Beachlover

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๕ กรม ทช. โดยศูนย์วิจัย ทช. อ่าวไทยฝั่งตะวันออก ติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม กรณีรับแจ้งเหตุพบคราบน้ำมันบริเวณหาดแหลมแม่พิมพ์ ต.กร่ำ จ.ระยอง จากการสัมภาษณ์ชาวบ้านบริเวณจุดเกิดเหตุ ทราบว่าพบตะกอนสีดำในช่วงเช้า ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยพบมาก่อน โดยผลการสำรวจชายหาดเบื้องต้นพบว่า สภาพน้ำทะเลเป็นปกติ ไม่พบคราบฟิล์มน้ำมันในน้ำทะเลและบริเวณชายหาด ส่วนลักษณะตะกอนสีดำที่พบบนชายหาด ไม่มีกลิ่นน้ำมัน พบประปรายระยะทาง ๑ กม. จากนั้นได้เก็บตัวอย่างน้ำทะเลเพื่อวิเคราะห์คุณภาพน้ำทั่วไป พบอยู่ในเกณฑ์ปกติ (มาตรฐานคุณภาพน้ำทะเลประเภทที่ ๔ เพื่อการนันทนาการ)​ ส่วนการวิเคราะห์การปนเปื้อนปิโตรเลียมไฮโดรคาร์บอนจะนำน้ำทะเลและดินตะกอนไปวิเคราะห์โดยละเอียดต่อไป

ชายหาดปากน้ำปราณ อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรีขันธ์ มีความยาวประมาณ 7.5 กิโลเมตร ต่อเนื่องจากทิศใต้ของปากน้ำปราณเรื่อยลงไปถึงหาดเขากะโหลก เป็นพื้นที่ที่ถูกพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีรีสอร์ท ร้านอาหาร ตลอดทั้งแนว เราสามารถแบ่งหาดแถบนี้ได้เป็นสองแบบ คือโซนที่ติดกับปากน้ำปราณมีลักษณะเป็นชายหาดที่มีถนนเลียบพร้อมพื้นที่สาธารณะริมชายหาด ส่วนทางทิศใต้ติดกับเขากะโหลกเป็นรีสอร์ทประชิดชายหาดและมีถนนเล็กๆอยู่ด้านใน เรามักเรียกขานหาดทางทิศใต้นี้ว่าหาดเขากะโหลก และทางทิศเหนือว่าหาดปากน้ำปราณ ชายหาดปากน้ำปราณถูกกัดเซาะรุนแรงมากขึ้นหลังการเกิดขึ้นของเขื่อนกันทรายและคลื่นปากร่องน้ำ (Jetty) (อ่านเพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/jetty/) แม้ตะกอนชายฝั่งจะมีทิศทางหลักไปทางทิศเหนือก็จริง แต่ในบางฤดูกาลก็นำพาให้เกิดปัญหากัดเซาะทางทิศใต้ของปากร่องน้ำได้เช่นกัน หลังจากนั้นจึงเกิดโครงการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทางทิศใต้ของปากร่องน้ำทั้งกำแพงกันคลื่นแบบตั้งตรง  แบบขั้นบันได  และแบบหินทิ้ง พร้อมการปรับภูมิทัศน์โดยการถมพื้นที่ลงบนชายหาดและในทะเลเพื่อเพิ่มพื้นที่สาธารณะด้านหลังกำแพง พัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวริมทะเล จากทั้งท้องถิ่นและกรมโยธาธิการและผังเมือง เรื่อยมาตั้งแต่ปี 2554, 2557 และ 2559 รวมระยะทางยาวกว่า 2.9 กิโลเมตร โดยหลังจากนั้นชายหาดปากน้ำปราณก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ชายหาดด้านหน้ากำแพงตัดลึกและชันขึ้นเนื่องจากผลกระทบของกำแพงกันคลื่น (อ่านเพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/กำแพงกันคลื่น-ไปต่อหรือพอแค่นี้/ ทำให้แม้ยามน้ำลงเกือบตลอดทั้งปี ไม่สามารถลงเดินเล่นบริเวณชายหาดด้านหน้ากำแพงได้อีกเลย การลงเล่นน้ำด้านหน้ากำแพงนั้นยิ่งเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ยากยิ่งเนื่องจากมีความไม่ปลอดภัยจากคลื่นที่วิ่งเข้าปะทะกำแพงและสะท้อนกลับออกไปนอกฝั่ง และในบางฤดูกาลพบเห็นสาหร่ายสีเขียวขึ้นปกคลุมพื้นผิวของขั้นบันไดส่วนที่อยู่ประชิดน้ำ  (อ่านเพิ่มเติมได้จาก https://beachlover.net/ตื่นตาตื่นใจ-สาหร่ายสีเขียว-กำมะหยี่-หนึ่งปีมีหน-ที่ทะเลปากน้ำปราณ/)  ทำให้ลื่นไถลได้ง่าย ก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้ใช้ชายหาดเป็นอย่างยิ่ง ในช่วงสองปีที่ผ่านมานี้ พบว่ากำแพงกันคลื่นแบบแนวดิ่งทางด้านทิศเหนือใกล้กับปากน้ำปราณที่ดำเนินการโดยงบประมาณจังหวัดเมื่อปี 2557 ระยะทางยาว 190 เมตร เกิดความเสียหายอย่างหนัก (อ่านเพิ่มเติมได้จาก […]

หาดหัวหิน อ.สิเกา จ.ตรัง เป็นชื่อของชายหาดทรายปนหินขนาดเล็ก เป็นชายหาดเงียบๆมักพบเห็นเฉพาะชาวบ้านท้องถิ่นเข้ามาพักผ่อนหย่อนใจและหาปูปลาตามซอกหลืบของหิน  ทิวทัศน์ที่มองจากหาดหัวหินนั้นสวยงามแปลกตาไปด้วยภูเขาหินปูนและเทือกเขาที่วางตัวในตำแหน่งที่เหมาะเจาะและขับให้ทัศนียภาพแถบนี้สวยงามน่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง ครั้งเมื่อมองเข้ามาที่ชายหาด พบความระเกะระกะของเศษซากของลานปูนที่อยู่ประชิดหาด คาดเดาได้ว่าคงพังทลายจากคลื่นกัดเซาะ ซึ่งไม่แน่ใจว่าเกิดขึ้นเมื่อใด  คาดเดาจากสภาพที่เห็นเชิงประจักษ์เมื่อ 5 ปีก่อน ร่วมกับปัจจุบันพบว่า ลานปูนนี้สร้างขึ้นมาใหม่โดยล้ำลงไปในทะเลค่อนข้างมาก จนเมื่อยามมรสุมระดับน้ำทะเลและคลื่นยกตัวสูงกว่าปกติเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายในที่สุด  เราควรตั้งคำถามกับสิ่งปลูกสร้างประชิดชายหาดเช่นนี้ ว่ายังควรถูกอนุญาตให้สร้างต่อไปอีกหรือไม่ ในหลายพื้นที่ได้พิสูจน์แล้วว่า แม้โครงสร้างจะสร้างในที่ดินที่มีเอกสารสิทธิ์ถูกต้อง แต่รุกล้ำลงไปในทะเลค่อนข้างมาก ในช่วงปลอดมรสุมอาจไม่เห็นถึงความเสียหายที่เกิดขึ้น แต่ยามมรสุมเราคาดเดาธรรมชาติได้ยากว่าจะรุนแรงมากน้อยขนาดไหนในแต่ละปี ทางที่ดีคือใช้หลักพึงระวังไว้ก่อน กล่าวคือไม่ควรอนุญาตให้มีการสร้างสิ่งปลูกสร้างแบบถาวรล้ำลงไปในเขตอิทธิพลของคลื่นลม

Click Link ชื่อเรื่องด้านล่างเพื่อนำเข้าสู่คำพิพากษาฉบับสมบูรณ์

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๖๕ กรม ทช. โดยสำนักงาน ทช.ที่๕ (สงขลา) สำรวจเก็บข้อมูลและติดตามสถานภาพชายฝั่งพื้นที่แนวชายฝั่ง ต.ท่าบอน อ.ระโนด จ.สงขลา มีความยาวชายฝั่งประมาณ ๑๓.๒๑ กม. ซึ่งอยู่ในระบบหาดแหลมตะลุมพุก-แหลมสมิหลา ผลการสำรวจพบว่า มีลักษณะทางกายภาพชายฝั่งเป็นหาดทราย พบร่องรอยการกัดเซาะชายฝั่งที่เกิดในช่วงลมฤดูมรสุม บริเวณบ้านมาบบัว ม.๙ ต.ท่าบอน ระยะทางประมาณ ๑๐๕ เมตร ส่งผลกระทบทำให้ถนนชำรุดพังเสียหายไม่สามารถสัญจรได้ ปัจจุบันพื้นที่ชายฝั่งบริเวณดังกล่าวมีการสะสมของตะกอนทรายกลับคืน ซึ่งเป็นการปรับสมดุลโดยธรรมชาติบนหาดทราย นอกจากนี้ยังพบโครงสร้างชายฝั่งบริเวณพื้นที่ดังกล่าว ๓ ประเภท ประกอบด้วย เขื่อนหินทิ้งริมชายฝั่ง หินทิ้งริมชายฝั่ง และกำแพงกันคลื่นคอนกรีตแบบตั้งตรง ตลอดแนวชายฝั่ง ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่กระตุ้นทำให้เกิดการกัดเซาะชายฝั่งในพื้นที่อื่น

Beach Lover มักพาชมชายหาดที่ถูกคุกคามทั้งจากภัยธรรมชาติและกิจกรรมของมนุษย์มามาก วันนี้ขอพาชมชายหาดสวยๆงามกันบ้าง เพื่อกระตุ้นเตือนว่า หาดทรายของเราสวยสมบูรณ์ขนาดไหน อย่าให้ชายหาดเหล่านี้เหลือเพียงตำนาน เราควรช่วยกันดูแลพร้อมทั้งส่งต่อธรรมชาติที่สวยงามแบบนี้เป็นมรดกต่อไปยังรุ่นลูกหลาน

จากเรื่องราวของชายหาดชะอำที่ Beach Lover ได้เคยนำเสนอไปหลายครั้งแล้ว (ค้นได้จาก Search icon มุมขวาบน) มาวันนี้ขอนำเสนอผลกระทบที่เกิดขึ้นกับ “ม้าชะอำ” ที่อาจจะดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างไกลตัว เพราะหลายคนก็ไม่เคยได้รับรู้หรือแม้แต่สัมผัสหรือนั่งบนหลังม้าชะอำเลยสักครั้ง แต่ทุกครั้งที่เราเห็นม้าเดินริมชายหาด ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบจับกล้องขึ้นมาเก็บภาพเอาไว้ ผลสืบเนื่องจากการเกิดขึ้นของกำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันได ณ หาดชะอำใต้ ทำให้ม้าที่เคยพานักท่องเที่ยวขึ้นหลังพร้อมกับการเดินย่ำบนหาดทราย ต้องปรับเปลี่ยนเป็นการเขยิบขึ้นมาเดินบนสันของกำแพงกันคลื่นนี้แทน จากการสอบถามเจ้าของม้าได้ข้อมูลว่า ม้าที่นี่ไม่ได้ใส่เกือกกันความร้อนเหมือนม้าลำปาง เมื่อเท้าของม้าสัมผัสพื้นปูนซึ่งมีความร้อนมากกว่าพื้นทราย มีโอกาสที่ม้าจะบาดเจ็บและอาจจะพยศขึ้นมาได้ หน่วยงานเจ้าของโครงการเคยให้ข้อมูลต่อสื่อกระแสหลักไว้ว่า หลังโครงการแล้วเสร็จหากเกิดผลกระทบควรให้ม้าเดินยามน้ำลงแทน แต่ข้อเท็จจริงไม่ได้ดูง่ายดายแบบนั้น เนื่องจากเวลาที่ระดับน้ำทะเลลดต่ำลงอาจไม่ได้สอดคล้องกับช่วงเวลาที่มีความต้องการของนักท่องเที่ยว เป็นต้นว่า ในบางวันเวลาที่น้ำลงจนมีชายหาดด้านหน้ากำแพงอาจอยู่ในช่วงเวลาสองทุ่ม หรือตีห้า ซึ่งเป็นเวลาที่ไม่สอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยวเอาเสียเลย เหล่านี้… เป็นเพียงเรื่องราวเล็กๆที่เกิดขึ้นกับม้าเพียงไม่กี่ตัวที่เดินย่ำชายหาดชะอำใต้ เหล่านี้… เป็นข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นผลกระทบจากโครงการนี้โดยตรง เหล่านี้… เป็นสิ่งที่ต้องแลกกับการอยู่รอดปลอดภัยจากการกัดเซาะชายฝั่ง? เหล่านี้… คือสิ่งที่เราต้องยอมรับเพราะไม่มีทางเลือกอื่น? หรือ… เหล่านี้… เป็นผลจากการที่รัฐไม่เสนอทางเลือกอื่นที่เป็นมิตรกว่านี้กันแน่!

หาดเก็บตะวันเป็นชื่อเรียกขานในแผนที่แหล่งท่องเที่ยวรวมถึงใน Google Map และสารบบแผนที่อื่นๆ แต่ชาวบ้านไม่ได้เรียกหาดที่นี่แบบนี้ ชาวบ้านเรียกรวมๆว่าหาดคลองสนเนื่องจากติดกับท่าเรือคลองสน ต.บ่อหิน อ.สิเกา จ.ตรัง หาดเก็บตะวันเป็นส่วนหนึ่งของชายหาดส่วนใต้สุดของชายหาดที่ยาวต่อเนื่องมาตั้งแต่คลองโต๊ะบันทางทิศเหนือเรื่อยลงมาถึงคลองสิเกาทางทิศใต้ระยะทางตลอดแนวประมาณ 3.3 กิโลเมตร เป็นหาดทรายที่มีความกว้างมากโดยเฉพาะยามน้ำลง ส่วนบนสุดของชายหาดมีสภาพเป็นทราย ส่วนถัดลงไปมีโคลนปะปนบ้างจากน้ำที่ไหลออกจากคลองลงสู่ทะเล จึงปรากฏให้เห็นไม้ป่าชายเลนขึ้นแซมเล็กน้อย ทิวทัศน์ชายหาดด้านหน้าสวยงามจากภูเขาหินปูนที่ทอดยาวเป็นฉากหลังอยู่ในทะเล แม้สภาพชายหาดจะดูสวยสมบูรณ์ กระนั้นก็ยังพบเห็นเสาเข็มคอนกรีตหลายต้น ถูกตอกเรียงกันเป็นแถวหน้ากระดานเรียงเดี่ยวยาวประมาณ 25-30 เมตร ความสูงจากพื้นทรายประมาณ 1.6-1.8 เมตร โดยพบเศษแท่งปูนและก้อนหินระเกะระกะอยู่ด้านหน้าเสาเข็ม เมื่ออ้อมไปดูทางด้านหลังของเสาเข็ม พบเพียงแนวต้นสนไม่กี่ต้น คาดเดาว่าเสาเข็มนี้น่าจะถูกตอกไว้เพื่อป้องกันต้นสนด้านหลังให้รอดพ้นจากการกัดเซาะในช่วงฤดูมรสุม จากการสังเกตพบว่าในช่วงนี้ (ฤดูปลอดมรสุม) ชายหาดแถบนี้คลื่นลมสงบมาก และน้ำทะเลอยู่ในระดับต่ำไม่ขึ้นมาถึงแนวของเสาเข็มนี้เลย สังเกตได้จากคราบน้ำทะเลด้านหน้าชายหาด ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม การนำเสาเข็มมาตอกประหนึ่งเป็นกำแพงกันคลื่นแบบแนวดิ่ง (ตั้งตรง) บนชายหาดที่กว้างและสวยงามแบบนี้ ถือเป็นการดำเนินการที่ส่งผลเสียต่อทัศนียภาพของชายหาดแห่งนี้มาก ซ้ำร้ายการใช้กำแพงกันคลื่นแบบแนวดิ่งจะยิ่งส่งผลเสียต่อหาดด้านหน้ากำแพงอีกด้วย จากข้อมูลเชิงประจักษ์พบว่า การตอกเสาเข็มลงบนหาดเก็บตะวันเป็นวิธีการแก้ไขปัญหาที่เกินความจำเป็นไปมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งรูปแบบโครงสร้างที่นำมาใช้ถือว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบนั้นมักง่ายต่อชายหาดอย่างมากมาย สมควรอย่างยิ่งที่แนวเสาเข็มนี้จะต้องถูกรื้อถอนออก แล้วทดแทนด้วยมาตรการที่เป็นมิตรกว่านี้หากจำเป็น

ที่มา: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๖๕ กรม ทช. โดยสำนักงาน ทช.ที่๙ (ปัตตานี) สำรวจ เก็บข้อมูลสถานภาพชายฝั่งพื้นที่หาดเสด็จ ต.เจ๊ะเห อ.ตากใบ จ.นราธิวาส อยู่ในระบบหาดเขาตันหยง-ตากใบ ผลการสำรวจพบว่า ลักษณะทางกายภาพชายฝั่งเป็นหาดทราย มีลักษณะธรณีสัณฐานชายฝั่งแบบลากูน (lagoon) ด้านหลังชายฝั่งและหรือสันดอนทรายพบว่ามีสภาพป่าชายเลนที่สมบูรณ์ และพื้นที่แนวชายฝั่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยโครงสร้างป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง ได้แก่ เขื่อนกันทรายและคลื่น (Jetty) แม่น้ำโกลก (ซึ่งอยู่ฝั่งเขตประเทศไทย ๑ ตัว และฝั่งเขตประเทศมาเลเซีย ๑ ตัว) รอดักทราย (Groin) และเขื่อนหินทิ้ง (revetment) ซึ่งไม่พบการชำรุดของโครงสร้างดังกล่าว