มรสุม

หลังผ่านพ้นพายุโนอึลไปเมื่อกลางเดือนกันยายน 2563 Beach lover ได้นำเสนอปัญหากัดเซาะบริเวณหาดบางเนียงไปแล้วตามโพส https://beachlover.net/หาดบางเนียงพังงา/ หลังจากนั้นได้ทราบข่าวว่ามีความพยายามร่วมกันหารือเพื่อป้องกันชายฝั่งบริเวณนี้จากทั้งรัฐและเอกชน โดยทางเจ้าของที่ดินเองได้นำทรายด้านหน้าหาดมาถมพื้นที่ที่ถูกกัดเซาะไป แต่ก็ไม่เป็นผล Beach Lover ได้มีโอกาสลงพื้นที่ติดตามสถานการณ์นี้อีกครั้งช่วงสิ้นสุดมรสุมตะวันตกเฉียงใต้เมื่อปลายเดือนธันวาคม 2563 พบว่าพื้นที่ที่เคยถูกกัดเซาะนั้นบางส่วนยังคงสภาพเดิม บางส่วนทางเจ้าของพื้นที่ได้ทำดินมาถมเพื่อปรับพื้นที่ด้านบนให้มีพื้นที่เพียงพอที่จะประกอบกิจการต่อได้ และเมื่อระดับน้ำทะเลลดระดับลงเป็นปกติไม่สูงเหมือนช่วงมรสุมก็ส่งผลให้คลื่นซัดเข้ามาไม่ถึงพื้นที่ด้านในแล้ว เมื่อเดินถัดไปตามแนวชายฝั่งทางทิศเหนือของพื้นที่แถวๆปากคลองพบว่า พื้นที่ส่วนนี้ยังคงปกติไม่ปรากฏร่องรอยของการกัดเซาะ โดยพบว่าแนวฝั่งเป็นแนวเดียวกันกับแนวกำแพงกันคลื่นเดิมทางทิศใต้ ความหมายคือ การกัดเซาะในพื้นที่นี้เป็นการกัดเซาะที่เรียกว่าเฉพาะถิ่น หรือ Local effect จากการแทรกแซงสมดุลชายฝั่งที่เกิดขึ้นเป็นการเฉพาะในพื้นที่ ตามที่เคยได้อธิบายไว้ในโพสก่อนหน้านี้แล้วว่าปัจจัยสำคัญที่เป็นตัวแทรกแซงสมดุลชายฝั่งจนส่งผลให้พื้นที่นี้ถูกกัดเซาะมากขึ้นกว่าปกติในรูปแบบที่ผิดธรรมชาติ (โค้งเว้า) ก็เพราะกำแพงกันคลื่นที่อยู่ทางทิศใต้นั่นเอง (ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับกำแพงกันคลื่น https://beachlover.net/กำแพงกันคลื่น-ไปต่อหรือพอแค่นี้/ และ https://beachlover.net/seawall/) เป็นความจริงที่ว่าในอดีตกำแพงกันคลื่นบนพื้นที่เอกชนแห่งนี้อยู่ห่างจากชายฝั่งเข้ามาประมาณหนึ่ง ไม่ถึงกับประชิดน้ำทะเลมาก แต่ด้วยสภาวะการเปลี่ยนแปลงของทั้งคลื่นลม ระดับน้ำทะเล ประกอบกับปราการทางธรรมชาติเพื่อช่วยป้องกันคลื่นสำหรับชายหาดแถบนี้อย่างแนวโขดหินใต้น้ำและปะการังธรรมชาติได้ถูกทำลายไปในช่วง Tsunami 2004 ส่งผลให้ชายหาดโดยภาพรวมของพังงาเริ่มกัดเซาะมากยิ่งขึ้นนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จึงเป็นเหตุให้กำแพงกันคลื่นของเอกชนที่สร้างทางทิศใต้ของพื้นที่เข้ามาอยู่ในระยะประชิดน้ำทะเลมากยิ่งขึ้น ส่งผลต่อเนื่องให้กำแพงนี้เป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการรบกวนการเคลื่อนที่ของคลื่นและตะกอนชายฝั่ง จึงเป็นเหตุให้พื้นที่ทางทิศเหนือของกำแพงเกิดการกัดเซาะในลักษณะโค้งเว้าจากการเลี้ยวเบนของคลื่นตามที่เห็น มาตรการระยะยาวเพื่อแก้ปัญหาทั้งระบบของรัฐจะเป็นอย่างไรก็ตาม แต่ระหว่างนี้ปัญหาเฉพาะหน้ายามมรสุมเป็นสิ่งที่รัฐควรคำนึงถึงเพื่อสวัสดิภาพของประชาชนผู้ใช้ประโยชน์ริมชายหาด

Beach Lover ได้เคยนำเสนอเรื่องราวของชายหาดมหาราชไปแล้วในหลายตอน ติดตามได้จาก โพสเดิมๆโดยใช้ icon search มุมขวาบน แล้วพิมพ์คำว่า “หาดมหาราช” ได้เลย กำแพงกันคลื่นแบบขั้นบันไดริมชายหาดมหาราช จ.สงขลา ระยะที่ 2 ที่กำลังเร่งมือก่อสร้างในช่วงเวลานี้ ได้ก่อสร้างต่อจากโครงสร้างกำแพงกันคลื่นที่มีอยู่เดิมทางทิศใต้ ที่มีความยาว 92 เมตรในรูปแบบที่ใกล้เคียงกัน เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2564 เป็นช่วงที่มรสุมตะวันออกเฉียงเหนือมีกำลังแรงขึ้น ส่งผลให้อ่าวไทยตอนล่างมีคลื่นลมแรง และระดับน้ำทะเลยกตัวสูงขึ้น จากการสำรวจภาคสนามโดยเครือข่าย Beach for life พบว่า ระดับน้ำทะเลยกตัวสูงขึ้นกว่าปกติ ชายหาดด้านหน้าหายไป รวมถึงคลื่นวิ่งเข้าปะทะกำแพงและสะท้อนออกไปอย่างปั่นป่วน ยอดน้ำกระเซ็นของปลายคลื่นได้หอบเอาทรายขนาดละเอียดข้ามสันโครงสร้างเข้ามาด้านในบางส่วน เมื่อสำรวจไปทางทิศเหนือห่างจากจุดเดิมไปประมาณ 1.7 กิโลเมตร ในช่วงเวลาเดียวกัน บริเวณที่กำลังมีการก่อสร้างกำแพงกันคลื่นระยะที่สองของกรมโยธาธิการและผังเมือง พบว่าหลุมบ่อที่เคยขุดไว้เพื่อเปิดหน้าหาดสำหรับงานฐานรากถูกทรายกลบจนหมด (สังเกตจากภาพวันที่ 29 ต.ค.2563 เทียบกับภาพของวันที่ 1 ม.ค.2564) แต่ยังพอหลงเหลือพื้นที่หน้าหาดอยู่บ้างเนื่องจากโครงสร้างในส่วนของขั้นบันไดยังไม่แล้วเสร็จ เช่นเดียวกันกับพื้นที่ส่วนถัดไปที่เป็นตำแหน่งสิ้นสุดโครงสร้างระยะที่สองนี้ เป็นชายหาดที่ยังไม่มีโครงสร้าง แต่วางแผนว่าจะสร้างต่อไปในระยะที่สาม พื้นที่ส่วนนี้ยังคงมีพื้นที่หน้าหาดอยู่พอสมควร ซึ่งแตกต่างจากพื้นที่หน้าหาดของกำแพงกันคลื่นระยะที่ 1 […]

ที่มา: https://www.facebook.com/SaveMaharatBeach ชมกันเเบบเต็มๆกำเเพงกันคลื่นหาดมหาราช เฟสที่ 1 กรมโยธาฯ บอกว่า จะรับเเรงคลื่นเมื่อเข้ามาปะทะ คลื่นจะค่อยๆสลายพลังงานไป เเต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ คลื่นกระโจนเข้ามา เเละ เขายืนยันตลอดว่า กำเเพงกันคลื่นนี้น้ำทะเลเข้ามาไม่ถึง หาดหน้ากำเเพงจะไม่หายไป จริงอยู่ไม่หายไปในปีนี้ เเต่ถ้าคลื่นเข้ามาปะทะเรื่อยๆเเบบนี้หายไปเเน่นอน เเละประด็นคือ นี่คือกำเเพงกันคลื่นที่เเพงมาก มูลค่า 150 กว่าล้านบาท สุดท้ายเราได้กำเเพงกันคลื่นที่ทำให้คลื่นปะทะกำเเพงกันคลื่น กระโจนข้ามเข้ามาในแผ่นดิน เเละทำให้หาดทรายหายไป เกิดการกัดเซาะชายฝั่งไปเรื่อยๆ

ที่มา: https://www.facebook.com/Beachforlife.BFL/ วันที่ 1 มกราคม 2564 หาดทรายเเก้ว-ชิงโค จ.สงขลา โดยภาพแรก ถ่าย ณ ตำเเหน่งที่มีกำเเพงกันคลื่น เเละภาพที่สองถ่าย ณ ตำแหน่งที่ไม่มีกำเเพงกันคลื่น ภาพที่ 1 หาดที่มีกำเเพงกันคลื่น คลื่นปะทะข้ามกำเเพงกันคลื่นเข้ามา พื้นที่ด้านหลังกำเเพงกันคลื่น น้ำทะเลท่วมขัง ไอน้ำทะเลฟุ้งกระจายเต็มพื้นที่ ภาพที่ 2 เป็นสุดสิ้นสุดกำเเพงกันคลื่น ยังคงมีชายหาดอยู่ หาดทรายค่อยๆซับพลังงานคลื่น

ตามที่ Beach Lover ได้เคยนำเสนอเรื่องธรรมชาติของชายหาด รวมถึงความแตกต่างของชายหาดในช่วงมรสุมและปลอดมรสุมไปแล้วหลายครั้ง ติดตามบางส่วนได้จาก https://beachlover.net/หาดช่วงมรสุมและปลอดมรสุม-แตกต่างกันอย่างไร/ และ https://beachlover.net/ชายหาดมีฤดูกาล/ หาดในยางเป็นชายหาดที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติสิรินาถ ห่างจากสนามบินภูเก็ตเพียง 1 กิโลเมตร อยู่ทางตอนเหนือของเกาะภูเก็ตฝั่งตะวันตกติดกับหาดไม้ขาวและหาดในทอน ชายหาดในยางมีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร ส่วนที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติสิรินาถประมาณ 1 กิโลเมตร และ นอกอุทยานฯ อีกประมาณ 2 กิโลเมตร หาดในยาง เป็นหาดที่เงียบสงบ และเป็นธรรมชาติ แตกต่างจากหาดอื่นๆ ในภูเก็ตเช่นหาดป่าตอง, กะตะ, กะรน แม้แต่คนภูเก็ตเองก็ยังนิยมหนีความวุ่นวายมาพักผ่อนที่หาดนี้ ความโดดเด่นของหาดนี้อยู่ที่น้ำทะเลใส หาดทรายสะอาด ใต้น้ำมีแนวปะการัง หอยทะเลหายาก เป็นที่วางไข่ของเต่าทะเล กับจักจั่นทะเล ร่มรื่นด้วยแนวต้นสน (https://www.emagtravel.com/archive/naiyang-beach.html) วันนี้ Beach Lover ได้ลงพื้นที่ติดตามสภาพการเปลี่ยนแปลงของชายหาดในยาง จ.ภูเก็ตในช่วงมรุสมตะวันตกเฉียงใต้ และยังเป็นช่วงที่ทะเลแถบอันดามันได้รับผลกระทบจากพายุโนอึลประจวบเหมาะในวันนี้พอดี พบว่าต้นสนริมชายหาดรากลอยหลายต้น ซึ่งถือว่าเป็นปกติของชายหาดแถบนี้ในช่วงมรสุม ที่ระดับน้ำจะยกตัวสูงขึ้นจนคลื่นวิ่งเข้ามาเซาะทรายที่รากต้นสนซึ่งมีแต่รากแผ่ในระดับตื้น จนทรายที่กลบทับรากต้นสนนั้นถูกแรงของคลื่นกระทบและกระชากออกไป นอกจากนี้ยังพบชายหาดตัดเป็นสันชัน (Beach scarp http://www.beachapedia.org/Scarp) แม้ไม่สูงมาก […]