Beachlover

[ภาพเมื่อ 19 กันยายน 2563] หาดบางสัก ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลบางม่วง อำเภอตะกั่วป่า อีกหาดเลื่องชื่อแห่งพังงา เป็นส่วนหนึ่งของเวิ้งหาดทรายขาวที่ยาวต่อเนื่องประมาณ 11 กิโลเมตร ตั้งแต่แหลมหัวกรังใหญ่ หรือแถวๆแหลมปะการัง จนถึง บ้านทับตะวัน หาดแห่งนี้มีความกว้างชายหาดค่อนข้างมาก และยังไม่มีการรุกล้ำพื้นที่ใช้ประโยชน์บนชายหาดมากนัก เกือบตลอดทั้งแนวเป็นที่ตั้งของโรงแรมและร้านอาหารติดชายหาด พบว่าส่วนใหญ่ยังคงสภาพเป็นป่าชายหาด และพื้นที่โล่งที่รอการพัฒนา ตัวหาดบางสักที่เป็นหาดสาธารณะจริงๆตั้งอยู่ประมาณกลางอ่าว ระยะทางตามแนวชายหาดประมาณกิโลเมตรกว่าๆ Beach Lover ได้ลงพื้นที่สำรวจชายหาดบางสักพบกำแพงกันคลื่นแบบกระสอบทราย และแบบหินทิ้ง อยู่บริเวณตอนเหนือของชายหาด จากการสังเกตพื้นที่ข้างเคียงโดยรอบแล้วพบว่าชายหาดยังคงสมบูรณ์ มีสันหาดที่สูงและค่อนข้างมั่นคง มีป่าชายหาดสภาพดี และไม่พบร่องรอยการกัดเซาะจนต้องสร้างกำแพง พบว่าด้านบนของกำแพงคือพื้นที่ด้านหน้าร้านอาหาร มีโต๊ะม้าหินวางเป็นกลุ่ม คาดว่ากำแพงกันคลื่นที่สร้างขึ้นนี้ คงใช้เพื่อให้เกิดความมั่นคงในการใช้ประโยชน์พื้นที่ส่วนนี้เพื่อรองรับผู้มาเยือน คำถามที่สำคัญคือ กำแพงที่สร้างขึ้นนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสิ่งใดกันแน่ หากมีการกัดเซาะเกิดขึ้นจริง เหตุใดจึงสร้างกำแพงเฉพาะบริเวณนี้ จากการสังเกตสภาพโดยรอบในช่วงมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ไม่มีหลักฐานชัดเจนพอที่จะเชื่อได้ว่ามีการกัดเซาะบริเวณนี้อย่างรุนแรงจนเป็นเหตุให้สร้างกำแพง แม้ในช่วงคลื่นใหญ่ลมแรงก็ตาม คำถามต่อมาคือ หากชายหาดบางสักเกิดการกัดเซาะจริง เหตุใดจึงเลือกใช้กำแพงแบบหินทิ้งที่ไม่เหมาะกับการป้องกันชายหาดที่ลาดชันมากขนาดนี้ เพราะหินที่ใช้นั้นมีขนาดเล็ก สามารถหลุดออกจากที่ตั้งได้โดยง่ายแม้แรงคลื่นที่ปะทะจะไม่มากก็ตาม นอกจากนั้นด้วยมุมที่ชันและระดับของสันหาดที่สูง หินขนาดเล็กเช่นนี้ยังสามารถกลิ้งหล่นลงได้เองตามแรงโน้มถ่วงของโลกอีกด้วย ถือว่าเป็นโครงสร้างป้องกันชายฝั่งที่มิอาจบรรลุวัตถุประสงค์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ทางสาธารณะลงชายหาดเป็นสิ่งที่ควรมีทุกชายหาด เพื่อการันตีการเข้าถึงชายหาดอย่างเท่าเทียมของทุกคน ไม่ว่าจะพัก ณ โรงแรมติดหน้าหาดหรือไม่ก็ตาม ประชาชนควรมีสิทธิเข้าถึงชายหาดซึ่งถือว่าเป็นพื้นที่สาธารณะได้อย่างสะดวกและเท่าเทียม Beach Lover พามาชมทางสาธารณะลงชายหาดบางเนียง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชายหาดเขาหลัก จ.พังงา โดยส่วนใหญ่แล้วชายหาดแถบนี้จะเป็นที่ตั้งของโรงแรมขนาดใหญ่ และส่วนมากหรูหราราคาแพง ที่พักราคาย่อมเยาจะอยู่ไกลจากชายหาดมาระยะหนึ่ง การมีทางลงหาดสาธารณะถือเป็นเรื่องดีเพื่อให้ประชาชนได้ชมได้เข้าถึงชายหาดที่สวยงามแห่งนี้ได้ไม่ต่างจากนักท่องเที่ยวกระเป๋าหนักที่ยอมจ่ายเพื่อเข้าพัก ณ โรงแรมหรูหราริมชายหาด แม้จะเป็นเรื่องดีๆ แต่ทางลงหาดสาธารณะก็ควรถูกจัดการให้ดี สามารถเข้าถึงขึ้นลงชายหาดได้อย่างปลอดภัย แต่จากการสำรวจของ Beach Lover พบทางลงชายหาดแห่งนี้เต็มไปด้วยซากก้อนหินระเกะระกะ ท่อซีเมนต์ ที่ดูเหมือนนำมาทิ้งขว้างไม่ได้ตั้งใจวางหรือจัดการให้ดี การขึ้นลงต้องปีนป่าย หากเป็นผู้สูงอายุคงต้องเลิกคิดและหันหลังกลับเป็นแน่ เป็นเรื่องที่ท้องถิ่นที่รับผิดชอบต้องร่วมกันแก้ไข เอาใจใส่กันหน่อย เพื่อสวัสดิภาพสาธารณะของผู้ใช้ชายหาดอย่างเท่าเทียม

ตามที่ Beach Lover ได้เคยนำเสนอเรื่องธรรมชาติของชายหาด รวมถึงความแตกต่างของชายหาดในช่วงมรสุมและปลอดมรสุมไปแล้วหลายครั้ง ติดตามบางส่วนได้จาก https://beachlover.net/หาดช่วงมรสุมและปลอดมรสุม-แตกต่างกันอย่างไร/ และ https://beachlover.net/ชายหาดมีฤดูกาล/ หาดในยางเป็นชายหาดที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติสิรินาถ ห่างจากสนามบินภูเก็ตเพียง 1 กิโลเมตร อยู่ทางตอนเหนือของเกาะภูเก็ตฝั่งตะวันตกติดกับหาดไม้ขาวและหาดในทอน ชายหาดในยางมีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร ส่วนที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติสิรินาถประมาณ 1 กิโลเมตร และ นอกอุทยานฯ อีกประมาณ 2 กิโลเมตร หาดในยาง เป็นหาดที่เงียบสงบ และเป็นธรรมชาติ แตกต่างจากหาดอื่นๆ ในภูเก็ตเช่นหาดป่าตอง, กะตะ, กะรน แม้แต่คนภูเก็ตเองก็ยังนิยมหนีความวุ่นวายมาพักผ่อนที่หาดนี้ ความโดดเด่นของหาดนี้อยู่ที่น้ำทะเลใส หาดทรายสะอาด ใต้น้ำมีแนวปะการัง หอยทะเลหายาก เป็นที่วางไข่ของเต่าทะเล กับจักจั่นทะเล ร่มรื่นด้วยแนวต้นสน (https://www.emagtravel.com/archive/naiyang-beach.html) วันนี้ Beach Lover ได้ลงพื้นที่ติดตามสภาพการเปลี่ยนแปลงของชายหาดในยาง จ.ภูเก็ตในช่วงมรุสมตะวันตกเฉียงใต้ และยังเป็นช่วงที่ทะเลแถบอันดามันได้รับผลกระทบจากพายุโนอึลประจวบเหมาะในวันนี้พอดี พบว่าต้นสนริมชายหาดรากลอยหลายต้น ซึ่งถือว่าเป็นปกติของชายหาดแถบนี้ในช่วงมรสุม ที่ระดับน้ำจะยกตัวสูงขึ้นจนคลื่นวิ่งเข้ามาเซาะทรายที่รากต้นสนซึ่งมีแต่รากแผ่ในระดับตื้น จนทรายที่กลบทับรากต้นสนนั้นถูกแรงของคลื่นกระทบและกระชากออกไป นอกจากนี้ยังพบชายหาดตัดเป็นสันชัน (Beach scarp http://www.beachapedia.org/Scarp) แม้ไม่สูงมาก […]

หาดสนกระซิบเป็นชายหาดทรายขาวยาวต่อเนื่องประมาณ 620 เมตร อยู่ติดต่อกับเขตนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จ.ระยอง เป็นหาดสาธารณะ มีต้นสนบริเวณชายหาด ร่มรื่น เหมาะแก่การพักผ่อนหย่อนใจ เนื่องจากเป็นชายหาดสั้นๆและไม่มีป้ายบอกทางที่ชัดเจนนัก หาดที่นี่จึงค่อนข้างเงียบสงบ มีร้านค้าร้านอาหารบางตา Beach Lover ได้ลงพื้นที่สำรวจในช่วงเดือนกันยายน พบว่าชายหาดค่อนข้างสมบูรณ์ ไร้ร่องรอยการกัดเซาะระดับรุนแรง มีเพียงต้นสนริมทะเลที่ถูกคลื่นซัดเอาทรายกลบรากออกไป จนบางต้นรากลอย นับได้ประมาณ 3-4 ต้นเท่านั้นทางฝั่งตะวันออกของชายหาด ซึ่งมักเกิดขึ้นได้กับทุกชายหาดในช่วงฤดูมรสุม โดยภาพรวมชายหาดอยู่ในสภาพสมบูรณ์ มีการนำหินมาถมด้านหน้าลานปูนที่สร้างล้ำลงไปบนชายหาด โดยสร้างไว้เพื่อตั้งรูปปั้นและป้ายชื่อชายหาด ด้วยสภาพชายหาดแบบนี้ ไม่น่าเชื่อว่ากำลังจะเกิดโครงการป้องกันชายหาดด้วยกำแพงกันคลื่น (ไม่ทราบรูปแบบและระบุระยะทาง) ด้วยงบประมาณ ปี 2564 ต่อเนื่องถึงปี 2566 จำนวน 60 ล้านบาท (รวมเอาโครงการหาดหนองแฟบเข้าไปผนวกด้วยในงบตัวเดียวกัน) โดยกรมโยธาธิการและผังเมือง จะสร้างอะไร อย่างไร ได้ผลแบบใด เป็นเรื่องที่สามารถถกเถียงกันได้ แต่หากไร้ซึ่ง “ความจำเป็น” ที่เป็น “เหตุ” แล้วนั้น ไม่ว่าจะออกมาในรูปแบบใด ย่อมไร้ซึ่ง “ความชอบธรรม” ในการดำเนินโครงการทั้งสิ้น

ที่มา: ศาลปกครองสงขลา

เมื่อปลายเดือนสิงหาคม 2563 นายกฯและคณะได้ลงพื้นที่ จ.ระยอง และได้เดินทางมารับฟังปัญหาของชาวประมงพื้นบ้านหาดบ้านเพ อ.แกลง รายละเอียดติดตามได้จาก https://tna.mcot.net/politics-516590 โดยชาวประมงได้ร้องเรียนว่าชายหาดแถบนี้สั้นลงเรื่อยๆจนจอดเรือไม่ได้โดยเฉพาะช่วงเวลาน้ำขึ้น Beach Lover ได้ลงพื้นที่ติดตามสถานการณ์ชายฝั่งในพื้นที่เดียวกัน เมื่อต้นเดือนกันยายน 2563 พบว่าพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของหาดสนสวน มีลักษณะเป็นหาดทรายยาววางแนวทิศตะวันออก-ตะวันตก ตั้งแต่ปากน้ำแกลงเรื่อยไปจนถึงสามแยกที่เชื่อมไปยังถนนสุขุมวิท ระยะทางตลอดแนวชายฝั่งประมาณ 5 กิโลเมตร ชุมชนประมงบริเวณนี้ใช้พื้นที่ชายหาดเป็นที่จอดเรือประมงขนาดเล็ก วางอุปกรณ์ประมง แล้วใช้พื้นที่ริมถนนเลียบทะเลติดกับที่จอดเรือเป็นพื้นที่วางแผงขายผลผลิตที่ได้จากการประมง เรียกได้ว่า เมื่อเอาขึ้นฝั่งก็นำมาขายกันแบบสดๆได้ทันที จากภาพพบว่า คราบน้ำขึ้นสูงสุดของวันอยู่ในระยะประมาณตำแหน่งท้ายเรือพอดี เป็นไปได้ว่าในช่วงน้ำเกิดที่พิสัยของระดับน้ำขึ้นลงสูงกว่าปกติ น้ำจะขึ้นไปสูงกว่านี้จนเรือลอย และคลื่นที่วิ่งเข้าฝั่งอาจทำให้เรือที่ลอยอยู่นั้นกระแทกกันเองและกระแทกกับขอบคอนกรีตด้านริมถนนจนเกิดความเสียหายได้ นอกจากนี้ Beach Lover ยังพบว่าทางทิศตะวันตกประชิดชุมชนประมงมีลานคอนกรีตเอนกประสงค์ยื่นลงไปบนชายหาดตามภาพ สำหรับชายหาดสวนสน พบว่าการเคลื่อนที่ของตะกอนเลียบชายฝั่งมีทิศทางจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก ดังนั้นหากมีโครงสร้างบางอย่างยื่นออกมาล้ำเขตอิทธิพลของคลื่น จะเป็นการรบกวนสมดุลของกระบวนการชายฝั่งทะเลนี้ นี่อาจจะเป็นหนึ่งในสาเหตุที่เร่งให้ชายหาดบริเวณชุมชนประมงหาดหายไปอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนั้น ทางทิศตะวันตกถัดไปทางท่าเรือบ้านเพ พบว่ามีโครงสร้างป้องกันชายฝั่งหลากหลาย ทั้งกำแพงกันคลื่นแนวดิ่ง เขื่อนกันคลื่นท่าเทียบเรือ ซึ่งสร้างเสร็จไปนานแล้ว และกำลังก่อสร้างกำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันไดยาว 520 เมตร ที่กำลังจะแล้วเสร็จในเดือนธันวาคม 2563 นี้ น่าวิเคราะห์กันต่อว่า ชายหาดหน้าชุมชนประมงนี้หดหายตามคำบอกเล่าของชาวบ้านไปเท่าไหร่แล้วเมื่อเทียบกับอดีต ด้วยสาเหตุใด และอะไรเป็นตัวเร่งปรากฏการณ์นี้กันแน่

ที่มา: สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ