Beachlover

เริ่มต้นปี 2565 ด้วยการเปิดพิกัดโครงสร้างป้องกันชายฝั่งจากกรมโยธาธิการและผังเมืองที่อยู่ในเล่มงบประมาณ 2565 โดยทุกโครงการเป็นกำแพงกันคลื่นทั้งหมด มีทั้งที่สร้างใหม่โดยรื้อถอนกำแพงเดิมบนพื้นที่เดิม แต่ส่วนมากเป็นการสร้างในพื้นที่ชายฝั่งใหม่ รวมระยะทางตามแนวชายฝั่งกว่า 38.7 กิโลเมตร ใน 11 จังหวัด โดยจังหวัดที่โชคดีได้โครงสร้างป้องกันชายฝั่งไปมากที่สุดในปีนี้คือ จ.นครศรีธรรมราช รวม 8 โครงการ หมายเหตุ: รวมโครงการที่ผูกพันในอดีตจนถึงปี 2565 รวมถึงผูกพันไปในอนาคต หากต้องการดูเฉพาะโครงการตั้งใหม่ในปีงบประมาณ 2565 อ่านเพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/สดๆร้อนๆ-เปิดร่างงบประมาณป้องกันชายฝั่งประจำปี-2565/

อ่าวมาหยาได้เปิดให้นักท่องเที่ยวได้เข้าไปยลโฉมกันอีกครั้งเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2565 ที่ผ่านมา หลังจากปิดกิจกรรมการท่องเที่ยวมาอย่างยาวนานถึง 3 ปี 7 เดือน ก่อนที่จะได้ไปเหยียบทรายที่นุ่มดุจพรมของอ่าวมาหยากันอีกครั้ง Beach Lover ขอนำเสนอเรื่องราวบางส่วนเพื่อประกอบการกลับไปชมความงดงามระดับโลกนี้ อ่าวมาหยาเป็นส่วนหนึ่งของเกาะพีพีเล จ.กระบี่ ตัวเกาะมีลักษณะเป็นภูเขาหินปูน มีหน้าผาสูงชันตั้งฉากกับพื้นผิวทะเล โดยรอบเกือบทั้งเกาะมีน้ำลึกเฉลี่ยประมาณ 20 เมตร เกาะแห่งนี้มีเวิ้งอ่าวสวยงามหลายแห่ง อาทิ อ่าวปิเละ อ่าวมาหยา และอ่าวโล๊ะซามะ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะพีพีเลมีถ้ำไวกิ้งและถ้ำพญานาค ภายในถ้ำทางทิศตะวันออกหรือทิศใต้พบภาพเขียนสีสมัยประวัติศาสตร์เป็นรูปช้างและรูปเรือชนิดต่าง ๆ เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สามารถทำกิจกรรมนันทนาการได้อย่างหลากหลาย ทั้งการดำน้ำชมแนวปะการัง เล่นน้ำ และพายเรือแคนูชมทัศนียภาพ เป็นต้น ข้อมูลจากฐานข้อมูลภูมิสารสนเทศกลางด้านทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง (http://fgds.dmcr.go.th) ของเกาะพีพีเล พบว่า โดยรอบเกาะนั้น ล้อมรอบไปด้วยปะการัง พบปะการังเทียมด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ และมีชายหาดทรายเพียงแห่งเดียวคืออ่าวมาหยา  พื้นที่หน้าหาดของอ่าวมาหยามีความยาวประมาณ 270 เมตร ความกว้างประมาณ 15 – 20 เมตร จากสันทรายไปยังน้ำทะเล เม็ดทรายสีขาวมีขนาดเฉลี่ย 0.25 มิลลิเมตร บริเวณสันทรายมีสังคมพืชชายหาดท้องถิ่น เช่น ต้นรักทะเล ต้นพลับพลึงทะเล ต้นหูกวาง หญ้า และต้นหมัน เป็นต้นส่วนพื้นที่ของเกาะพีพีเลที่ด้านหลังของอ่าวมาหยามีสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ เช่น […]

Beach Lover ได้เคยพาชมกำแพงกันคลื่นมาแล้วหลากหลายรูปแบบ ในหลายพื้นที่ ติดตามได้จากโพสเก่าๆ โดยเฉพาะกำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันไดที่กำลังเป็นที่นิยมสร้างริมชายฝั่งทะเลโดยกรมโยธาธิการและผังเมืองนั้น ถือว่าเป็นรูปแบบงานป้องกันชายฝั่งที่ Beach Lover ได้เคยพาไปเยี่ยมชมแล้วมากที่สุดเมื่อเทียบกับโครงสร้างรูปแบบอื่นๆ สำหรับกำแพงกันคลื่น ณ ปากน้ำแขมหนู ต.ตะกาดเง้า อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี นั้น Beach Lover ได้เคยพาไปชมผ่านมุมสูงมาแล้วในช่วงกลางปี 2563 ซึ่งในขณะนั้นยังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง โครงการกำแพงคอนกรีตขั้นบันไดและหินใหญ่เรียง พร้อมปรับปรุงภูมิทัศน์ถนนเลียบชายฝั่ง ระยะทาง 530 เมตร ด้วยงบประมาณ 54.643 ล้านบาท (ผูกพัน 2561-2564) โดยกรมโยธาธิการและผังเมือง มาวันนี้ วันที่กำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันได ณ ชายหาดปากน้ำแขมหนูได้ก่อสร้างแล้วเสร็จ Beach Lover จึงขอพามาชมกันอีกรอบ จากภาพพบว่า ด้านหน้ากำแพงไม่มีชายหาดหลงเหลืออยู่แล้ว พบสภาพของพื้นผิวคอนกรีตขั้นบันไดยังคงสภาพดีและยังดูใหม่อยู่มาก เมื่อเดินไป ณ จุดทางลาดสำหรับรถเข็น พบว่าทางลาดและราวกันตกส่วนหนึ่งจมอยู่ในน้ำทะเล และเริ่มพบการขึ้นสนิมเหล็กของวัสดุที่ใช้ เมื่อเดินต่อไปถึงตำแหน่งทิศเหนือสุดของโครงสร้างจรดปากน้ำแขมหนู ส่วนทางทิศใต้สุดของโครงสร้างจรดกำแพงกันคลื่นแบบแนวดิ่งของเอกชน ซึ่งหมายความว่า หากกำแพงนี้จะส่งต่อผลกระทบไปทางด้านท้ายน้ำ (Downdrift effect) ก็น่าจะกระทบน้อยลงแล้ว […]

ที่มา: https://ch3plus.com/news หนึ่งปีจะมีให้เห็นครั้งเดียว เกิดปรากฏการณ์ธรรมชาติชายหาดทะเลปราณบุรีมีสาหร่ายสีเขียว ดั่งกำมะหยี่ เกิดขึ้นตามขั้นบันไดปูนเขื่อนกันคลื่นแนวชายหาดปากน้ำปราณ ระยะทางกว่า 2 กิโลเมตร สีสันสวยงาม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่บริเวณชายทะเลปราณบุรี ต.ปากน้ำปราณ อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งปัจจุบันเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่กำลังได้รับความนิยมจากประชาชนทั้งคนในพื้นที่และต่างจังหวัดเดินทางมากันเป็นครอบครัวเพื่อมาท่องเที่ยวชายทะเลพักผ่อนหย่อนใจ และสังเกตได้ว่าเวลานี้ที่บริเวณเขื่อนกันคลื่นเป็นขั้นบันไดปูนจะแปรสภาพเป็นสีเขียวกำมะหยี่ ระยะทางยาวกว่า 2 กิโลเมตร ซึ่งเกิดมีสาหร่ายสีเขียวเกาะติดบนขั้นบันไดเขื่อนปูนกันคลื่นตามแนวชายหาด เมื่อสาหร่ายกระทบกับเกลียวคลื่นจะระยิบระยับสวยงาม ขณะนี้จะพบว่าตามขั้นบันไดประมาณ 3 ขั้น ที่ถูกน้ำทะเลท่วมถึงกลายเป็นเหมือนพรมสีเขียว คล้ายกำมะหยี่ ยาวตลอดแนวชายหาดเป็นที่ตื่นตาตื่นใจนักท่องเที่ยวมานั่งชม บ้างคนนำเอาโทรศัพท์ออกมาบันทึกภาพเก็บไว้และแชร์ส่งต่อกันในโซเชียล บรรยายถึงความสวยงาม ซึ่งหากประชาชนจะมาเที่ยวชมปรากฏการณ์พรมสีเขียว คล้ายกำมะหยี่ ต้องมาช่วงเวลาที่น้ำทะเลลดลง ตั้งแต่ช่วงเที่ยงถึงเย็น จึงจะมองเห็นได้ชัดเจนและสวยงาม สำหรับปรากฏการณ์สาหร่ายสีเขียวมรกต จะเกิดขึ้นช่วงมีฤดูมรสุมพัดเข้าหาฝั่ง ตั้งแต่ปลายเดือน พฤศจิกายน จนถึงเดือน มกราคม โดยเกิดขึ้นเฉพาะบริเวณชายหาดที่น้ำทะเลท่วมถึง เป็นช่วงที่น้ำทะเลใสสะอาด อากาศบริสุทธิ์ มีแสงแดดที่สาดส่องลงมาช่วงเวลาที่น้ำทะเลขึ้นลงท่วมแนวเขื่อนปูน จะทำให้เกิดอุณหภูมิเหมาะสม ซึ่งจะทำให้เกิดความสมดุลของระบบนิเวศน์ที่เหมาะสมจนเกิดสาหร่ายทะเลสีเขียวกำมะหยี่ แต่ปรากฏการณ์นี้จะเกิดขึ้นอยู่ไม่นาน เมื่อใดที่น้ำทะเลลดลง บริเวณขั้นบันไดน้ำทะเลขึ้นไม่ถึง สาหร่ายที่เกิดเป็นแนวยาวก็จะถูกแสงแดดแผดเผาจนสาหร่ายแห้งเป็นสีขาวและตายไป ก็ถือเป็นไฮไลท์ในช่วงนี้ก็ว่าได้ ฝากเตือนประชาชน เวลาจะไปถ่ายภาพ ระวังอย่าลงไปเหยียบสาหร่าย […]

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๖๔ กรม ทช. โดยสำนักงาน ทช.ที่๒ (ชลบุรี) ร่วมกับ ทสจ.ชลบุรี ศูนย์วิจัย ทช. อ่าวไทยตอนบนฝั่งตะวันออก เจ้าท่าส่วนภูมิภาค จ.ชลบุรี และเครือข่ายกลุ่มประมงต้นแบบบ้านอ่าวอุดม ตรวจสอบกรณีรับแจ้งน้ำมันรั่วไหล บริเวณสะพานปลาอ่าวอุดม ต.ทุ่งสุขลา อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี ผลการตรวจสอบพบคราบน้ำมันบริเวณผิวน้ำเป็นคราบบางๆ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ ๕๐ ตารางเมตร ยังไม่พบความเสียหายต่อทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งแต่อย่างใด ทั้งนี้ กลุ่มเครือข่ายฯ จะเฝ้าระวัง พร้อมแจ้งผู้เกี่ยวข้องในกรณีหากเกิดความเสียหาย และประชาสัมพันธ์ให้ผู้ประกอบการเรืองดการเท ถ่าย ทิ้งน้ำมันลงสู่ทะเล เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศทางทะเลต่อไป

ชายหาดคอกวาง คือชายหาดส่วนหัวเกาะลันตาใหญ่ทางทิศเหนือฝั่งตะวันออก มีโรงแรม ร้านอาหาร และที่ดินที่ยังเป็นแปลงว่างรอการพัฒนาตลอดทั้งแนว ด้านนอกชายฝั่งยามน้ำลงสามารถเดินไปที่เกาะเล็กๆที่อยู่นอกชายฝั่งได้ ทัศนียภาพสวยงาม ทรายสีไม่ขาวนักแต่มีความละเอียดสูง กำแพงกันคลื่นที่ Beach Lover พาชมในครั้งนี้อยู่ปลายเหนือสุดของชายหาดติดกับคลองลัด ด้านในกำแพงเป็นที่มีเอกสารสิทธิ์แต่ยังไม่มีการพัฒนาเพื่อใช้ประโยชน์ น่าจะเป็นเจ้าของที่ดินที่สร้างกำแพงนี้แบบแนวดิ่งนี้ขึ้นมาเพื่อป้องกันที่ดินตนเอง จากสภาพพบว่า พื้นที่ด้านในริมกำแพงเสียหายทรุดตัวแล้วตลอดทั้งแนว ที่เป็นเช่นนั้นเนื่องจากเมื่อคลื่นปะทะกำแพงจะเกิดคลื่นสะท้อนกลับโดยจากตะกุยเอาทรายหน้ากำแพงไปด้วย ส่งผลให้ด้านหน้ากำแพงตัดลึกชันขึ้นจนทรายด้านหน้ากำแพงหายไปในระดับที่ถึงฐานกำแพง จากนั้นดินทรายด้านในกำแพงจะไหลออกผ่านช่องว่างนี้ อีกทั้งคลื่นที่เข้าปะทะและข้ามสันกำแพง ยิ่งเร่งให้เกิดความเสียหายพื้นที่ด้านในมากยิ่งขั้นอีก กำแพงแนวดิ่งมักเกิดผลกระทบเช่นนี้ซ้ำๆในหลายพื้นที่ (สืบค้นได้จากข้อมูลเก่าในเวบนี้) หน่วยงานที่รับผิดชอบรวมถึงเอกชนเจ้าของพื้นที่ควรเร่งทำความเข้าใจว่าหากจำเป็นต้องสร้างกำแพงป้องกันชายฝั่ง ควรหลีกเลี่ยงการสร้างกำแพงแนวดิ่งตั้งตรงแบบนี้กันเสียที

ปากแตระ อ.ระโนด จ.สงขลา ในอดีตเป็นหาดทรายยาวต่อเนื่อง แต่ปัจจุบันพื้นที่หมู่ 3,4 และ 5 ของปากแตระนี้ เป็นพื้นที่ที่มีงานก่อสร้างโครงการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งพร้อมปรับภูมิทัศน์จำนวน 4 โครงการ ต่อเนื่องมาตั้งแต่ปีงบประมาณ 2561-2565 รวมความยาวตามแนวชายฝั่ง 2.7085 กิโลเมตร งบประมาณรวมทั้งสิ้น 386.08 ล้านบาท เฉลี่ยแล้วกำแพงกันคลื่นแบบที่กรมโยธาธิการและผังเมืองกำลังก่อสร้างอยู่ และจะแล้วเสร็จในปีงบประมาณ 2565 นี้ มีราคากิโลเมตรละ 142.54 ล้านบาท !!! อ่านเพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/กำแพง-หาดปากแตระ/ Beach Lover ได้มีโอกาสลงสำรวจภาคสนามหาดแถบนี้อีกครั้ง พบว่าบัดนี้ไม่มีชายหาดให้ลงเหยียบย่ำทรายให้เปียกเปื้อนเท้าอีกแล้ว หาดปากแตระส่วนนี้ถูกแทนที่ด้วยกำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันไดและหินเรียง รวมถึงถนนสองเลนริมชายหาด และฟุตบาทกว้างสองฝั่งถนน ก่อสร้างแล้วเสร็จอย่างสมบูรณ์โดยกรมโยธาธิการและผังเมือง พบว่ามีการสร้างทางลาดเพื่อขึ้นลงเรือ แต่ไม่พบการลากเรือขึ้นลงแต่อย่างใดเนื่องจากมีความลาดชันค่อนข้างสูงและช่องเปิดเพื่อลากเรือขึ้นนั้นค่อนข้างแคบ สังเกตจากสภาพแล้วคาดว่าจะไม่เคยมีการใช้งานมาก่อน คำถามที่น่าสนใจคือ อดีตของหาดแถบนี้ไม่เคยมีถนนเลียบชายหาดมาก่อน ระยะต่อมาได้มีการนำดินลูกรังมาถมเพื่อทำเส้นทางสัญจรขนาดเล็กๆสำหรับชาวบ้าน (ไม่ทราบหน่วยงาน) เหตุผลใดจึงมีการขยายขนาดถนนให้มีความกว้างระดับทางหลวงสายหลักพร้อมฟุตบาทถึงสองฝั่งถนนขนาดใหญ่ ยังไม่รวมความกว้างของกำแพงกันคลื่นขนาดใหญ่นี้ที่วางทับลงไปบนชายหาดอีก  หากพื้นที่นี้เกิดการกัดเซาะรุนแรงจริงในระดับที่ต้องใช้โครงสร้างทางวิศวกรรม และหากวัตถุประสงค์หลักของโครงสร้างกำแพงกันคลื่นนี้คือป้องกันรักษาพื้นที่ชายฝั่งให้รอดพ้นจากการถูกกัดเซาะรุนแรงนี้ ก็ควรสร้างกำแพงกันคลื่นในขนาดเท่าที่จำเป็นตามวัตถุประสงค์หลัก แต่จากสภาพที่เห็นพบว่าโครงสร้างนี้มีขนาดที่เกินจำเป็นไปมาก  การสร้างโครงสร้างป้องกันชายฝั่งเมื่อมีเหตุจำเป็นนั้นไม่ผิด ผิดที่มันมีขนาดที่เกินจำเป็นไปมาก และเมื่อเป็นเช่นนั้น มันจะรบกวนกระบวนการทางธรรมชาติของชายฝั่งอย่างเกินพอดีเช่นเดียวกัน