กัดเซาะชายฝั่ง

ปีนี้ กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งวางแผนปักไม้ไผ่ ความยาวรวม 15.85 กิโลเมตร งบประมาณรวม 63.4 ล้านบาท สำหรับ 4 พื้นที่ในจังหวัดเพชรบุรี จันทบุรี และสมุทรปราการ โดยใช้ไม้ไผ่ความยาวไม่ต่ำกว่า 5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางไม่น้อยว่า 3 นิ้ว โดยปักตามแบบที่กำหนดนี้ ตกกิโลเมตรละ 4 ล้านบาท เท่าที่เห็นเชิงประจักษ์ยังพบหลายพื้นที่ที่ไม่ก่อให้เกิดการตกทับถมของตะกอนเลนตามที่กรมฯตั้งไว้ตามวัตถุประสงค์  คำถามสำคัญคือ ได้มีการติดตามตรวจสอบประสิทธิภาพประสิทธิผลของการดำเนินงานที่ผ่านมาหรือไม่อย่างไร เหตุใดจึงมั่นใจได้ว่า ทั้ง 4 โครงการที่กำลังเกิดขึ้นในปีงบประมาณ 2563 นี้จะบรรลุวัตถุประสงค์

ที่มาข่าว: https://www.facebook.com/DMCRTH วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓ กรม ทช. โดยกองอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง ร่วมกับหน่วยงานในพื้นที่ ตรวจสอบสถานภาพชายฝั่งและประชาสัมพันธ์การประชุมรับฟังความคิดเห็นโครงการจัดทำกฎกระทรวง เพื่อกำหนดเขตพื้นที่และมาตรการป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง (๑) ระบบหาด LMG๒/๓ (เขาเบิด-เขาถ้ำธง) (๒) ระบบกลุ่มหาด LMG๒/๔ (ทุ่งทราย) (๓) ระบบหาด LMG๒/๕ (ทุ่งยาง) (๔) ระบบหาดLMG๒/๖ (ทุ่งตาเมือง) และ (๕) ระบบหาด LMG๓/๑๓ (บ้านเกาะเตียบ) แก่ประชาชน และหน่วยงานในพื้นที่ ผลการสำรวจพบพื้นที่เป็นหาดทราย มีสถานภาพชายฝั่งสมดุล ศักยภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ที่มีการท่องเที่ยว และเป็นพื้นที่ชุมชนเมือง

Beach lover ได้นำเสนอการดำเนินโครงการก่อสร้างกำแพงกันคลื่นชายหาดมหาราช จ.สงขลา โดยกรมโยธาธิการและผังเมือง มาตั้งแต่เดือน พ.ย. 2562 จำนวน 4 เรื่อง ติดตามย้อนหลังได้จาก http://Google earth หาดมหาราช จ.สงขลา ไร้การกัดเซาะ [15 ม.ค.2563] และ http://ตอกเข็มแล้ว!! หาดมหาราช จ.สงขลา [11ม.ค.2563] และ http://ลงมือแล้ว! กำแพงกันคลื่นชายหาดมหาราช สงขลา [15 ธ.ค.2562] และ http://ใกล้แล้ว! การมาถึงของโครงสร้างบางอย่าง ณ หาดมหาราช [5 พ.ย.2562] ความคืบหน้าล่าสุดในวันที่ 25 ม.ค.2563 มีการตอกเข็มเพิ่มขึ้นเกือบตลอดทั้งแนวก่อสร้าง หล่อคอนกรีตแล้วในบางตำแหน่ง และมีการนำเสาเข็มมาวางเป็นจุดๆกระจายตลอดแนวก่อสร้าง โครงการนี้มีระยะเวลาก่อสร้างตามสัญญา 2 ปี 1 เดือน ตลอดแนว 1.1 กิโลเมตร จากการสังเกตหน้างานพบว่าผู้รับเหมาค่อนข้างเร่งงานพอสมควร แม้ช่วงวันหยุดเทศกาลปีใหม่ที่ผ่านมาก็หยุดงานเพียงไม่กี่วันก็กลับมาตอกเสาเข็มต่อ (จากปากคำของผู้มีบ้านอยู่ริมชายหาด) จากการพูดคุยกับชาวบ้านในพื้นที่พบว่า […]

กําแพงกันคลื่น มีลักษณะเป็นกําแพงวางตัวตามแนวประชิดและขนานชายฝั่ง เพื่อรับแรงปะทะจากคลื่น ทําให้พื้นที่ด้านหลัง กําแพงกันคลื่นไม่ถูกกัดเซาะ มักใช้ในการป้องกันชายฝั่งที่มีพื้นที่แคบๆ นิยมใช้ในการป้องกันพื้นที่ของเอกชนเนื่องจากมีค่าใช้จ่าย ไม่สูงมากนัก อาจมีได้หลากหลายรูปแบบเช่น กําแพงกันคลื่นแบบหินทิ้ง แบบเข็มพืด แบบ Tetrapod แบบเกเบียน เป็นต้น ซึ่งขึ้นอยู่กับความเหมาะสมเชิงพื้นที่และงบประมาณ ผลกระทบที่เกิดขึ้นคือ เกิดการสะท้อนกลับของคลื่นที่เข้ามากระทบโดยจะมีความ รุนแรงมากหน้ากําแพง ส่งผลให้เกิดอันตรายต่อการใช้ประโยชน์ ด้านหน้ากําแพงได้ เมื่อคลื่นเข้าปะทะกําแพงจะเกิดการตะกุยตะกอนทรายจากชายหาดด้านหน้ากําแพงกันคลื่น แล้วกระแสน้ําในทิศทางออกจากฝั่งซึ่งเกิดจากคลื่นจะพาตะกอนทรายเหล่านั้นออกไปนอกชายฝั่ง ทําให้เกิดการกัดเซาะบริเวณหน้ากําแพงกันคลื่น ทําให้การเข้าถึงชายหาดถูกปรับเปลี่ยนสภาพไป อาจเกิดความไม่สะดวกขึ้น ทําให้เกิดการกัดเซาะที่ฐานและด้านท้ายน้ําของกําแพง (Downdrift) โดยมีลักษณะเป็น Local effect หากเป็นกําแพงกันคลื่นแบบหินทิ้งมักก่อให้เกิดอันตรายเมื่อลม พายุขนาดใหญ่หอบเอาหินเข้ามาที่ชายฝั่งด้านใน เป็นอันตรายต่อ พื้นท่ีใกล้เคียงได้ ส่งผลเสียต่อทัศนียภาพริมทะเล ที่สำคัญ หากจุดสิ้นสุดของปลายกำแพงไม่ใช่หัวหาด หัวแหลม โครงสร้างป้องกันชายฝั่ง หรือโครงสร้างปากแม่น้ำ จะเกิดการกัดเซาะต่อเนื่องทางด้านท้ายน้ำ จนอาจจะต้องสร้างกำแพง “ต่อไปเรื่อยๆ” ใช้งบประมาณ “ต่อไปเรื่อยๆ” เพื่อแก้ไขปัญหานี้ “ต่อไปเรื่อยๆ” ตามรูป คำถามตัวโตๆคือ ประเทศไทยร่ำรวยพอที่จะแก้ไขปัญหาด้วยวิธีการเดิมๆ “ต่อไปเรื่อยๆ” หรือไม่

ที่มาข่าว: https://www.facebook.com/DPT.PR.GO.TH/ จังหวัดจันทบุรี เมืองรองที่การท่องเที่ยวเติบโตอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติอย่างศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ที่กรมโยธาธิการและผังเมืองได้เข้าไปเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับพื้นที่บริเวณริมชายฝั่งทะเล ผู้ค้าตลอดแนวถนนบริเวณศูนย์ศึกษาการพัฒนาอ่าวคุ้งกระเบน อันเนื่องมาจากพระราชดำริ ตำบลคลองขุด อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี ออกมาให้บริการนักท่องเที่ยว นักเรียนนักศึกษา ตลอดจนคนในพื้นที่ ที่มีมาเกือบทุกวัน แต่จะคึกคักมากสุดก็วันหยุดสุดสัปดาห์ เพราะไม่ต้องประสบปัญหาพื้นที่ชายฝั่งถูกน้ำทะเลกัดเซาะอีกต่อไป หลังกรมโยธาธิการและผังเมือง ก่อสร้างเขื่อนป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งทะเลประเภทบันไดคอนกรีต ความยาว 1,265 เมตร แบ่งเป็น 3 ระยะ โดยเริ่มก่อสร้างปี 2559 ถึง 2563 ลงพื้นที่สำรวจออกแบบ รับฟังความคิดเห็นสาธารณะกับผู้ที่เกี่ยวข้อง พร้อมจัดทำรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อมเบื้องต้นหรือ IEE ที่ตกผลึกความเห็นทั้งจากองค์กรด้านสิ่งแวดล้อม ภาครัฐและเอกชน สถาบันการศึกษา ศาสนสถาน นักวิชาการอิสระกลุ่มประมงพื้นบ้าน และประชาชนในพื้นที่ รอยยิ้มของประชาชนและนักท่องเที่ยว สะท้อนให้เห็นถึงความมั่นใจต่อความปลอดภัยของพื้นที่ หลังจากถูกปรับโครงสร้างให้มีความมั่นคงมากขึ้น ชม Clip ได้จาก Link ของรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ช่อง 3 : https://news.bectero.com/news/166680?fbclid=IwAR2Gk_tO2eWhJzesq6gVpuALvW2_5OVdJZHo_zUzscCCUqmJzKCYvfFdhaU

จากเอกสาร “รายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม โครงการก่อสร้างเขื่อนป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง บริเวณตำบลชิงโค ตำบลหัวเขา อำเภอสิงหนคร จ.สงขลา (บริเวณหาดทรายแก้ว)” ที่ได้จัดทำไว้เมื่อพฤษภาคม 2558 โดยบริษัท เอส ที เอส เอ็นจิเนียริ่ง คอนซัลแตนท์ จำกัด โดยมีเจ้าของงานคือกรมเจ้าท่า กระทรวงคมนาคม พบรายละเอียดของโครงการดังนี้ (หน้า 2-57 ถึง 2-58) การก่อสร้างเขื่อนป้องกันการกัดเซาะชายฝั่งบริเวณหาดทรายแก้ว ได้ออกแบบให้เป็น เขื่อนกันคลื่นนอกฝั่งสันต่ำ จำนวน 6 ตัว ทำหน้าที่สลายพลังงานคลื่น และมีหัวหาด (Head land) ทั้งทางด้านเหนือ (NHL) และด้านใต้ (SHL) ของโครงการเป็นตัวควบคุมความสมดุลของแนวชายฝั่ง โดยหัวหาดเหนือห่างจาก Spending beach breakwater ประมาณ 100 เมตร และหัวหาดด้านใต้ห่างออกจากฝั่งประมาณ 300 เมตร นอกจากนี้ ยังได้ออกแบบให้มีช่องระบายน้ำอยู่ชิดกับหัวหาด และมีกำแพงกันดินแบบหินทิ้ง (RR1 และ RR2) ทั้ง 2 ข้างของช่องทางระบายน้ำ เพื่อกันทรายไม่ให้ถูกพัดเข้าไปทับถมในทางระบายน้ำดังรูป สำหรับการเสริมทราย จะดำเนินการรื้อรอดักทรายบริเวณเดิมออก […]