไปในปริมาณเพียงเล็กน้อย สุทธิแล้วตั้งแต่ปี 2556-2562 พบการทับถมของชายหาดประมาณ 1.9 เมตร ต่อปี […]